จะใจดีไปหน่อยมั๊ยครับ ไม่ขึ้นราคาค่าเช่ากับลูกบ้านเลย มากว่า 15 ปี แล้วเนี่ย...

บ้านขนมปังขิง อายุเกือบ 100 ปี บนเนื้อที่ 50 ตรว.
ริมคลองบางลำภู
เดินเลียบคลอง 300 เมตรถึงตลาดสะพานวันชาติ ของกินเพียบ
ออกหน้าบ้านมา ทำซ้ายหันปุ๊ป เห็นสะพานผ่านฟ้าฯ และ ภูเขาทองอร่ามงามตา
ที่ดินเป็นของ วัดมกุฏฯ ผมจ่ายค่าเช่าที่ดินให้วัด เดือนละ 4,500 บาท

แม่ผมคิดค่าเช่าเดือนละ 12,500 บาท มา กี่ปีก็ไม่รู้ก่อนผมมารับช่วงต่อ ในปี 2557
ตอนนี้แม่กลับดาวของแม่ไปแล้ว เมื่อ 2 ปีก่อน
ผู้เช่าแบ่งห้องกันอยู่หลายครอบครัว
ผมเคยพยายาม ขอขึ้นค่าเช่ามาแล้ว 2 ครั้ง โดนด่าเปิงทั้งสองครั้ง

การขอขึ้นราคาค่าเช่า มัน = การรังแกคนจน
และ การรังแกคนจน = เลว ไร้นำ้ใจ ไม่ช่วยเหลือคนไทยด้วยกัน ฯลฯ

คือ mindset ของผู้เช่า เค้าจะมองว่า Landlord ทุกคนต้องเป็นคนรวย มีฐานะดี
และ ผู้เช่าทุกคน ต้องเป็นคนจน ทำมา หาเช้ากินค่ำ ปากกัด ตีนถีบ ยากลำบากร้อยแปด พันประการ
เหมือนพล๊อตละครน้ำเน่า ช่อง 7 เป๊ะ

มันไม่ใช่นะเว้ยเฮ้ย !
ผมไม่ได้ร่ำรวยอะไรเลย ทำมาหากิน เหนื่อย และลำบากไม่แพ้พวกเขาหรอก
ภาษีโรงเรือนก็ต้องควักกระเป๋าจ่ายทุกปี
อายุ จะเลข 6 แล้วยังต้องมาทำงานยุ่งเป็นลิง เช้ายันเย็น หาเลี้ยงชีวิต ทุกวัน

ทุกวันนี้ ไม่กล้า คิดจะขึ้นราคาอะไรอีกแล้ว
ไม่คุ้ม ที่จะไปโดนคนระดับนี้เค้าด่าเอา
ไม่รู้จะทำไงดีแล้ว ไม่กล้าคุยแล้วแล้วจ้า

แล้วจะเชิญให้พวกเค้าออกไปนี่คงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยใช่มั๊ย
จะโดนด่าอีกขนาดไหน รังแกคนจนอีกแล้วใช่มั๊ย นี่ตรูต้องยกบ้านหลังนี้ให้พวกมิงฟรีๆเลยรึป่าว

นี่ผมใจดี หรือผมโง่ หรือผมใจเหมียวกันแน่
มีใครเป็นแบบผมบ้างมั๊ยครับ เล่าสู่กันฟังมั่ง
จะได้สบายใจขึ้นว่า มีคนอื่นก็เจอปัญหาเดียวกับผมเหมือนกัน

ขอบคุณครับ