จขกท.อายุ 15 ค่ะปีนี้ ขอบอกก่อนว่าพ่อแม่จขกท.เลิกกันมาปีกว่าๆ ปลายปีนี้ก็ 2 ปีแล้ว เดิมเราอยู่กัน 5 คน จขกท, พ่อ, แม่, ยาย, พี่ (เป็นลูกพี่ลูกน้อง ลูกน้าผู้ชายค่ะแต่พ่อแม่เขาเลิกกัน เขาเลยมาอยู่กับพ่อแม่จขกท.ตั้งแต่ก่อนจขกท.จะเกิดอีก) ตั้งแต่เด็กเราไม่ค่อยสนิทกับพ่อเท่าไหร่ค่ะ ส่วนพ่อกับแม่ก็มีปัญหากันมาตลอด ขอแบ่งเป็น 3 ข้อ
- จขกท.กับ พ่อ : พ่อของจขกท.เป็นพ่อที่ไม่ดีไม่แย่ค่ะ จขกท.รักพ่อนะแต่เราไม่สนิทกันเท่าไหร่ พ่อเขาเป็นคนที่เหมือนจะใจดีขี้เล่นนะเวลาปกติ แต่ว่าถ้าเขาดื่มแอลกอฮอลล์เมื่อไหร่ เขาจะเป็นคนเจ้าอารมณ์หัวร้อนทันที แล้วเวลาเมาก็พูดไม่รู้เรื่อง ขี้โมโห ใจร้อน ไม่ได้ดั่งใจก็หงุดหงิด เล่นมุขไม่ตลก เช่น แบบเดินให้มันแมนๆหน่อย (เราเป็นตุ๊ดค่ะ) หรือ แบบโตมามีเมียมีลูกให้พ่อก่อนค่อยเป็น ซึ่งมันไม่ตลก พอเราไม่พอใจก็ว่าเราไม่เข้าใจผู้ใหญ่ที่ผู้ใหญ่หยอกล้อ บลาบลา ชอบเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ในระดับมาก
- จขกท.กับแม่ : จขกท.สนิทกับแม่มาก เขาเป็นคนใจดี มีเหตุผล ตามใจนะแต่ถึงเวลาดุก็ดุ เวลาสอนก็สอน ไม่ใช่จะตามใจทุกเรื่อง คุยกับเขาได้แทบทุกเรื่อง การเรียน ชีวิตส่วนตัว ไปเจออะไรมา นินทาเพื่อน คุณครู หรือ หนูชอบใครในโรงเรียน เล่าได้ทุกเรื่อง แล้วจขกท.กับแม่จะคล้ายๆกันหลายเรื่อง คือ โลกส่วนตัวสูง เพื่อนน้อย, ชอบอ่านหนังสือ, ติดบ้าน, ไม่เก่งกีฬา, อื่นๆ ซึ่งเราเข้ากับแม่ได้ดีกว่า
- พ่อกับแม่ : พ่อกับแม่เขามีปัญหากันมานานแล้วค่ะ คือ พ่อเนี่ยภายนอกดูขี้งกกับหลายเรื่องแต่จริงๆเขาติดการพนันมากค่ะ เป็นหนี้เป็นสิน สัญญากับแม่ว่าจะเลิกการพนันเลิกเหล้าก็ไม่เคยเลิก สร้างหนี้สินให้แม่คอยตามใช้หนี้ให้ตลอดทั้งที่เงินเดือนพ่อเยอะกว่าแม่อีกแถมพ่อไปกู้นั้นกู้นี้ หมดหนี้ก็สร้างหนี้ใหม่ แล้วก็อีกหลายเรื่องสารพัด ตอนอยู่ด้วยกันเขาไม่ได้ทะเลาะกันทุกวันแต่ก็ไม่ได้นานๆทีทะเลาะกันขนาดนั้น คือเราเห็นเขาทะเลาะกันเป็นระยะจนชินตา แล้วเขาเป็นคนสังคมกว้าง ชอบดื่มเหล้าหน้าโรงงาน เลิกงานไวแต่กลับดึก หน้าใหญ่ใจโตเลี้ยงเพื่อนตลอด บางทีก็ชอบพูดข่มแม่หรือข่มญาติแม่ (คือช่วงก่อนเลิกกัน พ่อเขาค่อนข้างสนิทกับญาติฝั่งแม่เราค่ะ) เขาเคยเลิกกันครั้งหนึ่งตอนเรา 7 ขวบเพราะเรื่องหนี้สินแต่ก็กลับมาอยู่ด้วยกันจนได้ พ่อเขาก็มีดูแลเทคแคร์ทำอาหารให้แม่พาแม่ไปเที่ยวบ้างแต่ก็มีปัญหาเรื่องหนี้สินกับกลับบ้านช้ามาเรื่อยๆ
จนกระทั่ง.... ปลายปี 67 สองคนนี้เขาก็เลิกกันด้วยสาเหตุที่แม่จับได้ว่าพ่อนอกใจ มันเหมือนทุกอย่างที่เขาอดทนมาตลอดทั้งเรื่องเงิน หนี้สิน กลับบ้านช้า แอลกอฮอลล์มันอัดอั้นมานาน พอมีเรื่องนอกใจมันเลยเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่แม่ทนไม่ไหวแล้ว สุดท้ายทั้งสองก็เลิกกัน พ่อก็ย้ายออกไป แล้วจขกท.หรอ จขกท.ก็สนับสนุนให้ทั้งสองเลิกกันนะ รู้ว่าเขามีปัญหามานาน ปล่อยให้ทั้งสองไปมีชีวิตของตัวเองดีกว่า อยากจะมีคนใหม่ลูกใหม่ก็เฉยๆ หนูสนับสนุนเต็มที่ เราก็อยู่กับแม่ตัวเอง อาจจะมีความรู้สึกแปลกๆตอนแรกที่เหมือนบ้านเรามีคนหายไปแต่สุดท้ายก็ชิน แม่กับยายกับน้าและทุกคนก็บอกตลอดว่าไม่ต้องไปโกรธไปเกลียดพ่อ พ่อกับแม่เลิกกันไม่รักกันไม่เป็นไรแต่สุดท้ายเขาก็ยังเป็นพ่อหนูอยู่
แต่ว่าหลังจากนั้น ช่วงแรกๆพ่อก็ไลน์มาหาบ้าง แต่หลังจากนั้นก็หายไป ไม่ค่อยทักมา เราก็ไม่ค่อยสนิทกับพ่อ ไม่รู้จะคุยอะไร แล้วพ่อก็บอกว่าจะส่งเงินมาให้แต่ก็ส่งเดือนแรกหลังจากนั้นก็ไม่ส่ง ต้องไปทวงถึงโอนเงินมาให้ น้าผู้หญิง (น้องสาวแม่) ทำงานโรงงานเดียวกันกับพ่อก็บอกว่าตอนนี้พ่อเละเทะมาก ฟังแล้วก็แอบร้องไห้สงสารพ่อนะ แล้วเขาก็มีเมียใหม่เรื่อยๆเลย แล้วอีกอย่างคือมีจดหมายทวงหนี้จากธนาคารส่งมาที่บ้านเราเป็นระยะๆ (พ่อไปกู้เขามาแล้วไม่จ่าย แต่ว่าตัวพ่อเขาย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วแต่ว่าเลขบ้านที่อยู่ในเอกสารราชการก็ยังอยู่ที่บ้านเดิมอยู่เลยทำให้จดหมายทวงหนี้ถูกส่งมาที่บ้าน แต่แม่จขกท.ก็ไม่ได้แยแสอะไรเพราะเป็นเงินที่พ่อกู้ เขาไม่ได้กู้หนิ) แล้วเหมือนเราไม่สนิทกับพ่ออยู่แล้ว+ห่างเหินกันไปนาน พอเขาโทรมาทีบางทีเราก็ไม่มีอะไรจะคุยแล้วเราอึดอัด จนกระทั่งครั้งล่าสุด เขาโทรมา แต่เราไม่กล้าโทรคุยด้วย ไม่ใช่ว่าเราเกลียดพ่อหรืออะไรแต่เหมือนไม่รู้ว่าจะคุยอะไร เหมือนกับอะไรหลายๆอย่างก็เลยบอกพ่อว่าหนูยุ่งจริงๆไม่สะดวกโทรคุย แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกผิดแปลกๆที่เราเลี่ยงจะโทรคุยกับพ่อ
ควรจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงดีคะ? สับสนไปหมดว่าเรารักเขาจริงไหม หรือ เรารักพ่อแต่เราไม่สนิทกับเขา ห่างเหินกับเขาไปนาน หรือ เราอะไรยังไง
ตั้งแต่พ่อกับแม่เลิกกัน ก็ไม่เคยจะกล้าคุยกับเขาเลย รู้สึกผิดจัง (กระทู้ยาวมาก)
- จขกท.กับ พ่อ : พ่อของจขกท.เป็นพ่อที่ไม่ดีไม่แย่ค่ะ จขกท.รักพ่อนะแต่เราไม่สนิทกันเท่าไหร่ พ่อเขาเป็นคนที่เหมือนจะใจดีขี้เล่นนะเวลาปกติ แต่ว่าถ้าเขาดื่มแอลกอฮอลล์เมื่อไหร่ เขาจะเป็นคนเจ้าอารมณ์หัวร้อนทันที แล้วเวลาเมาก็พูดไม่รู้เรื่อง ขี้โมโห ใจร้อน ไม่ได้ดั่งใจก็หงุดหงิด เล่นมุขไม่ตลก เช่น แบบเดินให้มันแมนๆหน่อย (เราเป็นตุ๊ดค่ะ) หรือ แบบโตมามีเมียมีลูกให้พ่อก่อนค่อยเป็น ซึ่งมันไม่ตลก พอเราไม่พอใจก็ว่าเราไม่เข้าใจผู้ใหญ่ที่ผู้ใหญ่หยอกล้อ บลาบลา ชอบเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ในระดับมาก
- จขกท.กับแม่ : จขกท.สนิทกับแม่มาก เขาเป็นคนใจดี มีเหตุผล ตามใจนะแต่ถึงเวลาดุก็ดุ เวลาสอนก็สอน ไม่ใช่จะตามใจทุกเรื่อง คุยกับเขาได้แทบทุกเรื่อง การเรียน ชีวิตส่วนตัว ไปเจออะไรมา นินทาเพื่อน คุณครู หรือ หนูชอบใครในโรงเรียน เล่าได้ทุกเรื่อง แล้วจขกท.กับแม่จะคล้ายๆกันหลายเรื่อง คือ โลกส่วนตัวสูง เพื่อนน้อย, ชอบอ่านหนังสือ, ติดบ้าน, ไม่เก่งกีฬา, อื่นๆ ซึ่งเราเข้ากับแม่ได้ดีกว่า
- พ่อกับแม่ : พ่อกับแม่เขามีปัญหากันมานานแล้วค่ะ คือ พ่อเนี่ยภายนอกดูขี้งกกับหลายเรื่องแต่จริงๆเขาติดการพนันมากค่ะ เป็นหนี้เป็นสิน สัญญากับแม่ว่าจะเลิกการพนันเลิกเหล้าก็ไม่เคยเลิก สร้างหนี้สินให้แม่คอยตามใช้หนี้ให้ตลอดทั้งที่เงินเดือนพ่อเยอะกว่าแม่อีกแถมพ่อไปกู้นั้นกู้นี้ หมดหนี้ก็สร้างหนี้ใหม่ แล้วก็อีกหลายเรื่องสารพัด ตอนอยู่ด้วยกันเขาไม่ได้ทะเลาะกันทุกวันแต่ก็ไม่ได้นานๆทีทะเลาะกันขนาดนั้น คือเราเห็นเขาทะเลาะกันเป็นระยะจนชินตา แล้วเขาเป็นคนสังคมกว้าง ชอบดื่มเหล้าหน้าโรงงาน เลิกงานไวแต่กลับดึก หน้าใหญ่ใจโตเลี้ยงเพื่อนตลอด บางทีก็ชอบพูดข่มแม่หรือข่มญาติแม่ (คือช่วงก่อนเลิกกัน พ่อเขาค่อนข้างสนิทกับญาติฝั่งแม่เราค่ะ) เขาเคยเลิกกันครั้งหนึ่งตอนเรา 7 ขวบเพราะเรื่องหนี้สินแต่ก็กลับมาอยู่ด้วยกันจนได้ พ่อเขาก็มีดูแลเทคแคร์ทำอาหารให้แม่พาแม่ไปเที่ยวบ้างแต่ก็มีปัญหาเรื่องหนี้สินกับกลับบ้านช้ามาเรื่อยๆ
จนกระทั่ง.... ปลายปี 67 สองคนนี้เขาก็เลิกกันด้วยสาเหตุที่แม่จับได้ว่าพ่อนอกใจ มันเหมือนทุกอย่างที่เขาอดทนมาตลอดทั้งเรื่องเงิน หนี้สิน กลับบ้านช้า แอลกอฮอลล์มันอัดอั้นมานาน พอมีเรื่องนอกใจมันเลยเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่แม่ทนไม่ไหวแล้ว สุดท้ายทั้งสองก็เลิกกัน พ่อก็ย้ายออกไป แล้วจขกท.หรอ จขกท.ก็สนับสนุนให้ทั้งสองเลิกกันนะ รู้ว่าเขามีปัญหามานาน ปล่อยให้ทั้งสองไปมีชีวิตของตัวเองดีกว่า อยากจะมีคนใหม่ลูกใหม่ก็เฉยๆ หนูสนับสนุนเต็มที่ เราก็อยู่กับแม่ตัวเอง อาจจะมีความรู้สึกแปลกๆตอนแรกที่เหมือนบ้านเรามีคนหายไปแต่สุดท้ายก็ชิน แม่กับยายกับน้าและทุกคนก็บอกตลอดว่าไม่ต้องไปโกรธไปเกลียดพ่อ พ่อกับแม่เลิกกันไม่รักกันไม่เป็นไรแต่สุดท้ายเขาก็ยังเป็นพ่อหนูอยู่
แต่ว่าหลังจากนั้น ช่วงแรกๆพ่อก็ไลน์มาหาบ้าง แต่หลังจากนั้นก็หายไป ไม่ค่อยทักมา เราก็ไม่ค่อยสนิทกับพ่อ ไม่รู้จะคุยอะไร แล้วพ่อก็บอกว่าจะส่งเงินมาให้แต่ก็ส่งเดือนแรกหลังจากนั้นก็ไม่ส่ง ต้องไปทวงถึงโอนเงินมาให้ น้าผู้หญิง (น้องสาวแม่) ทำงานโรงงานเดียวกันกับพ่อก็บอกว่าตอนนี้พ่อเละเทะมาก ฟังแล้วก็แอบร้องไห้สงสารพ่อนะ แล้วเขาก็มีเมียใหม่เรื่อยๆเลย แล้วอีกอย่างคือมีจดหมายทวงหนี้จากธนาคารส่งมาที่บ้านเราเป็นระยะๆ (พ่อไปกู้เขามาแล้วไม่จ่าย แต่ว่าตัวพ่อเขาย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วแต่ว่าเลขบ้านที่อยู่ในเอกสารราชการก็ยังอยู่ที่บ้านเดิมอยู่เลยทำให้จดหมายทวงหนี้ถูกส่งมาที่บ้าน แต่แม่จขกท.ก็ไม่ได้แยแสอะไรเพราะเป็นเงินที่พ่อกู้ เขาไม่ได้กู้หนิ) แล้วเหมือนเราไม่สนิทกับพ่ออยู่แล้ว+ห่างเหินกันไปนาน พอเขาโทรมาทีบางทีเราก็ไม่มีอะไรจะคุยแล้วเราอึดอัด จนกระทั่งครั้งล่าสุด เขาโทรมา แต่เราไม่กล้าโทรคุยด้วย ไม่ใช่ว่าเราเกลียดพ่อหรืออะไรแต่เหมือนไม่รู้ว่าจะคุยอะไร เหมือนกับอะไรหลายๆอย่างก็เลยบอกพ่อว่าหนูยุ่งจริงๆไม่สะดวกโทรคุย แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกผิดแปลกๆที่เราเลี่ยงจะโทรคุยกับพ่อ
ควรจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงดีคะ? สับสนไปหมดว่าเรารักเขาจริงไหม หรือ เรารักพ่อแต่เราไม่สนิทกับเขา ห่างเหินกับเขาไปนาน หรือ เราอะไรยังไง