กัมบอลเชื่อว่าในวัยเด็กของทุกคน หรือวัยผู้ใหญ่คงจะเคยได้รับประทาน “ขนมขี้หนู” ที่มีชื่อไม่เพราะแต่มีรสหอมอร่อยนี้กันแทบทุกคน
เพราะคุณยายที่ตักขายจะตักขนมขี้หนู นุ่ม ๆ ร่วนๆ สีเขียวอ่อนหอมใบเตย จากโหลอบดอกมะลิ ใส่ใบตอง โรยมะพร้าวใย
พรมเกลือป่นเค็มนิดๆ แล้วกลัดใบตองด้วยไม้กลัดให้เรา แทบทุกคนก็จะแกะไม้กลัดออกแล้วพันใบตองยาวเป็นม้วน ๆ แล้วเอา 2 มือ
บิดใบตองดังเปรี๊ยะประ พอคลี่ใบตองออก ขนมขี้หนูก็จะอัดเป็นแท่งเป็นเกลียว ตามที่เราบิดใบตองไว้ หยิบเบาๆกินทีละท่อน … อร่อยซะไม่มี…
เดี๋ยวนี้เราหาขนมขี้หนูน้ำตาลปึกยากมาก ไม่ค่อยมีคนทำกันแล้ว น่าเสียดายมาก ทราบมาว่าเวลาในหลวงรัชกาลที่ 4 เสด็จประทับ ณ พระนครคีรี
เจ้าเมืองจะต้องนำขนมขี้หนูและข้าวแช่ขึ้นทูลเกล้า ฯ ถวายเพราะเป็นเครื่องเสวยที่ทรงโปรดปราน ขนมขี้หนู เดี๋ยวนี้มีการตั้งชื่อใหม่ให้น่ารับประทานว่า
“ขนมทราย”
แถวบ้านกัมบอลยังมีให้ซื้อ แต่ต้องไปเช้าๆนะคะ มี 2 เจ้า ยายนั่งขายมีหาบเล็กๆ บางวันอาจมีอย่างอื่นขายเสริม เช่นผักดองด้วยน้ำซาวข้าว
หรือขนมอย่างอื่น ตามวัตถุดิบในสวนยาย กัมบอลมักซื้อร้านยาย ที่นั่งขายแบบแอบๆ
อีกร้านที่ขายเป็นร้านดัง แต่จะมีพนง.มาขาย 1 - 3 คน ร้านนี้จะดังขนมถ้วยฟู
ส่วนแม่ค้าเจ้านี้ ชอบนางค่ะ นางน่ารัก เลยเอาภาพมาฝากให้ดูความฉอเลาะของนาง
วันนี้นางขาย ผัก
ส้ม แตมอ มังคอล มั๊ยค่ะ คุณลอกค้า
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมกระทู้ค่ะ
ขนมขี้หนู หรือขนมทราย จะชื่อไหนก็อร่อย
ส่วนแม่ค้าเจ้านี้ ชอบนางค่ะ นางน่ารัก เลยเอาภาพมาฝากให้ดูความฉอเลาะของนาง
วันนี้นางขาย ผัก
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมกระทู้ค่ะ