ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนว่าไม่ได้อกหักหรือมีดราม่าอะไรนะคะ
แค่อยู่ ๆ ก็รู้สึกสงสัยตัวเองเลยอยากลองมาถามความคิดเห็นจากคนที่อาจเคยผ่านช่วงแบบนี้เหมือนกัน เมื่อก่อนเราเป็นคนที่อยากมีแฟนมาก
เห็นคนอื่นมีคนคอยดูแลก็แอบอิจฉาอยู่บ้าง แต่พอใช้ชีวิตคนเดียวไปเรื่อย ๆ ทำงาน กลับบ้าน ดูหนัง ไปคาเฟ่ หรือเที่ยวคนเดียวจนเป็นเรื่องปกติ
ทุกอย่างกลับลงตัวแบบไม่ต้องรอใคร จนช่วงหลังมีคนเข้ามาคุยด้วยจริง ๆ เป็นคนนิสัยดี สุภาพ ไม่เร่งรัดอะไร
แต่กลายเป็นว่าเรารู้สึกอึดอัดเอง ทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้ทำอะไรผิดเลย เหมือนเราเริ่มหวงพื้นที่ส่วนตัว หวงเวลาของตัวเอง
แล้วก็กลัวว่าถ้าความสัมพันธ์จริงจังขึ้น ชีวิตที่เคยจัดการได้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
บางทีก็แอบคิดว่าหรือเราแค่ชินกับการอยู่คนเดียวมากเกินไป หรือจริง ๆ แล้วยังไม่เจอคนที่ใช่กันแน่
เลยอยากถามทุกคนค่ะ เคยเป็นแบบนี้กันไหม แล้วสุดท้ายความรู้สึกนี้หายไปเองเมื่อเจอคนที่เหมาะสม
หรือมันเป็นเรื่องปกติของคนที่ใช้ชีวิตคนเดียวมานาน อยากอ่านทั้งมุมของคนที่เคยผ่านและคนที่กำลังรู้สึกแบบเดียวกันค่ะ 😊
อยู่คนเดียวจนเริ่มชิน แต่พอมีคนเข้ามาดี ๆ กลับกลายเป็นเราที่ไม่กล้าเปิดใจ แบบนี้แปลกไหมคะ
แค่อยู่ ๆ ก็รู้สึกสงสัยตัวเองเลยอยากลองมาถามความคิดเห็นจากคนที่อาจเคยผ่านช่วงแบบนี้เหมือนกัน เมื่อก่อนเราเป็นคนที่อยากมีแฟนมาก
เห็นคนอื่นมีคนคอยดูแลก็แอบอิจฉาอยู่บ้าง แต่พอใช้ชีวิตคนเดียวไปเรื่อย ๆ ทำงาน กลับบ้าน ดูหนัง ไปคาเฟ่ หรือเที่ยวคนเดียวจนเป็นเรื่องปกติ
ทุกอย่างกลับลงตัวแบบไม่ต้องรอใคร จนช่วงหลังมีคนเข้ามาคุยด้วยจริง ๆ เป็นคนนิสัยดี สุภาพ ไม่เร่งรัดอะไร
แต่กลายเป็นว่าเรารู้สึกอึดอัดเอง ทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้ทำอะไรผิดเลย เหมือนเราเริ่มหวงพื้นที่ส่วนตัว หวงเวลาของตัวเอง
แล้วก็กลัวว่าถ้าความสัมพันธ์จริงจังขึ้น ชีวิตที่เคยจัดการได้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
บางทีก็แอบคิดว่าหรือเราแค่ชินกับการอยู่คนเดียวมากเกินไป หรือจริง ๆ แล้วยังไม่เจอคนที่ใช่กันแน่
เลยอยากถามทุกคนค่ะ เคยเป็นแบบนี้กันไหม แล้วสุดท้ายความรู้สึกนี้หายไปเองเมื่อเจอคนที่เหมาะสม
หรือมันเป็นเรื่องปกติของคนที่ใช้ชีวิตคนเดียวมานาน อยากอ่านทั้งมุมของคนที่เคยผ่านและคนที่กำลังรู้สึกแบบเดียวกันค่ะ 😊