งานสื่อสารที่มีชื่อเสียงกับเรื่องอัตตา

             มีหมดทั้งความเจริญก้าวหน้าต่างๆทำด้วยคนทำงานมีฝีมือทำได้เก่งๆก็เจริญมาก แต่ทำแล้วก็ใช้งบประมาณไปเยอะเงินก็หมดเหมือนคนซื้อของที่ซื้อเยอะแล้วเงินหมด แต่ถ้าขาดอำนาจเพราะไม่ค่อยมีเงินในโลกทุนนิยม ถ้าอยากมีอำนาจมาก ก็จะต้องมีเงินพร้อมให้ใช้หมื่นล้านแสนล้าน ถ้าคนตัวเล็กๆก็ใช้งานไม่ต้องมากแต่อย่าเข้าใจผิดเท่านั้นพอ จะมีอาชีพอะไรล่ะ คิดง่ายๆหลักการเท่านี้ ก็คือจะต้องมีธุรกิจ แม้โมเดลก็ระดับต่างรวมถึงโมเดลธุรกิจการบริหารส่วนตัว กับระดับใหญ่ก็คิดง่ายๆอย่างเดียวกัน ถ้ามีคนทำไหวในเวลา ธุรกิจก็ดำเนินเป็นปกติของประเทศ

            ศิลปะระดับโลกมีอิทธิพลเกี่ยวข้องกับการสร้างตัวตนของผู้คน ถ้าชีวิตจะทำงานการสื่อสารให้สังคมยอมรับและเข้าใจ จะต้องนำเสนอสิ่งที่สื่อจะต้องมีความรักดีกว่าความพยาบาท ชีวิตคนก็ไม่ได้ทำงานอะไรใหญ่โตยิ่งใหญ่หรอก แต่อารมณ์ความรู้สึกมันยิ่งใหญ่ในใจคนไปเองที่มักเข้าใจด้วยฝันว่าอะไรๆก็คงจะยิ่งใหญ่ แม้คนก็เป็นคนทั่วไปไม่ได้เด่นดัง แต่อิมเมจสร้างให้ผู้คนเข้าใจดีหรือเสียได้ หากคนไม่เข้าใจความเข้าใจผิดในการสื่อสารของคนหวังให้คนมีทุกข์มากไป สังคมก็มีแต่อันตรธาน แต่คนที่สื่อสารด้วยจิตหวังให้ตนเองจะมีความสุขด้วยเห็นคนอื่นมีความทุกข์ช่างแย่แน่นอน ซึ่งจะเกิดปัญหาชีวิตเพราะคนส่วนใหญ่ที่สุขโดยไม่ได้ทำอะไรก็สุขอยู่ตามปกติ ทำงานพากษ์ด้วยความกังวลมากในชีวิตคนอื่น ก็ทำให้ชีวิตคนทำงานสมองไม่ฉลาดเพราะคิดลบจนไอคิวแย่มากได้ ทำงานพากษ์แต่อัตตาตนอยากยิ่งใหญ่ หรือเอาอย่างการเป็นคนดังที่มีความบันเทิงไร้สาระอย่างนั้นอย่างนี้เป็นแบบในการสร้างตัวตนของตัวเอง แต่อาชีพจริงที่ทำให้มีรายได้ไม่ใช่อาชีพดาราบันเทิง ถ้าคนมีอาชีพจริงเป็นการทำงานต่างๆที่จะต้องทำให้สำเร็จไปให้ดีสำคัญกว่า การเสียดายเวลาชีวิตพลาดโอกาสการเป็นนักแสดงดาราตลกที่มีชื่อเสียง จนไม่มีสมาธิ มีผลต่อการทำงานที่จะต้องสำคัญ แต่ผู้คนอาจเข้าใจว่าชีวิตมีปัญหาเป็นโรคเครียดจนแสดงออกไปทางอารมณ์คนเพี้ยนๆหรือบ้ามากกว่าจะเข้าใจว่าเป็นนักแสดงตลกเป็นอาชีพมากกว่า ก็จะไม่ค่อยมีคนทำงานได้ดีมีเกียรติด้วยบุคลิกที่คนเห็นเป็นเสียซะงั้น เรียนสุนทรภู่มาแล้วแต่ก็ไม่ได้เป็นสุนทรภู่เลยหรอกสำหรับชีวิตคนเป็นๆ ก็ความยากของการพยายามด้วยอัตตาที่ไม่มีศิลปะ จะทำให้ชีวิตมีสุขภาพที่จะมีสิ่งบั่นทอนจิตใจให้ป่วยมากกว่าคนอื่นได้ จึงต้องระวังจิตคิดไม่เป็นกุศลจะพ่ายแพ้ต่อความดีของบุคคลที่กล่าวถึง

ถ้าให้สังคมไทยเป็นทุนนิยม โจรขโมยที่มีเงินจะไม่เหิมเกริมคิดว่าชีวิตตัวเองมีอำนาจยิ่งใหญ่เหรอ ก็ได้เงินมาไม่ใช่น้อยๆหรอกแต่ละคนกว่าจะมีอายุ แต่คนได้สร้างตัวตนของตัวเองเป็นแบบดีๆมั้ยล่ะ ถ้าคนเป็นบ้าเพราะทำงานการเงินอย่างนี้ ไม่ได้รักษาโรคให้มีความคิดจิตใจเป็นปกติก่อน สังคมก็มีแต่คนอารมณ์บ้าๆคุยกันเรื่องเงิน เห็นคนมีอาชีพชั้นสูงแต่มองเขาว่าเป็นความผิดปกติแบบตาสายมองเห็นเขา  แต่คนมักไม่รู้ตัวตัวตนของตนว่าเป็นอย่างไร มีฐานะอะไรสูงกว่าเขาจริงมั้ยล่ะ มีแต่ความเข้าใจชีวิตตนมีความเป็นใหญ่ในวัยที่เปลี่ยนไปและรวมถึงในเรื่องการเงิน ก็เป็นคนที่เข้าใจผิดไปเองคนเดียว ความหลงผิดเข้าใจไปเองคนเดียวว่าชีวิตตนเป็นใหญ่ในเรื่องการเงินคนเดียวจนมองคนอื่นเป็นคนที่จะต้องด้อยสิทธิด้วยความไม่เหมาะสมก็ทำให้มีปัญหา มีการเรียนมีความสนใจเรื่องอะไรอย่างคนอยากมีเงินมีรายได้ แต่การจะมีเงินก็มีไม่ได้ ถ้าคนไม่ได้ศึกษาข้อแม้ว่าจะต้องทำยังไงให้มีคนสำเร็จสมหวังอะไรจึงจะมีเงินมากๆได้ มีชีวิตเคยมีประสบการณ์เรียนรู้จากวัยหนุ่มสาวในที่ดีๆมีมาตรฐานสูงอย่างที่คนเขาให้ความนิยมมาก่อนเพียงไหน ก็คงจะได้รู้แบบอย่างต่างๆ แต่ชีวิตที่มีความฝันตามกิเลสในเรื่องสิ่งที่ต้องการจะสร้างให้มีฐานะเป็นคนรวยทั้งเงินทองหรือสมบัติพัสถาน ก็เป็นปัจจัยเร้าให้ชีวิตมีความเครียดได้ และหากคนมีความหลงระเริงในเรื่องรายได้สูงจนมั่นใจแบบผิดๆว่าชีวิตมีเกียรติบารมีในการมีรายได้มาก จนเกิดภาวะหลงตนว่าจะมีอำนาจที่จะต้องพัฒนาให้มีความหรูหราพิเศษเกินอาชีพที่จะทำได้จริง ซึ่งอาจเป็นความสามารถไม่มากพอจะใช้จ่ายกับสิ่งที่ชีวิตฝันให้สมฐานะลวงๆที่ตนเข้าใจ คนก็จะมีแต่ความล้มเหลวต่อปัญหาหนี้สินต่างๆมาก เพราะความเชื่อถือในตนนั้นเกิดความเข้าใจผิดๆไปเอง

ทำแต่งานตามคำสั่งมาก ไม่ได้พัฒนาความฉลาดและความดีก็มีแต่แย่ล้าหลังไปมากกว่าใครๆ คนสมัยใหม่ๆมีความเครียดมากกว่า

ทำให้สมองอักเสบและบวมได้ ชีวิตจึงไม่ค่อยมีความสุข เพราะความเครียดและสุขภาพไม่ค่อยดี คนจึงต้องดูแลชีวิตตนให้มีบุคลิกที่ดีกว่าคนถดถอยของชีวิตเพื่อให้สามารถชนะโรคภัยไข้เจ็บได้ เห็นกงจักรเป็นดอกบัว คิดพลิกแพลงสายตาสิ่งที่มองเห็นแปรเปลี่ยนไป จากการเป็นสิ่งปกติหรือดีในโลกมนุษย์เพราะชีวิตตัวเองไม่ค่อยมีใจหวังสุข ก็ระงับทุกข์อัตตาตนนิสัยเสียๆ ไปก่อนที่ชีวิตจะสายเกินไป ใช้สื่อออนไลน์ก็เอาอรรถรสทางความรู้สึกก็พอ ถ้าไม่อยากเสียเงิน แต่อยากได้อะไรจากการใช้สื่อออนไลน์ ก็จะต้องจ่าย

คิดฝันว่าจะทำอะไรหรืออยากมีอาชีพอะไร คิดได้เยอะตามความสนใจและปัญหาชีวิตที่เป็นอยู่ คนก็มักจะเข้าใจได้ว่า แต่จะต้องมีทุน แล้วจะหาทุนจากไหน คือปัญหาสำคัญอันดับแรก แล้วจะมีปัญหาสามารถทำได้ดีมากไหมอีกด้วย ใครๆที่ไม่โง่ก็มีแต่สนุกกับการสร้างชีวิตให้มีความร่ำรวยสำหรับตัวเองในอนาคต อนาคตชีวิตใครก็เป็นเวลาของเขาเอง ใครจะกำหนดให้ใครมีอนาคตแบบที่ตัวเองเป็นก็ไม่ค่อยได้หรอกว่ามั้ยครับ มีแต่ความรักความศรัทธาที่เกิดขึ้นในจิตใจ ซึ่งจะพัฒนาคนให้ไปทำงานทางไหนได้ ชีวิตอย่าเน้นว่าจะมีอะไรบ้างจะต้องใช้อะไรจึงจะสำเร็จ ศึกษาเพียงแต่วิธีการ แต่จริงๆผลงานเป็นยังไง มีระดับเกรดแต่คนก็เข้าใจระดับเกรด มากกว่าการวิพากษ์สังคม ระดับเกรดผลงาน ก็พอดีกับคนทำผลงานทุกคนอยู่แล้วล่ะ

ผมก็เขียนตามความคิดที่ผมมีทัศนะ แต่ถ้าเครียดก็ไปหาศิลปะบันเทิงดูหรืองีบหลับไปก่อนก็ได้ครับ  แต่ถ้ามั่นใจว่าชีวิตก็รู้ได้ ไม่มีปัญหาทำให้มีแรงร้าย จนคนเป็นคนร้าย เข้าใจอะไรก็เขียนอธิบายได้ตามฝีมือครับ ใครมีความคิดพ้องหรือทัศนะต่างยังไง อนุญาติให้แสดงความคิดเห็นได้ทั้งจากประสบการณ์ชีวิตส่วนตัวที่เคยพบเจอในสังคมครับ

ผมก็พูดดีนะ มีสาระการพูดมีเกรดดีๆที่เคยเรียนมา แต่ภาษาที่พูดก็ดูไม่ค่อยจะมีชนชั้นพอจะให้ใครเขาฟังผมพูดด้วย ภาษาที่เขาไม่ได้นิยมเป็นหลัก เกิดความสนใจฟังมากๆได้ ถ้าอาชีพคนมีความน่าเชื่อถือ ก็จะพูดเรื่องที่จะเสนอตรงๆไปเลย หรือเป็นการโปรโมทอะไรที่จะสื่อ หากเป็นคนมีอาชีพการสื่อสารด้วยภาษาตลก ก็ไม่ค่อยมีคนโตมีอายุมากไปทำการสื่อสารอย่างนั้น แม้ดาราตลกในทีวีเขามีชื่อเสียงได้รับบทบาทเด่น แต่คนที่มีชีวิตอยู่ในวิถีนอร์มอลมีทแบบตัวเอง มีอาชีพอะไรล่ะ ก็ไม่ใช่ดาราคาตลกเป็นอาชีพ แต่มักเป็นอาชีพธุรกิจที่จะต้องทำงานให้สำเร็จด้วยสติและสมาธิสูง แต่ก็มีอารมณ์ขันได้ แต่ไม่มีรายได้และมีแต่การจะก่ออารมณ์เมามันส์ การเป็นคนปกติในสังคมการสื่อสาร ก็ไม่ใช่การเป็นคนชอบคิดตั้งแง่ แล้วเล่นหัวคนไปอคติต่อคนที่ตัวเองกำลังอยากรู้ความคิดเขา เพราะการที่สมองกำลังมีความเครียดและกังวลสูงในความคิดให้ตนนั้นงงความคิดตน แต่ชีวิตไม่ใช่สิ้นหวังต่ออาชีพที่สำเร็จมีชื่อเสียงได้รับความพอใจ แต่คนที่มีลักษณะชอบตีโง่แต่ตัวเองพ่ายแพ้จริง เพราะจริงๆแล้วจิตใจยังเป็นเพียงเด็กๆอ่อนแอ แบบเด็กเนิร์ดน่ะ ก็มีโอกาสเป็นไปได้ แต่ในสถานการณ์คับขันบางครั้งในการทำงานหรือทำอะไรคนอาจจะดูไม่ค่อยมีอารมณ์ดีๆได้ง่าย เพราะมีความกดดันมากกว่าการอยู่สบายไม่มีอาชีพการทำงาน จึงมีบุคลิกแบบคนไม่ได้ใช้ความฉลาดและมีความดีอยู่ตลอดเวลา ที่จะต้องอยู่กับสังคม ก็มีในประสบการณ์ชีวิตจริงๆ แต่ส่วนใหญ่ก็แค่ยอมรับชีวิตคนอื่นเขาเป็นคนระดับเกรดต่างๆได้ ถ้าเขาไม่มีลักษณะจะก่อเหตุเป็นคนร้าย ผมก็เคยเรียนเรื่องของศิลปะฝีมือและความฉลาดของศิลปิน รู้จักคำว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า ยังมีคนระดับเกรดความคิดทักษะยังไม่ถึงคนเขาเก่งที่มีดีกรีมากกว่าอยู่อีกมาก การดูสื่อประเภทข่าวต่างๆ จิตใจเป็นสิ่งที่มีอยู่จริงและเป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องทำให้ดี ผมก็สนใจอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ออนไลน์ เพื่อจะเป็นการช่วยปรับจิตใจที่อาจจะไม่ดีให้พัฒนาจะได้มีการทำชีวิตไม่ให้ผิดพลาดบ่อยๆ แต่ไม่ได้ดูเอามันส์ในอารมณ์แล้วมองเห็นชีวิตคนล้มเหลวในข่าวน่าซ้ำเติมหรอก ถ้าจิตใจยังไม่คิดอย่างมีกุศลในจิตก็อย่าคิดว่าจะทำอะไรมากไปก่อนเลย เพราะผมเป็นนักคิด นักเขียนน่ะ ฟิลลิ่งผมเป็นยังไง ก็น่าจะพอเข้าใจการสื่อสารแบบไหนนะครับ

ถ้าไม่มีความคิดว่าชีวิตจะต้องมีความเก่งในอาชีพบ้าง ก็จะมีปัญหาการมองข้ามโอกาสเจ๊งของครอบครัว จนตระกูลยากจนที่สุดในสังคม แต่ชีวิตตระกูลดี แม้ยังไม่ได้เรียนหรอกเรื่องความเก่งความดี แต่สมาชิกทำตามระบบแบบแผนที่เคยชนะมากที่สุดในโลกได้เก่งเท่าๆเดิมได้ ลูกหลานในตระกูลก็ชนะไปตลอดได้อีก ไม่ใช่มีแต่การเรียนสื่อสารและคณิตศาสตร์ แต่ยังไม่ค่อยมีใจยอมรับหลักการที่ดีพอได้เลย ถ้าอาจารย์คนไหนๆทำหน้าที่ก็พูดตามแบบแผนที่ชนะเหมือนเดิม แต่คนฟังการสื่อสารก็มีไอคิวและความดีไม่เท่าเดิมเอง ก็ยอมรับหลักการว่าจะต้องมีคนระดับต่างๆในสังคมเป็นโอกาสที่ชีวิตเขาจะได้เผชิญยังไงของเขาเอง จะยอมรับใช้หลักการไหนเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันอยู่ในวงวิชาการเท่านั้นล่ะในยุคสมัยการแข่งขันกำลังเข้มข้น อาชีพคณิตศาสตร์ก็ตามเถอะแต่เขาจะยอมรับหลักการแบบคนมีวุฒิภาวะประสบการณ์มากกว่าในการปฎิบัติด้วยข้อแม้ตามหลักการของมนุษย์ได้มั้ย หรือจะต้องให้ใช้อาชีพคณิตศาสตร์นั้นยกให้เป็นจอมของโลกมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง และคนมีอาชีพมนุษย์แท้จะเข้าใจความแตกต่างของตัวเลขคณิตศาสตร์ว่าจะมีโอกาสมากกว่าน้อยกว่ายังไงบ้างหรือเปล่าเท่านั้นเอง อาชีพคณิตศาสตร์ก็มีโอกาสทำให้ความเป็นมนุษย์เสื่อมลงเพราะกว่าจะทำอาชีพคณิตศาสตร์ได้ โดยไม่เข้าใจยอมรับการมีชีวิตอยู่ได้ของมนุษย์ต้องการอะไรจำเป็นมากกว่า ก็จะมีปัญหากับสังคมความเป็นมนุษย์อื่นซึ่งชีวิตจะขาดไม่ได้ และยากในการใช้ระบบชีวิตที่มีสมองความคิดยอมรับการหันพึ่งชีวิตมีความสุขเป็นจริงได้มีความสำคัญกว่าต่อชีวิต และอาชีพมนุษย์แท้ก็เหมือนกันที่มีโอกาสจะได้ใช้สุขภาพทำอาชีพให้เกิดความร่ำรวยอย่างมีลิมิตแต่จะมีเงินทองให้พอได้ใช้อะไรที่จำเป็นพอเพียงบ้างไหมล่ะ ถ้าชีวิตมนุษย์แท้ก็คือการมีกิเลสเพราะชีวิตสุขภาพที่ต้องการอะไรต่างๆ

มีแต่ความเคยชินเรื่องตัวเลขมากกับการใช้เงินให้มีบุคลิกน่าเชื่อถือ แต่ถ้าช่วงชีวิตหมดความน่าอุดหนุนมีเงินน้อยลงแล้ว มีแต่สติปัญญาที่มีฮอร์โมนของความสุขทำงานปกติจะทำให้ชีวิตมีความปกติมีความสุขได้ มีโอกาสกู้เงินซื้อวัสดุก่อสร้างแพง แต่อาชีพของคนจะใช้หนี้หมดไม่ใช่มีอาชีพความคิดเท่าแรงงานราคาถูก ถ้าอาชีพจะต้องลงทุนก็ไม่ใช่ไม่ต้องมีความรู้ความเข้าใจอย่างมีความยึดมั่นในความรู้แบบนักลงทุนระดับเก่งๆ แล้วจะสามารถสำเร็จยั่งยืนได้จริง ชีวิตคนเกิดมามีความหมายว่าทำอะไรมีผลต่อผลงานของโลกหรือทำยังไงเป็นคนที่มีผลต่อวงการสังคมอะไรได้ ถ้าชีวิตไม่เครียดก็ดีแล้วทำชีวิตเป็นคนอยู่อาศัยได้ แต่ถ้าลำบากใจก็ไม่ค่อยจะน่าจะอยู่อย่างมีความสุขได้ คนสื่อสารก็มีความน่าเชื่อถืออย่างนั้นคนฟังก็มีความน่าเชื่อถือแบบเขา การสื่อสารที่มีชื่อเสียงในโลกความจริงได้ ก็น่าจะเป็นการสื่อสารด้วยความเข้าใจว่าคนฟังก็เป็นคนที่มีความรู้ความเข้าใจเรื่องความฝันของเขาและต้องการมีความสุขด้วยอันตรายที่จะไม่มีให้กังวล เพราะถ้าชีวิตมีการอาชีพและการดำรงชีพอยู่ จะมีโอกาสมีปัญหาให้มีความเครียด แต่ก็มีสุภาษิตแบบไทยๆเราว่า ใจดีสู้เสือไว้ก่อน ก็จะทำให้ชีวิตไม่มีความเครียดความกังวลมากได้ แน่นอนว่าชีวิตจะมีสุข

Living in Love forever happiness don't care for show glad is made bad of fale social also less poeple can stand by in heart by sefe of good people of social.