เท่าที่จำได้...เลือนรางเต็มที
เมื่อเล่าปี่ ตั้งให้ขงเบ้งที่เพิ่งได้ตัวมา เป็นแม่ทัพจัดการศึกครั้งแรก รับทัพโจโฉ ที่มีกำลังพลมากกว่าหลายเท่า เมืองอะไรก็ลืมซะละ
ขงเบ้งกล่าวกับเล่าปี่ ว่า
น้องเล็กของท่าน(เตียวหุย) น้ำใจดื้อดึงนัก ข้าพเจ้าจำต้องขอดาบอาญาสิทธิ์ไว้ เพื่อทำการให้สำเร็จลงได้
ตอนเล่าปี่ไปอ้อนวอนให้ขงเบ้งมาช่วยนั้น ไปรอถึง 3 ครั้ง ยืนเฝ้าขงเบ้งที่แกล้งหลับหลายชั่วยาม
เตียวหุยที่ไปด้วย โมโหจัด คำรามขึ้นว่า...สำมะหาอะไรกับเด็กน้อยไม่รู้ความ โอหังนัก (ขงเบ้งอายุ 29 เท่านั้น) จะต้องไปรอทำไม เอาเชือกมัดตัวกลับไปเสียก็สิ้นเรื่อง
ต่อมา ขงเบ้งจัดทัพให้เล่าปี่ กวนอู เตียวหุย จูล่ง นำทหารน้อยกว่าน้อย...ออกไปตั้งรับทัพโจโฉ ตามจุดที่วางแผนไว้
เตียวหุยถามขงเบ้งว่า ท่านสั่งพวกเราไปตาย(ไปรบ) แล้วตัวท่านจะทำหน้าที่อะไร ?
ขงเบ้งตอบหน้าตาเฉย ตัวเราจะอยู่เฝ้าเมือง
เตียวหุยโกรธจัด ขยับตัวจะลุกขึ้นเอาเรื่อง
ขงเบ้งขยับตาบอาญาสิทธิ์ในมือ แสดงให้เตียวหุยเห็นว่า
อย่านะ กูใช้ดาบอาญาสิทธิ์เป็นนะจ๊ะ.......
กวนอูจึงต้องพาทั้งหมด ออกไปตาย(รบ)
ด้วยกลยุทธ์ของขงเบ้ง เมื่อเหล่าทหารไม่ตาย(ชนะ)กลับมา ขงเบ้งพากองเลี้ยงออกไปรับถึงนอกเมือง เตียวหุยจึงละพยศ
นับถือขงเบ้งเป็นอาจารย์ นับตั้งแต่นั้นมา
ผู้รู้กล่าวเป็นหลักสำคัญปรการแรกๆเลยว่า
การทำหน้าที่ผู้นำ/บังคับบัญชา “อย่าให้มีการท้าทายอำนาจของท่านในครั้งแรก”
เพราะหากครั้งแรกท้าทายแล้ว ท่านไม่ทำอะไร...ครั้งที่ 2 ท่านจะทำอย่างไรได้ ?
คำที่ถูกถามแน่ๆก็คือ แล้วทำผิดครั้งแรก
“ทำไมไม่กล้าใช้อำนาจที่มี”...
กลัว-ป๊อด หรือไร???
---------------
เมื่อครั้งที่ท่านโภคิน พลกุล ได้ขึ้นเป็นประธานสภาผู้แทนฯ ปีไหนจำไม่ได้แล้ว อายุและพรรษาทางการเมืองยังไม่มาก...
ขึ้นทำหน้าที่ครั้งแรก..บรรดาเขี้ยวลากดินทั้งหลาย จ้องจะขย้ำให้เต็มเขี้ยว...กระหยิ่มยิ้มย่อง...กร่าง...
ยกมือลุกขึ้นโชว์ไร้สาระ น้ำท่วมทุ่งออกกล้อง...
ประธานฯสั่งให้นั่งลง...2-3 ครั้ง
นอกจากไม่นั่งแล้ว...ยังอวดศักดาต่ำๆ...เปลืองงบประมาณ...(ชิบเป๋...ง)
ประธานสภาฯ ปิดไมค์..สั่งตำรวจสภาฯ... เชิญ (ลาก) ตัวออกไปสงบสติอารมณ์นอกห้องประชุม....
แต่นั้นมา...ไม่มีข่าวผู้แทนฯ (เน่าๆ) ป่วนการประชุมสภาฯ อีกเลย
------------------
มีลูกน้อง 5 คน.... 4 คนเป็นคนดี....อีกคนเป็นเช่นที่เล่ามา แต่ท่านไม่ทำอะไรในฐานะหัวหน้า/ผู้บังคับบัญชา
"
จะลองให้โอกาสน้องดู" ?
ถามว่า ลูกน้องดีๆอีก 4 คนที่เหลือจะคิดอย่างไร? (หรือคิดว่า คนอื่นๆไม่รู้เห็นพฤติกรรมของเขา?)
1. อย่าไปยุ่งเลย เรารักษาความดีของเราไว้ และเผื่อแผ่ไปช่วยเหลือคนที่เป็นปัญหา ให้ปรับเป็นคนดีให้ได้ ! หรือ
2. คนอย่างนั้น หัวหน้ายังไม่ทำไร? แล้วเราจะทนทำดีไปเพื่ออะไร?..... เดี๋ยวตูก็เอามั่ง !
หากเป็นเช่นนี้ ! ท่านจะแก้ปัญหาอย่างไร ?
....คิดไหมว่า....การกำจัดคนไม่ดีออกไปจากวง ก็เหมือนกับการ "รักษาคนดี" ให้อยู่ต่อไป...!
.....การเก็บคนไม่ดีเอาไว้ ก็เหมือนการทำลายขวัญกำลังใจของคนดีๆ....
ขงเบ้งออกศึก
เมื่อเล่าปี่ ตั้งให้ขงเบ้งที่เพิ่งได้ตัวมา เป็นแม่ทัพจัดการศึกครั้งแรก รับทัพโจโฉ ที่มีกำลังพลมากกว่าหลายเท่า เมืองอะไรก็ลืมซะละ
ขงเบ้งกล่าวกับเล่าปี่ ว่า
น้องเล็กของท่าน(เตียวหุย) น้ำใจดื้อดึงนัก ข้าพเจ้าจำต้องขอดาบอาญาสิทธิ์ไว้ เพื่อทำการให้สำเร็จลงได้
ตอนเล่าปี่ไปอ้อนวอนให้ขงเบ้งมาช่วยนั้น ไปรอถึง 3 ครั้ง ยืนเฝ้าขงเบ้งที่แกล้งหลับหลายชั่วยาม
เตียวหุยที่ไปด้วย โมโหจัด คำรามขึ้นว่า...สำมะหาอะไรกับเด็กน้อยไม่รู้ความ โอหังนัก (ขงเบ้งอายุ 29 เท่านั้น) จะต้องไปรอทำไม เอาเชือกมัดตัวกลับไปเสียก็สิ้นเรื่อง
ต่อมา ขงเบ้งจัดทัพให้เล่าปี่ กวนอู เตียวหุย จูล่ง นำทหารน้อยกว่าน้อย...ออกไปตั้งรับทัพโจโฉ ตามจุดที่วางแผนไว้
เตียวหุยถามขงเบ้งว่า ท่านสั่งพวกเราไปตาย(ไปรบ) แล้วตัวท่านจะทำหน้าที่อะไร ?
ขงเบ้งตอบหน้าตาเฉย ตัวเราจะอยู่เฝ้าเมือง
เตียวหุยโกรธจัด ขยับตัวจะลุกขึ้นเอาเรื่อง
ขงเบ้งขยับตาบอาญาสิทธิ์ในมือ แสดงให้เตียวหุยเห็นว่า
อย่านะ กูใช้ดาบอาญาสิทธิ์เป็นนะจ๊ะ.......
กวนอูจึงต้องพาทั้งหมด ออกไปตาย(รบ)
ด้วยกลยุทธ์ของขงเบ้ง เมื่อเหล่าทหารไม่ตาย(ชนะ)กลับมา ขงเบ้งพากองเลี้ยงออกไปรับถึงนอกเมือง เตียวหุยจึงละพยศ
นับถือขงเบ้งเป็นอาจารย์ นับตั้งแต่นั้นมา
ผู้รู้กล่าวเป็นหลักสำคัญปรการแรกๆเลยว่า
คำที่ถูกถามแน่ๆก็คือ แล้วทำผิดครั้งแรก
“ทำไมไม่กล้าใช้อำนาจที่มี”...
กลัว-ป๊อด หรือไร???
---------------
เมื่อครั้งที่ท่านโภคิน พลกุล ได้ขึ้นเป็นประธานสภาผู้แทนฯ ปีไหนจำไม่ได้แล้ว อายุและพรรษาทางการเมืองยังไม่มาก...
ขึ้นทำหน้าที่ครั้งแรก..บรรดาเขี้ยวลากดินทั้งหลาย จ้องจะขย้ำให้เต็มเขี้ยว...กระหยิ่มยิ้มย่อง...กร่าง...
ยกมือลุกขึ้นโชว์ไร้สาระ น้ำท่วมทุ่งออกกล้อง...
ประธานฯสั่งให้นั่งลง...2-3 ครั้ง
นอกจากไม่นั่งแล้ว...ยังอวดศักดาต่ำๆ...เปลืองงบประมาณ...(ชิบเป๋...ง)
ประธานสภาฯ ปิดไมค์..สั่งตำรวจสภาฯ... เชิญ (ลาก) ตัวออกไปสงบสติอารมณ์นอกห้องประชุม....
แต่นั้นมา...ไม่มีข่าวผู้แทนฯ (เน่าๆ) ป่วนการประชุมสภาฯ อีกเลย
------------------
ถามว่า ลูกน้องดีๆอีก 4 คนที่เหลือจะคิดอย่างไร? (หรือคิดว่า คนอื่นๆไม่รู้เห็นพฤติกรรมของเขา?)
1. อย่าไปยุ่งเลย เรารักษาความดีของเราไว้ และเผื่อแผ่ไปช่วยเหลือคนที่เป็นปัญหา ให้ปรับเป็นคนดีให้ได้ ! หรือ
2. คนอย่างนั้น หัวหน้ายังไม่ทำไร? แล้วเราจะทนทำดีไปเพื่ออะไร?..... เดี๋ยวตูก็เอามั่ง !
หากเป็นเช่นนี้ ! ท่านจะแก้ปัญหาอย่างไร ?
....คิดไหมว่า....การกำจัดคนไม่ดีออกไปจากวง ก็เหมือนกับการ "รักษาคนดี" ให้อยู่ต่อไป...!
.....การเก็บคนไม่ดีเอาไว้ ก็เหมือนการทำลายขวัญกำลังใจของคนดีๆ....