ผมเป็นนักศึกษาฝึกงานอยู่ที่องค์กรหนึ่งครับ ผมเป็นคนที่คอยตั้งใจทำงานตามที่ที่ทำงานได้มอบหมายให้ทำ คอยเรียนรู้ง่านจากพี่ ๆ ข้างในที่ทำงานเพื่อพัฒนาตัวเอให้เก่งขึ้น จนมีบางทีที่ผมทำงานของผมเองแต่มีส่วนงานอีกฝ่ายที่ต้องทำงานด้วยกันไม่มาช่วยงานตามนัด ผมก็เลยต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าคนเดียว พอจบงานผมก็บ่นกับเพื่อนต่อหน้าพี่ ๆ พนักงานข้างในโดยการพูดจาต่อว่าอีกส่วนงานหนึ่งว่า "ไร้ความรับผิดชอบ" แล้วผมก็โมโหมาก ๆ คนรอบตัวเอาแต่บอกว่าอย่ามีปัญหา ผมก็แบบว่าทำไมวะ ห่วงแต่หน้าตาจนต้องเอาทุกอย่างซุกไว้ใต้พรมเลยหรือยังไง แต่ก็ยอมรับว่าตรงนี้ทำผมเสียหายเหมือนกันตรงที่ผมออกโรงปกป้องเพื่อนที่ถูกที่ทำงานทำไม่ดีใส่โดยการพูดให้คนในฝ่ายตัวเองฟัง แต่เพื่อนบอกว่าทุกอย่างโอเคแล้วแต่ผมจะทำให้เขาซวยเสียเองเพราะคนข้างในจะไปเล่นงานเขา ผมก็รู้สึกไม่ดีเลยครับที่ตัวเองจะเป็นต้นเหตุทำให้เพื่อนต้องรู้สึกแย่อีก แต่ที่ผมทำไปก็เพราะความห่วงเพื่อนและไม่ชอบการถูกกระทำแบบนั้น ผมเลยสับสนกับตัวเองมากครับว่าควรทำตัวในองค์กรยังไงดี ควรเงียบเมื่อมีปัญหา หรือทำยังไงดีครับ ผมเป็นคนที่แสดงออกทางอารมณ์อย่างตรงไปตรงมาและมีมาตรฐาน มันเลยยากมากครับที่จะคุมตัวเองได้ องค์กรต้องการคนแบบไหนกันครับ _ _)
รู้สึกสับสนกับตัวเองในการทำงานในองค์กร