ยังจำได้ในญี่ปุ่น กรกฏา - สิงหา เข้าฤดูร้อน ทั่วเกาะ ฮอนชูว์ กับเกาะกิวชูว์
1967 เป็นปีที่เรา " วาไก๊-วัยรุ่น " มั่กๆ ไปไหน ทำอะไร กินอะไร มันก็ตื่นเต้น
สนุก กับอร่อยไปหมด ฮับ จั่วหัวไว้ ปลาไหล ย่าง ฮื๊อ กระเดือกน้ำลายไปเลย
ฤดูร้อน เด็กกับวัยรุ่น จะสนุกสนานง่วนอยู่กับสาระพัด กิจกรรมตามสวนสาธารณะ
ร้อนปีนั้นเราอยู่เมือง คุรุเม่ะ บนเกาะกิวชูว์ ช่วงวันหยุด ก็ชวนเพื่อนไปเดินเล่น ใน
สวนสาธารณะที่มีทะเลสาป สวยงาม เดินก็ได้ ขี่จักรยานก็ได้ พวกเราเตะฟุตบอล
กันสนุกๆ เหนื่อยก็พัก มีของกินขาย ตามคิออสเล็กอยู่ทั่วไป พวกเรา โบกมือ จักรยาน
ของ โอยี่ซัง ที่มีกระบะยื่นท้าย มีเตาย่างปลา มีถังใส่ปลาไหล อูนางิ(ปลาไหล น้ำจืด /
ส่วนปลาไหลทะเล อานาโงะ ต้วใหญ่-คาวจัด ไม่นิยมย่างกินเล่นเปล่าๆ)
ได้ที่ จอดเหมาะมีโต๊ะปิกนิค ของสวนได้นั่งกินสบายด้วย โอยี่ซัง แกก็ไล่ที่ละคน ให้ถือ
สวิง เลือกไล่ช้อน อูนาง เอาเอง ตัวใหญ่ ตัวเล็ก ช้อนมั๊บส่งให้ แกก็แฉลบมีด ซ๊วบเอาไส้ทิ้ง
ล้างน้ำ(เกลือ ?)ล้างน้ำสะอาด ซับแห้งกระดาษฟางวางย่างบนตะแกรง พอสะเด็ดชื้น ยกขึ้น
ทาซ๊อส สองข้างที่แผ่แบะออก(ลืมบอกว่า แกเสียบไม้กลัดตัวปลาให้แบน ปิ้งได้ทั่วตัวสองข้าง)
หากไม่ผิดคิดว่า ยกขึ้นมาทาซ๊อส 2-3 ครั้ง ซ๊อสแต่ละครั้งน่าจะต่างชนิดกัน หอมฟุ้งกระจาย
ไปทั่วบริเวณ เด็กเล็กมามะรุมมะตุ้มนัวเนีย โชคดีมี อีกจ้าวมาจอดไม่ไกล เด็กๆเลยไปกันอีกจ้าว
ที่คนขายหนุ่มระดับ โอนี่ซัง เรา ห้าหกหนุ่มเลย ถือ ปลาไหลย่าง กินกันคนละไม้สองไม้ เอาว่า
โอยี่ซัง ปิ้งมือระวิง ให้พวกเรากินกันเอร็ดอร่อย เนื้ออูนางิแน่น หวานซ๊อสเจือเค็มนี๊ดเดียว อร่อย
มาก จนจำไม่ได้ว่า โอยี่ซัง แกทำยังไงกับก้างตรงกลางตัวอูนางิ ครั้งกระโน้น 100 Yen=6 บาท
จำไม่ได้ละว่า อูนางิ ย่างไม้ละกี่ Yen สองเดือนก่อนไปกินที่ร้านอาหารญี่ปุ่นในห้าง อูนางิ จานละ
เกือบสี่ร้อยบาทมั๊ง อิ อิ เจ้าปลาไหลน้ำจืดเอ๊ย เด๋วจะต้องหาที่ไหน เสียบไม้ย่างขายใน เกาะรัตนโกสินทร์ดูมั่ง ?
ฤดูร้อน คนญี่ปุ่นก็จะกิน ปลาไหล อูนางิ ย่าง ยัมมี่ ยัมมี่ โอ๋ยชี่เดส ซึ!
1967 เป็นปีที่เรา " วาไก๊-วัยรุ่น " มั่กๆ ไปไหน ทำอะไร กินอะไร มันก็ตื่นเต้น
สนุก กับอร่อยไปหมด ฮับ จั่วหัวไว้ ปลาไหล ย่าง ฮื๊อ กระเดือกน้ำลายไปเลย
ฤดูร้อน เด็กกับวัยรุ่น จะสนุกสนานง่วนอยู่กับสาระพัด กิจกรรมตามสวนสาธารณะ
ร้อนปีนั้นเราอยู่เมือง คุรุเม่ะ บนเกาะกิวชูว์ ช่วงวันหยุด ก็ชวนเพื่อนไปเดินเล่น ใน
สวนสาธารณะที่มีทะเลสาป สวยงาม เดินก็ได้ ขี่จักรยานก็ได้ พวกเราเตะฟุตบอล
กันสนุกๆ เหนื่อยก็พัก มีของกินขาย ตามคิออสเล็กอยู่ทั่วไป พวกเรา โบกมือ จักรยาน
ของ โอยี่ซัง ที่มีกระบะยื่นท้าย มีเตาย่างปลา มีถังใส่ปลาไหล อูนางิ(ปลาไหล น้ำจืด /
ส่วนปลาไหลทะเล อานาโงะ ต้วใหญ่-คาวจัด ไม่นิยมย่างกินเล่นเปล่าๆ)
ได้ที่ จอดเหมาะมีโต๊ะปิกนิค ของสวนได้นั่งกินสบายด้วย โอยี่ซัง แกก็ไล่ที่ละคน ให้ถือ
สวิง เลือกไล่ช้อน อูนาง เอาเอง ตัวใหญ่ ตัวเล็ก ช้อนมั๊บส่งให้ แกก็แฉลบมีด ซ๊วบเอาไส้ทิ้ง
ล้างน้ำ(เกลือ ?)ล้างน้ำสะอาด ซับแห้งกระดาษฟางวางย่างบนตะแกรง พอสะเด็ดชื้น ยกขึ้น
ทาซ๊อส สองข้างที่แผ่แบะออก(ลืมบอกว่า แกเสียบไม้กลัดตัวปลาให้แบน ปิ้งได้ทั่วตัวสองข้าง)
หากไม่ผิดคิดว่า ยกขึ้นมาทาซ๊อส 2-3 ครั้ง ซ๊อสแต่ละครั้งน่าจะต่างชนิดกัน หอมฟุ้งกระจาย
ไปทั่วบริเวณ เด็กเล็กมามะรุมมะตุ้มนัวเนีย โชคดีมี อีกจ้าวมาจอดไม่ไกล เด็กๆเลยไปกันอีกจ้าว
ที่คนขายหนุ่มระดับ โอนี่ซัง เรา ห้าหกหนุ่มเลย ถือ ปลาไหลย่าง กินกันคนละไม้สองไม้ เอาว่า
โอยี่ซัง ปิ้งมือระวิง ให้พวกเรากินกันเอร็ดอร่อย เนื้ออูนางิแน่น หวานซ๊อสเจือเค็มนี๊ดเดียว อร่อย
มาก จนจำไม่ได้ว่า โอยี่ซัง แกทำยังไงกับก้างตรงกลางตัวอูนางิ ครั้งกระโน้น 100 Yen=6 บาท
จำไม่ได้ละว่า อูนางิ ย่างไม้ละกี่ Yen สองเดือนก่อนไปกินที่ร้านอาหารญี่ปุ่นในห้าง อูนางิ จานละ
เกือบสี่ร้อยบาทมั๊ง อิ อิ เจ้าปลาไหลน้ำจืดเอ๊ย เด๋วจะต้องหาที่ไหน เสียบไม้ย่างขายใน เกาะรัตนโกสินทร์ดูมั่ง ?