คุณจะรู้ว่า คุณแก่แล้ว ด้วยร้อยเหตุผล ที่ได้กระทำในปัจจุบัน

ตัวอย่างสามเรื่องราว เล่าในวันหยุดเสาร์สโมสร

เรื่องแรกนานแล้ว
ไถเฟสบุ๊คไปเรื่อยๆ เจองานขายของวิลเทลที่ห้างแห่งหนึ่ง ในใจชอบแบบนี้อยู่แล้ว
จึงกะว่าเสาร์นี้ฉันไปแน่นอน ไปเดินชิวๆ ไปหาของมือสองเก่าๆมาสะสม
พอถึงวัน ก็นั่งรถเมล์ไปถึงตอนห้างเปิดเลยล่ะ กะว่าจะได้เป็นคนแรกๆเดินสบายๆ ไม่มีคนมากวนใจ
ขึ้นไปถึงชั้นสาม อ้าวววว ทำไมเป็นงานหมาแมว แล้วงานของเก่าฉันล่ะ
จึงเดินไปถามจนท.ห้างที่ยืนอยู่ บอกมางานขายของ จนท.ทำหน้างงๆ บอกวันนี้จัดงานสัตว์เลี้ยงครับ
ผมหงุดเงี้ยว จนท.ไม่รู้เรื่องอะไรเลย จึงหยิบมือถือ ไถๆๆๆไป แล้วดูงาน นี่ไง งานนี้ไง
จนท.ดู แล้วทำหน้างงอีกรอบ พร้อมเงยหน้ามาบอกว่า ลุง เอ๊ย พี่ครับ งานนี้ปีที่แล้วครับ

ตึงโป๊ะ!!!!
จริงๆด้วย งานปีที่แล้ว ที่สำคัญวันจัดงานปีที่แล้ว ก็เป็นวันเสาร์อีกด้วย จึงยิ้มๆแล้วรีบเดินออกมา
จนท.คงคิดว่า วันนี้อารายยยยกันแต่เช้าว้าาาาาาาาาา

เรื่องสองนานนิดหน่อย
ขึ้นรถเมล์จากหน้าเนชั่นบางนา กม.สี่
จะไปเดินห้างรับแอร์เย็นใจ
สาย 133 วิ่งมาก็โบกแล้วขึ้นไป กระเป๋ารถเมล์ ชายหนุ่มอายุน่าจะยี่สิบต้นๆ
ยื่นแบงค์ยี่สิบแล้วบอกว่า "ไปเสรีเซ็นเตอร์"
กระเป๋าก้มหน้ามาถาม "ไปไหนนะครับ?"
"ไปเสรีเซ็นเตอร์ ห้างเสรี" ผมพูดดังขึ้นเพราะเสียงรอบข้างดัง
กระเป๋านิ่งเงียบมองมา คงกำลังประมวลผล
ผมนึกขึ้นได้ในทันที เลยรีบพูดว่า "พาราไดซ์ ห้างพาราไดซ์ครับ"
กระเป๋าพยักหน้า เก็บเงินทอนเงิน แล้วเดินจากไป

ผมก็ได้แต่นั่งนิ่ง นึกถึงอดีตกันแสนหวาน เสรี อะไรว่ะเมิงนี่

นี่เป็นปัญหาชีวิตของผมจริงๆ ต้องหาวิธีฝึกสมองน้อยๆของเราแล้วล่ะ
คุณๆเป็นกันบ้างไหมครับ?

ภาพเก่าแก่ โดย