แค่ตั้งใจไปเต้นแอโรบิกที่สวนลุม แต่ดันได้รู้จักคนที่ทำให้ทุกเย็นมีความหมาย

ผมอายุ 34 เป็นคนทำงานออฟฟิศธรรมดา ๆ ชีวิตวนอยู่แค่ บ้าน-ที่ทำงาน-ห้าง
หลังเลิกงานก็กลับห้อง เล่นมือถือ แล้วก็หลับ
จนวันหนึ่งเพื่อนบอกว่า
"ลองออกไปใช้ชีวิตบ้างไหม ที่สวนลุมมีคนไปเต้นเยอะนะ"
ตอนแรกผมนึกถึงเต้นแอโรบิก แต่เพื่อนบอกว่าเดี๋ยวนี้มีกลุ่มเต้นหลายแบบ ทั้งซุมบ้า ทั้งเต้นอาหรับ (Arabic Dance) สนุกกว่าที่คิด
ผมเลยลองไป
วันแรกยอมรับเลยว่าเขินมาก
ผู้หญิงเยอะ ผู้ชายมีนิดเดียว
ยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ท้ายแถว
ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง เหงื่อแตกจนเสื้อเปียก แต่ก็หัวเราะกับตัวเอง เพราะไม่ได้ออกกำลังกายจริงจังมาหลายปี
สิ่งที่แปลกคือ ทุกคนยิ้มให้กันหมด
ไม่มีใครสนว่าคุณเต้นเก่งหรือไม่
ขอแค่กล้าออกมาเต้น
หลังจากนั้นผมก็เริ่มไปแทบทุกเย็น
จนเริ่มจำหน้าคนเดิม ๆ ได้
รวมถึงผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอชอบมายืนแถวกลาง ใส่หมวกแก๊ปสีขาว ยิ้มเก่งมาก
แต่ไม่เคยคุยกัน
มีอยู่วันหนึ่งอากาศร้อนกว่าปกติ
ผมเหนื่อยจนต้องเดินไปนั่งพัก
ตอนนั้นหยิบสเปรย์กลิ่นเย็นที่พกติดกระเป๋ามาฉีดบริเวณคอและไหล่ กลิ่นหอมสดชื่นดี พกไว้เพราะเวลาออกกำลังกายหรือเดินทั้งวันจะรู้สึกสบายขึ้นนิดหน่อย
เธอเดินผ่านมาแล้วถามยิ้ม ๆ
"กลิ่นหอมจัง ใช้อะไรคะ"
ผมหัวเราะแล้วส่งให้ดู
"เป็นสเปรย์ที่เพื่อนแนะนำครับ พกไว้เวลาออกกำลังกาย"
เธอลองดมแล้วบอก
"หอมดี ไม่ฉุนเลย"
จากประโยคสั้น ๆ วันนั้น
กลายเป็นบทสนทนาทุกเย็น
เริ่มจากถามว่าเลิกงานกี่โมง
กินข้าวหรือยัง
วันนี้เหนื่อยไหม
จนตอนนี้ หลังเต้นเสร็จ เรามักเดินไปหาอะไรกินแถวสวนลุมด้วยกัน
ผมไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง
แต่ผมรู้สึกขอบคุณตัวเองที่วันนั้นยอมออกจากห้อง
ถ้ายังใช้ชีวิตแบบเดิม
ผมคงไม่มีโอกาสได้เจอผู้หญิงคนนี้
บางครั้ง ความรักไม่ได้เริ่มจากแอปหาคู่
แต่อาจเริ่มจากการกล้าออกไปใช้ชีวิต