สวัดดีครับ เรื่องราวของผมเป็นเรื่องกับความรักนะครับ
เรื่องมีอยู่ว่าวันนึงผมได้เจอกับผู้หญิงคนนึงที่ร้านเหล้าแห่งนึงครับ ผมเห็นเธอแล้วรู้สึกชอบมากตั้งแต่วันแรก และผมได้มีการไปทักทายขอช่องติดต่อของเธอ ความรักของผมเริ่มจากไปได้ดีเลยครับผมพยายามทุกอย่างให้นางเลยจริงๆวันแรกเธอก็ได้บอกผมด้วยนะครับว่าทำงานเป็น PR นะครับผมแอบทำใจไปสักพักเลยแต่ผมก็พยายามยอมรับเพราะรักเธอคนนี้มากแต่นานไปเข้าก็เริ่มได้รู้ว้านางมีปัญหาหนี้ต่างๆผมก็ได้นำตังมาช่วยเธอและพาเธอออกจากอะไรที่เกินตัวกลับมาอยู่บ้านที่มีพ่อและแม่ของเธอจากนั้นก็เริ่มทำงานได้ครับนานๆไปปัญหาของที่บ้านผมก็เริ่มได้รู้มากขึ้นเลยๆผมก็ได้ช่วยหลายๆจนได้ออกจากหนี้บริษัทของที่บ้านมาได้ช่วงนั้นที่บ้านนางไม่มีงานเลยจนตัวผมได้เริ่มเสนอ ไอเดียเปิดร้านชานม ขึ้นตอนนี้ก็เริ่มดีขึ้นนะครับเพราะแม่ของนางได้เป็นพนักงานขายให้แต่!! หลังจากนั้นทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไปครับหลังจากที่เปลี่ยนร้านทำงานใหม่ ทุกอย่างเริ่มไม่โอเครไปเรื่อยๆ เริ่มมีการคุยกับลูกค้ามากขึ้น
จนนานไป มึวันนึง นางแอบปิดจีพีเอส และหายไปกับลูกค้ากับเพื่อนของนางซึ่งผมก็เดาในใจว่าคงไม่ใช่แบบนั้น จนตอนเช้านางตอบข้อความผม ก่อนหน้านั้นผมตกใจและโมโหมากแต่ผมก็ใช้ความใจเย็นแอบถามไปว่า เธอไปมีอะไรกับลูกค้าหรอบอกได้ไม่โกรธเลยแค่บอกตรงๆ และคำตอบก็คือ ใช่ ครับ ไปมีอะไรกับลูกค้าและเพื่อนของนาง ซึ่งผมเจ็บใจมากในอก แต่พยายามเก็บเอาไว้คิดว่าเป็นเรื่องปกติ มาตลอดและหวังให้มันดีขึ้นและจะไม่เกิดอีกจนวันนี้ ผมกับเธอก็เลิกกันแล้วนะครับ ผมเสียทุกอย่างไป ทั้งงานทั้งเงิน เหลือแค่รถคันนึง ผมยังไม่ได้ห้องใหม่ที่ต้องย้ายออก เลยต้องอยู่ที่นี่ก่อนครับ ผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ทั้งเป็นห่วง ทั้งรักมาก ทั้งๆที่นางทำแบบนั้นกับผม ทุกวันนี้ นางมีอะไรกับลูกค้าต่างชาติมากขึ้น และเวลาผมทักหานางก็มัก ตอบว่า ชีวิตของเค้าจะทำอะไรก็ได้ แต่ทำไมนางถึงไม่นึกสิ่งที่ผมมาพยายามตลอดเลย ทั้งไปรับไปส่ง รอเค้าเลิก 4-5 ชั่วโมงทุกวัน ผมเจ็บในอกมากเลยครับ แต่หัวใจของผมมันเป็นอะไรไม่รู้ครับ ถึงได้รักและเป็นห่วงตลอดเลย
เห้อ ผมพึ่งอายุ 24 และพยายามให้คนที่ผมรักมากขนาดนี้ ผมไม่ควรมาเจออะไรแบบนี้เลย ทุกคนเชื่อไหมครับ ผมพิมคุยกับนางในตอนที่นางกำลังอยู่ห้องลูกค้ากำลังจะให้ลูกค้าทำแบบนั้น ผมเจ็บใจเหลือเกินครับ ผมอาจพิมไม่ค่อยรู้เรื่องนะครับเพราะผมใจสั่นไปหมด ครับ วันนี้ผมก็ยังทำแบบเดิมรักนางและพยายามเพื่อนางค่อนเป็นห่วงเวลาไปทำแบบนั้น แต่นางเหมือนไม่ได้สนใจผมอยู่แล้วครับแค่ผมทำแบบนั้นแล้วผมสบายใจมั่ง เห้อทำไมผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ทุกคน ความรักมันควรได้กันทั้งสองฝ่าย รักที่สบายมีความสุข ผมไม่คิดเลยว่ารักแท้ของผมต้องมาถูกทำร้ายแบบนี้ ผมทุกใจเหลือเกินครับทุกคน ปัญหาของบ้านนางผมออกตัวมาตลอดเลยช่วยทุกอย่างไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้ ผมอดหลับอดนอนเพื่อไปรับนางจากที่ทำงานทุกวันนี้ เสียงานเสียการหมดแต่ทำไมนางไม่รู้สึกอะไรเลย เพื่อนๆ ผมขออนุญาติโพสต์ลงในนี้เพื่อเป็นสิ่งเตือนใจ ผ่านไป หลายๆปี ถ้าตัวผมกลับมาเปิดเจอ ผมอยากบอกว่า นายเก่งมากแล้วนะ นายผ่านมาได้ขนาดนี้แล้วนะไม่ต้องไปนึกเสียใจอะไรอีกแล้วตั้งใจสร้างตัวเองต่อไปนะ ไม่รู้แหละในวัยเท่าไหร่ที่เปิดมา แต่ข้อความในวัยอายุ 24 นี้อยากพูดกับนายผ่านข้อความนี้นะ รักตัวเองให้มากๆ คนที่รักเรายังมีอยู่นะ สู้ๆอย่าเอาแต่บอกจะทำละลุยเลย อย่าไปรอนะ ความทรมานของนายวันนี้ อาจดีขึ้นแล้วก็ได้ สู้ต่อไปนะ
ความรักที่ไม่สมบูรณ์
เรื่องมีอยู่ว่าวันนึงผมได้เจอกับผู้หญิงคนนึงที่ร้านเหล้าแห่งนึงครับ ผมเห็นเธอแล้วรู้สึกชอบมากตั้งแต่วันแรก และผมได้มีการไปทักทายขอช่องติดต่อของเธอ ความรักของผมเริ่มจากไปได้ดีเลยครับผมพยายามทุกอย่างให้นางเลยจริงๆวันแรกเธอก็ได้บอกผมด้วยนะครับว่าทำงานเป็น PR นะครับผมแอบทำใจไปสักพักเลยแต่ผมก็พยายามยอมรับเพราะรักเธอคนนี้มากแต่นานไปเข้าก็เริ่มได้รู้ว้านางมีปัญหาหนี้ต่างๆผมก็ได้นำตังมาช่วยเธอและพาเธอออกจากอะไรที่เกินตัวกลับมาอยู่บ้านที่มีพ่อและแม่ของเธอจากนั้นก็เริ่มทำงานได้ครับนานๆไปปัญหาของที่บ้านผมก็เริ่มได้รู้มากขึ้นเลยๆผมก็ได้ช่วยหลายๆจนได้ออกจากหนี้บริษัทของที่บ้านมาได้ช่วงนั้นที่บ้านนางไม่มีงานเลยจนตัวผมได้เริ่มเสนอ ไอเดียเปิดร้านชานม ขึ้นตอนนี้ก็เริ่มดีขึ้นนะครับเพราะแม่ของนางได้เป็นพนักงานขายให้แต่!! หลังจากนั้นทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไปครับหลังจากที่เปลี่ยนร้านทำงานใหม่ ทุกอย่างเริ่มไม่โอเครไปเรื่อยๆ เริ่มมีการคุยกับลูกค้ามากขึ้น
จนนานไป มึวันนึง นางแอบปิดจีพีเอส และหายไปกับลูกค้ากับเพื่อนของนางซึ่งผมก็เดาในใจว่าคงไม่ใช่แบบนั้น จนตอนเช้านางตอบข้อความผม ก่อนหน้านั้นผมตกใจและโมโหมากแต่ผมก็ใช้ความใจเย็นแอบถามไปว่า เธอไปมีอะไรกับลูกค้าหรอบอกได้ไม่โกรธเลยแค่บอกตรงๆ และคำตอบก็คือ ใช่ ครับ ไปมีอะไรกับลูกค้าและเพื่อนของนาง ซึ่งผมเจ็บใจมากในอก แต่พยายามเก็บเอาไว้คิดว่าเป็นเรื่องปกติ มาตลอดและหวังให้มันดีขึ้นและจะไม่เกิดอีกจนวันนี้ ผมกับเธอก็เลิกกันแล้วนะครับ ผมเสียทุกอย่างไป ทั้งงานทั้งเงิน เหลือแค่รถคันนึง ผมยังไม่ได้ห้องใหม่ที่ต้องย้ายออก เลยต้องอยู่ที่นี่ก่อนครับ ผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ทั้งเป็นห่วง ทั้งรักมาก ทั้งๆที่นางทำแบบนั้นกับผม ทุกวันนี้ นางมีอะไรกับลูกค้าต่างชาติมากขึ้น และเวลาผมทักหานางก็มัก ตอบว่า ชีวิตของเค้าจะทำอะไรก็ได้ แต่ทำไมนางถึงไม่นึกสิ่งที่ผมมาพยายามตลอดเลย ทั้งไปรับไปส่ง รอเค้าเลิก 4-5 ชั่วโมงทุกวัน ผมเจ็บในอกมากเลยครับ แต่หัวใจของผมมันเป็นอะไรไม่รู้ครับ ถึงได้รักและเป็นห่วงตลอดเลย
เห้อ ผมพึ่งอายุ 24 และพยายามให้คนที่ผมรักมากขนาดนี้ ผมไม่ควรมาเจออะไรแบบนี้เลย ทุกคนเชื่อไหมครับ ผมพิมคุยกับนางในตอนที่นางกำลังอยู่ห้องลูกค้ากำลังจะให้ลูกค้าทำแบบนั้น ผมเจ็บใจเหลือเกินครับ ผมอาจพิมไม่ค่อยรู้เรื่องนะครับเพราะผมใจสั่นไปหมด ครับ วันนี้ผมก็ยังทำแบบเดิมรักนางและพยายามเพื่อนางค่อนเป็นห่วงเวลาไปทำแบบนั้น แต่นางเหมือนไม่ได้สนใจผมอยู่แล้วครับแค่ผมทำแบบนั้นแล้วผมสบายใจมั่ง เห้อทำไมผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ทุกคน ความรักมันควรได้กันทั้งสองฝ่าย รักที่สบายมีความสุข ผมไม่คิดเลยว่ารักแท้ของผมต้องมาถูกทำร้ายแบบนี้ ผมทุกใจเหลือเกินครับทุกคน ปัญหาของบ้านนางผมออกตัวมาตลอดเลยช่วยทุกอย่างไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้ ผมอดหลับอดนอนเพื่อไปรับนางจากที่ทำงานทุกวันนี้ เสียงานเสียการหมดแต่ทำไมนางไม่รู้สึกอะไรเลย เพื่อนๆ ผมขออนุญาติโพสต์ลงในนี้เพื่อเป็นสิ่งเตือนใจ ผ่านไป หลายๆปี ถ้าตัวผมกลับมาเปิดเจอ ผมอยากบอกว่า นายเก่งมากแล้วนะ นายผ่านมาได้ขนาดนี้แล้วนะไม่ต้องไปนึกเสียใจอะไรอีกแล้วตั้งใจสร้างตัวเองต่อไปนะ ไม่รู้แหละในวัยเท่าไหร่ที่เปิดมา แต่ข้อความในวัยอายุ 24 นี้อยากพูดกับนายผ่านข้อความนี้นะ รักตัวเองให้มากๆ คนที่รักเรายังมีอยู่นะ สู้ๆอย่าเอาแต่บอกจะทำละลุยเลย อย่าไปรอนะ ความทรมานของนายวันนี้ อาจดีขึ้นแล้วก็ได้ สู้ต่อไปนะ