ความคืบหน้าทางคดี และความสิ้นหวังต่อ "ทัศนคติเจ้าหน้าที่รัฐ"

ล่าสุดน้องสาวของผมได้เดินทางไปให้ปากคำเพิ่มเติมที่ คุมประพฤติชลบุรี ในแง่ของกฎหมาย เจ้าหน้าที่ยืนยันว่า "อาวติดคุกแน่นอน" (แม้จะบอกว่าโดนน้อยปี) แต่สิ่งที่ทำให้พวกเราเจ็บปวดและอนาถใจที่สุดคือพฤติกรรมและการทำหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ในห้องสอบปากคำ (ที่มีเจ้าหน้ารุมล้อมนับสิบคน)
ยัดข้อหาเหยื่อ เจ้าหน้าที่ใช้ทัศนคติส่วนตัวตัดสินและด่าทอน้องสาวผมซ้ำๆ กว่า 10 รอบว่า "หนีตามผู้ชาย" แช่งว่าเด็กลงเดี๋ยวก็เลิกกัน และไล่ให้กลับไปกราบขอโทษครอบครัวซะ ทั้งๆ ที่ฝั่งนั้นคือดงคนค้ายาที่รุมขู่ฆ่าน้อง!
เหยียดอาชีพ มีการพูดจาลดทอนคุณค่า หาว่าพวกน้องสาวเก่งได้เพราะเป็นแค่ "คนเฮ็ดงานโรงงาน" และมองว่าการที่น้องเรียกร้องสิทธิ์หรือค่าเสียหายตามกฎหมายเป็นความ "หยิ่ง" แซะว่าเงินหมื่นกว่าบาทสำหรับคนงานโรงงานมันคงจะเยอะมาก
มองความรุนแรงเป็นเรื่องเล็ก เจ้าหน้าที่พยายามพูดให้เห็นว่าเรื่องขู่ฆ่าเป็นเรื่องธรรมดา โดยยกตัวอย่างว่าตัวเองก็เคยตีกับน้าตอนเด็กๆ ซ้ำร้ายยังพูดว่าถ้าตัวเองเป็นตำรวจก็คงไม่รับแจ้งความ "ถ้าไม่มีมีดมีไม้ก็ไม่ต้องมาแจ้ง" ( ต้องรอให้ตายก่อนใช่ไหมถึงจะรับแจ้ง? )
กดดันด้วยความกตัญญูบิดเบี้ยว ถามน้องสาวว่าทำไมไม่คิดสงสารย่าบ้าง แต่น้องสาวผมตอกกลับไปในใจชัดเจนว่า "สงสารตัวเองและแฟนมากกว่า" เพราะถ้ายังทนอยู่ตรงนั้น วันดีคืนดีอาจจะโดนคนหลอนยาควงมีดควงปืนมาฆ่าตายวันไหนก็ได้