สวัสดีค่ะชาวพันทิป เป็นครั้งแรกที่สมัครมาเพื่อขอพูดคุยและแชร์เรื่องราวที่ในชีวิตไม่เคยคิดว่าจะมีคนใจร้ายขนาดนี้อยู่ในโลกเราเจอคนทำไม่ดีกับเรามาบ้างแต่ไม่ขนาดนี้จริงๆ
เรื่องมันเริ่มต้นที่ว่าเราย้ายมาดูแลบ้านพ่อแม่แฟนที่บ้านสวนริมคลองหลังหนึ่งในจังหวัดราชบุรีแรกเริ่มก็ปรับแต่งเป็นโฮมสเตย์เล็กๆคอยรับเพื่อนฝูงรับคนนอกหารายได้เล็กๆน้อยๆไปเพราะเป็นบ้านที่พี่สาวแฟนจ้างให้มาอยู่ดูแลและให้อาศัยตามสบายจะทำอะไรก็ทำไปตามสะดวกแค่ให้รักษาให้ดี จนแฟนเราก็มาดูแลรีโนเวท จากบ้านสวนร้างๆก็ดูดีขึ้นมาระดับหนึ่ง ติดแอร์ไว้รองรับผู้เข้าพักอย่างดี ก็ดูแลกันมาเรื่อยๆ จนช่วงหลังๆแฟนอายุเยอะแล้วสุขภาพไม่ค่อยดีอยากกลับไปอยู่กับลูกชายที่ใต้ เค้าก็คุยกันในครอบครัวว่างั้นก็ขาย ด้วยความที่เป็นบ้านริมน้ำและใกล้ตลาดน้ำแห่งหนึ่งมากๆและภายในบ้านก็พร้อมสรรพทำให้มีคนมาดูสนใจค่อนข้างเยอะ ส่วนใหญ่ก็คนกรุงเทพฯแต่ก็อาจจะยังไม่ตอบโจทย์เค้าทั้งหมดส่วนมากก็แค่มาดูบอกว่าชอบ แล้วก็เงียบไป จนกระทั่งมีน้องครอบครัวหนึ่ง เป็นคนพื้นถิ่นแถวๆนี้เลย น้องเค้าบอกไปดูกับแฟนมาหลายที่ แต่ที่เห็นตรงกันทั้งเค้าและแฟนและน้องชายก็คือชอบบ้านเรามากๆ เมื่อตกลงราคากันเสร็จน้องเค้าขอมัดจำและทำสัญญาเพื่อยื่นกู้ธนาคารก่อน ทุกอย่าง ผ่านไปอย่างสะดวกมาก และธนาคารก็อนุมัติยอดเงินและผ่านแต่ในขั้นตอนการจะปล่อยเงินออกมาซื้อนี่ล่ะ เอกสารต้องถูกต้อง ปัญหามันเกิดเพราะที่ของเราเค้าเรียกที่ตาบอดสมัยก่อนคนไทยใช้การสัญจรทางเรือ คลองก็เปรียบเสมือนหน้าบ้าน ทำให้ถนนเข้าบ้านของเราในยุคปัจจุบัน มันคือการเข้าผ่านที่คนอื่นมาสองแปลงก่อนถึงที่เรา และจำเป็นที่ธนาคารต้องการเอกสารจดภาระจำยอมของแต่ล่ะแปลงเพื่อให้เป็นเอกสารที่ถูกต้อง สามารถทำเรื่องปล่อยสินเชื่อกํ้เงินซื้อบ้านได้
นะคะ มาถึงตรงนี้น้องคนซื้อก็สู้มากๆเลยค่ะ เพราะน้องเค้าอยากสร้างครอบครัวและเป็นบ้านหลังแรกที่กู้ได้ จะบอกว่าน้องคนซื้อเค้าท้องใกล้คลอดตอนมาซื้อก็คืออีกเดือนเดียวจะผ่าคลอดแล้ว
หลังจากนั้นเราจึงติดต่อเจ้าของที่ แปลงแรก ที่ตอนแรกใครๆมองว่าจะคุยยากแต่สุดท้ายเค้าเข้าใจ และเรามีสินน้ำใจให้เค้าในหลักเกินหมื่น แต่ไม่ถึงห้าหมื่นค่ะ และเมื่อมาคุยแปลงที่สอง นี่ล่ะค่ะเรื่องมันเกิด
พี่ที่อยู่ในแปลงที่สอง (บ้านเราคือแปลงที่สามนะคะ ในซอยต่อจากเราก็มีบ้านอีกสามหลังสามแปลงค่ะ) พี่เค้าเป็นแค่คนอาศัยเพราะคนถือโฉนดคือน้องชายที่อยู่กรุงเทพ เราจึงได้ไปคุยกับพี่สาวเค้าว่าช่วยบอกให้น้องชายมาเซ็นภาระจำนอมในวันโอนที่หน่อยได้ไม๊เรายอมจ่ายค่าน้ำใจให้เท่ากับแปลงหนึ่งเลยค่ะ ครั้งแรกเค้าบอกว่าได้จะมาให้ขอเป็นช่วงบ่าย ก็นัดวันเรียบร้อย พออีกวันเราแจ้งเรื่องให้เอาเอกสารอะไรมาและต้องพาคู่สมรสมาด้วยถ้ามี คือตามหลักเกณฑ์ที่ดินมันต้องเป็นแบบนั้นไงค่ะ ทางพี่เจ้าของแปลงสองเริ่มไม่พอใจว่าจะต้องอะไรมากมายงั้นเค้าไม่มาเซ็นแล้ว มันยุ่งยากงานเค้าก็เยอะไหนจะทำงานพิเศษซ่อมโน่นนี่ตอนกลางคืนแทบไม่ได้นอนต้องให้ขับรถมาราชรีอีก ทางน้องคนซื้อที่ท้องแกก็พยายามอธิบายปนอ้อนวอนว่าอะไรยังไง เค้าก็ท้วงว่าไม่อยากเซ็นผูกมัดตัวเองเพราะกลัวต่อไปลูกหลานลำบาก
เราก็อธิบายว่ามันเป็นการดีด้วยซ้ำที่จดภาระจำยอมพร้อมกันกับแปลงหนึ่งโดยเราเสียเงินให้เพราะต่อไปมันก็มีลายลักอักษรในโฉนดว่าเป็นทางใช้ได้ตลอดไปและถูกกฎหมาย และพวกหน่วยงานต่างๆเวลาเค้ามาทำถนนเค◌้าก็สามารถของบทำให้เราได่ ลูกหลานจะสบายด้วยซ้ำ
แต่...เค้าไม่ฟังน้องคนซื้อเลยค่ะ และครั้งที่สามน้องขอโทรไปอีกเค้าก็บอกเสียงแข็งแบบพูดไม่ดีมากๆกับน้องเค้า บอกว่าสรุปว่าเค้าจะไม่มาเซ็นอะไรทั้งสิ้นไม่สนใจหรอกเรื่องเงินจะซื้อจะขายกันสองคน
อยากทำอะไรก็ทำกันไปจะซื้อขายกันก็ทำไปสองคนอย่ามายุ่งมาเกี่ยวกับผม
ไม่ไปและไม่เซ็นอะไร ไม่ต้องโทรมาอีก และตัดสายไปเลย
....น้องคนซื้อเค้าโทรมาบอก พูดไปเล่าไปก็ร้องไห้ไป บอกหนูไม่เคยเจอใครพูดไม่ดีกับหนูขนาดนี้ทั้งที่เราไม่รู้จักกันต้องทำกับหนูขนาดนี้เลยเหรอ
ขนาดหนูอธิบายว่าอีกไม่กี่วันหนูจะไปคลอด ถ้าพี่ไม่สะดวกขับรถจะไปรับไปส่งให้ หนูยอมพี่ทุกอย่างเลย หนูแค่อยากมีบ้าน หนูกู้ครั้งแรกและไม่ได้เงินเยอะ เงินที่กู้ก็ซื้อบ้านนี้ได้เท่านั้นเพราะเราขายในราคาที่น้องเค้าสามารถกู้ได้เลย เราเอ็นดูน้องเค้ามากๆเค้ากำลังสร้างครอบครัว และน้องเค้าแฟนเค้าน้องชายเค้าน่ารักมากๆนิสัยดีนอบน้อมทุกคน
เชื่อไม๊ ว่าเราอ่ะร้องไห้ตามน้องเค้าไปเลย แฟนเราน้ำตาคลอเลย ได้แต่ปลอบแล้วถามน้องเค้าว่า น้องจริงจังไม๊ถ้าอยากได้บ้านพี่จริงๆแล้วสู้ก็จะสู้ไปด้วยกัน แฟนเราจะไม่ขายให้ใครแล้วจะรอน้องเค้า เพราะสุดท้ายคงต้องยื่นให้ศาลสั่งเรื่องทาง หากเจ้าของที่ไม่ยอมมาเซ็นให้
เราลืมบอกว่า ที่เรากล้าฟ้องเพราะถนนนี้ใช้เข้าออกกันเกินสามสิบปีค่ะ ทางทนายมั่นใจว่าชนะ
......เราสงสารน้องเค้ามากๆ ถ้าใครมีคำแนะนำ หรือ หนทางที่จะทำให้สู้เรื่องทางภาระจำยอมก็ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ แต่วันนี้เราตัดสินใจว่าจะดำเนินการฟ้องแปลงสองแล้วค่ะ คงต้องใช้อำนาจศาลสั่ง ก็ไก็ไม่รู้จะเป็นอย่างไรต่อไปนะคะ หวังว่าจะจบในทางที่ดีค่ะ
ทำยังไงดีเมื่อเจอเจ้าของที่ ที่ใจดำและเห็นแก่ตัว
เรื่องมันเริ่มต้นที่ว่าเราย้ายมาดูแลบ้านพ่อแม่แฟนที่บ้านสวนริมคลองหลังหนึ่งในจังหวัดราชบุรีแรกเริ่มก็ปรับแต่งเป็นโฮมสเตย์เล็กๆคอยรับเพื่อนฝูงรับคนนอกหารายได้เล็กๆน้อยๆไปเพราะเป็นบ้านที่พี่สาวแฟนจ้างให้มาอยู่ดูแลและให้อาศัยตามสบายจะทำอะไรก็ทำไปตามสะดวกแค่ให้รักษาให้ดี จนแฟนเราก็มาดูแลรีโนเวท จากบ้านสวนร้างๆก็ดูดีขึ้นมาระดับหนึ่ง ติดแอร์ไว้รองรับผู้เข้าพักอย่างดี ก็ดูแลกันมาเรื่อยๆ จนช่วงหลังๆแฟนอายุเยอะแล้วสุขภาพไม่ค่อยดีอยากกลับไปอยู่กับลูกชายที่ใต้ เค้าก็คุยกันในครอบครัวว่างั้นก็ขาย ด้วยความที่เป็นบ้านริมน้ำและใกล้ตลาดน้ำแห่งหนึ่งมากๆและภายในบ้านก็พร้อมสรรพทำให้มีคนมาดูสนใจค่อนข้างเยอะ ส่วนใหญ่ก็คนกรุงเทพฯแต่ก็อาจจะยังไม่ตอบโจทย์เค้าทั้งหมดส่วนมากก็แค่มาดูบอกว่าชอบ แล้วก็เงียบไป จนกระทั่งมีน้องครอบครัวหนึ่ง เป็นคนพื้นถิ่นแถวๆนี้เลย น้องเค้าบอกไปดูกับแฟนมาหลายที่ แต่ที่เห็นตรงกันทั้งเค้าและแฟนและน้องชายก็คือชอบบ้านเรามากๆ เมื่อตกลงราคากันเสร็จน้องเค้าขอมัดจำและทำสัญญาเพื่อยื่นกู้ธนาคารก่อน ทุกอย่าง ผ่านไปอย่างสะดวกมาก และธนาคารก็อนุมัติยอดเงินและผ่านแต่ในขั้นตอนการจะปล่อยเงินออกมาซื้อนี่ล่ะ เอกสารต้องถูกต้อง ปัญหามันเกิดเพราะที่ของเราเค้าเรียกที่ตาบอดสมัยก่อนคนไทยใช้การสัญจรทางเรือ คลองก็เปรียบเสมือนหน้าบ้าน ทำให้ถนนเข้าบ้านของเราในยุคปัจจุบัน มันคือการเข้าผ่านที่คนอื่นมาสองแปลงก่อนถึงที่เรา และจำเป็นที่ธนาคารต้องการเอกสารจดภาระจำยอมของแต่ล่ะแปลงเพื่อให้เป็นเอกสารที่ถูกต้อง สามารถทำเรื่องปล่อยสินเชื่อกํ้เงินซื้อบ้านได้
นะคะ มาถึงตรงนี้น้องคนซื้อก็สู้มากๆเลยค่ะ เพราะน้องเค้าอยากสร้างครอบครัวและเป็นบ้านหลังแรกที่กู้ได้ จะบอกว่าน้องคนซื้อเค้าท้องใกล้คลอดตอนมาซื้อก็คืออีกเดือนเดียวจะผ่าคลอดแล้ว
หลังจากนั้นเราจึงติดต่อเจ้าของที่ แปลงแรก ที่ตอนแรกใครๆมองว่าจะคุยยากแต่สุดท้ายเค้าเข้าใจ และเรามีสินน้ำใจให้เค้าในหลักเกินหมื่น แต่ไม่ถึงห้าหมื่นค่ะ และเมื่อมาคุยแปลงที่สอง นี่ล่ะค่ะเรื่องมันเกิด
พี่ที่อยู่ในแปลงที่สอง (บ้านเราคือแปลงที่สามนะคะ ในซอยต่อจากเราก็มีบ้านอีกสามหลังสามแปลงค่ะ) พี่เค้าเป็นแค่คนอาศัยเพราะคนถือโฉนดคือน้องชายที่อยู่กรุงเทพ เราจึงได้ไปคุยกับพี่สาวเค้าว่าช่วยบอกให้น้องชายมาเซ็นภาระจำนอมในวันโอนที่หน่อยได้ไม๊เรายอมจ่ายค่าน้ำใจให้เท่ากับแปลงหนึ่งเลยค่ะ ครั้งแรกเค้าบอกว่าได้จะมาให้ขอเป็นช่วงบ่าย ก็นัดวันเรียบร้อย พออีกวันเราแจ้งเรื่องให้เอาเอกสารอะไรมาและต้องพาคู่สมรสมาด้วยถ้ามี คือตามหลักเกณฑ์ที่ดินมันต้องเป็นแบบนั้นไงค่ะ ทางพี่เจ้าของแปลงสองเริ่มไม่พอใจว่าจะต้องอะไรมากมายงั้นเค้าไม่มาเซ็นแล้ว มันยุ่งยากงานเค้าก็เยอะไหนจะทำงานพิเศษซ่อมโน่นนี่ตอนกลางคืนแทบไม่ได้นอนต้องให้ขับรถมาราชรีอีก ทางน้องคนซื้อที่ท้องแกก็พยายามอธิบายปนอ้อนวอนว่าอะไรยังไง เค้าก็ท้วงว่าไม่อยากเซ็นผูกมัดตัวเองเพราะกลัวต่อไปลูกหลานลำบาก
เราก็อธิบายว่ามันเป็นการดีด้วยซ้ำที่จดภาระจำยอมพร้อมกันกับแปลงหนึ่งโดยเราเสียเงินให้เพราะต่อไปมันก็มีลายลักอักษรในโฉนดว่าเป็นทางใช้ได้ตลอดไปและถูกกฎหมาย และพวกหน่วยงานต่างๆเวลาเค้ามาทำถนนเค◌้าก็สามารถของบทำให้เราได่ ลูกหลานจะสบายด้วยซ้ำ
แต่...เค้าไม่ฟังน้องคนซื้อเลยค่ะ และครั้งที่สามน้องขอโทรไปอีกเค้าก็บอกเสียงแข็งแบบพูดไม่ดีมากๆกับน้องเค้า บอกว่าสรุปว่าเค้าจะไม่มาเซ็นอะไรทั้งสิ้นไม่สนใจหรอกเรื่องเงินจะซื้อจะขายกันสองคน
อยากทำอะไรก็ทำกันไปจะซื้อขายกันก็ทำไปสองคนอย่ามายุ่งมาเกี่ยวกับผม
ไม่ไปและไม่เซ็นอะไร ไม่ต้องโทรมาอีก และตัดสายไปเลย
....น้องคนซื้อเค้าโทรมาบอก พูดไปเล่าไปก็ร้องไห้ไป บอกหนูไม่เคยเจอใครพูดไม่ดีกับหนูขนาดนี้ทั้งที่เราไม่รู้จักกันต้องทำกับหนูขนาดนี้เลยเหรอ
ขนาดหนูอธิบายว่าอีกไม่กี่วันหนูจะไปคลอด ถ้าพี่ไม่สะดวกขับรถจะไปรับไปส่งให้ หนูยอมพี่ทุกอย่างเลย หนูแค่อยากมีบ้าน หนูกู้ครั้งแรกและไม่ได้เงินเยอะ เงินที่กู้ก็ซื้อบ้านนี้ได้เท่านั้นเพราะเราขายในราคาที่น้องเค้าสามารถกู้ได้เลย เราเอ็นดูน้องเค้ามากๆเค้ากำลังสร้างครอบครัว และน้องเค้าแฟนเค้าน้องชายเค้าน่ารักมากๆนิสัยดีนอบน้อมทุกคน
เชื่อไม๊ ว่าเราอ่ะร้องไห้ตามน้องเค้าไปเลย แฟนเราน้ำตาคลอเลย ได้แต่ปลอบแล้วถามน้องเค้าว่า น้องจริงจังไม๊ถ้าอยากได้บ้านพี่จริงๆแล้วสู้ก็จะสู้ไปด้วยกัน แฟนเราจะไม่ขายให้ใครแล้วจะรอน้องเค้า เพราะสุดท้ายคงต้องยื่นให้ศาลสั่งเรื่องทาง หากเจ้าของที่ไม่ยอมมาเซ็นให้
เราลืมบอกว่า ที่เรากล้าฟ้องเพราะถนนนี้ใช้เข้าออกกันเกินสามสิบปีค่ะ ทางทนายมั่นใจว่าชนะ
......เราสงสารน้องเค้ามากๆ ถ้าใครมีคำแนะนำ หรือ หนทางที่จะทำให้สู้เรื่องทางภาระจำยอมก็ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ แต่วันนี้เราตัดสินใจว่าจะดำเนินการฟ้องแปลงสองแล้วค่ะ คงต้องใช้อำนาจศาลสั่ง ก็ไก็ไม่รู้จะเป็นอย่างไรต่อไปนะคะ หวังว่าจะจบในทางที่ดีค่ะ