❤️❤️❤️ ธรรมของพระราชา (โคลงสี่สุภาพ) ❤️❤️❤️

ทศพิธราชธรรม (หรือ ราชธรรม ๑๐) คือ หลักธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนาอันเป็นจริยวัตรและคุณธรรม ๑๐ ประการที่พระมหากษัตริย์หรือผู้ปกครองบ้านเมืองทรงยึดถือปฏิบัติ เพื่อให้การปกครองดำเนินไปด้วยความเที่ยงธรรม นำมาซึ่งความร่มเย็นเป็นสุขของประชาชน

หลักธรรม ๑๐ ประการประกอบด้วย:
๑ ทาน (การให้): สละทรัพย์สิ่งของและแบ่งปันความรู้ความช่วยเหลือ เพื่อสงเคราะห์ประชาชน
๒ ศีล (ความประพฤติที่ดีงาม): สำรวมกาย วาจา และใจ ให้ตั้งอยู่ในความสุจริต เป็นแบบอย่างที่ดี
๓ บริจาค (การเสียสละ): เสียสละความสุขส่วนตนเพื่อประโยชน์สุขส่วนรวม
๔ อาชชวะ (ความซื่อตรง): ปฏิบัติภารกิจด้วยความซื่อสัตย์สุจริต จริงใจ ปราศจากความคดโกง
๕ มัททวะ (ความอ่อนโยน): มีอัธยาศัยไมตรี เคารพในเหตุผล ไม่เย่อหยิ่งถือตัว
๖ ตปะ (ความเพียร/ความระงับยับยั้งชั่งใจ): มีความอุตสาหะในการทำงาน และฝึกฝนข่มใจไม่ให้ตกอยู่ใต้อำนาจกิเลส
๗ อักโกธะ (ความไม่โกรธ): ควบคุมอารมณ์ ไม่แสดงความฉุนเฉียวหรือมุ่งร้ายผู้อื่น
๘ อวิหิงสา (ความไม่เบียดเบียน): ไม่ใช้อำนาจกดขี่ข่มเหง หรือสร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่น
๙ ขันติ (ความอดทน): อดทนต่ออุปสรรค ความยากลำบาก และคำวิพากษ์วิจารณ์
๑๐ อวิโรธนะ (ความเที่ยงธรรม/ไม่ผิดทำนองคลองธรรม): ดำรงตนอยู่ในความยุติธรรม ไม่เอนเอียงเพราะอคติ

เพลงสรรเสริญพระบารมี (บรรเลง)