สภาวะอย่างนี้ ถือว่า ใกล้เคียงกับความตายไหม

มีหลายครั้ง ที่เรานอนทำสมาธิ พอหลับไปสักพัก  มีความรู้สึกว่า จิตกับร่างกาย มันแยกจากกัน  คือ จิตมันรู้ว่าร่างกายหลับอยู่  และกำลังได้ยินเสียงคนนอนกรน  เลยสงสัยว่า ใครนอนกรน สติมันบอกว่า เองนั่นแหล่ะกำลังนอนกรน  เลยรู้สึกตกใจ ได้สติ ตื่นขึ้นมา
   ... อาการที่ว่ามา  รู้สึกว่า เราเหลือจิตอยู่ตัวเดียว ขอใช้ภาษาง่าย ๆ นะ  ร่างกายมันก็ทำงานของมันไป  ถ้าร่างกายหยุดทำงาน มันก็ตาย จิตจะรู้สึกว่ามีร่างกายไม่ได้  เรามีอาการอย่างนี้ หลายครั้ง
    ... ท่านที่มีประสบการณ์ พอจะอธิบายได้ไหม ครับ