อยากได้ความรู้สึกดีๆจากครอบครัว

หนุต้องทนอยุ่กับครอบครัวนี้อีกนานเท่าไหร่ ยิ่งอยุ่สุขภาพจิตยิ่งเเย่มาก ทุกวันที่ไปโรงเรียนหนุไม่อยากกลับบ้านเลย ตอนที่พ่อรุ้ว่าหนุมีโอกาสเปนซึมเศร้า พ่อเหมือนจะโอเคขึ้นแต่ พ่อก็เหมือนเดิมอีกเเล้วเราอยากคุยดีๆกับพ่ออยากเล่าเรื่องให้ฟัง แต่พ่อเหมือนโมโหใครมาก่อนหน้านั้นแล้วก็มาหงุดหงิดเรา จนเราไม่อยากคุยด้วย เราอยุ่บ้านเราเจอแต่น้ำเสียงหงุดหงิดใส่ เราซึมมากค่ะเราไม่เข้าใจว่าทำไมพุดดีๆกับเราไม่ได้เลย
แล้ววที่บ้านเรารุ้สึกว่าเราด้อยค่ามาก พี่เรา2คนโดนชมตลอด(ไม่ใช่พี่เเท้ๆ)เรารุ้สึกไม่เก่งอะไรสักอย่างแต่เราพยายามมาตลอด เราชอบออกกำลังมากค่ะเราชอบไปยิมข้างโรงเรียนแต่ว่าติดตรงที่ไม่มีใครมารับเพราะที่บ้านจะบอกตลอดว่า เปนภาระบ้างอะไรบ้าง การออกกำลังกายไม่เกี่ยวกับการเรียนไม่ต้องอยากบ้างก้ได้อะไรแบบบนี้อะค่ะ เราแค่อยากให้เขาซัพพอตเราบ้าง บางทีเราโครตอิจฉาครอบครัวอื่นที่เขาพร้อมทุกอย่าง พร้อมซัพพอตลูกเขา ในขณะที่เราทำไรไม่ได้นอกจากฟังเขาบ่นไปวันๆออกจากบ้านก้ยาก