วันที่ 7 เดือน 7 หรือ วันที่ 7 กรกฎาคม ของทุกปีนั้น เป็นวันเทศกาลที่สำคัญของ ญี่ปุ่น นั่นก็คือ เทศกาลทานาบาตะ หรือ TANABATA หรือจะเรียกว่าการเฉลิมฉลอง Hoshi (ดาว) ทานาบาตะ Tanabata (Seven Evening)
ประวัติเทศกาลทานาบาตะ
การฉลองทานาบาตะ นี้ เริ่มในศตวรรษที่ 9 หรือที่ 10 ดาวคนเลี้ยงวัวเป็นตัวแทนของพรสวรรค์ด้านศิลปะ ส่วนหญิงทอผ้าเป็นตัวแทนของความสูงศักดิ์ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมา ชาวญี่ปุ่นก็เริ่มเขียนกลอนไปไว้บน ต้นไผ่ เพราะว่าต้นไผ่ถือเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในยุคนั้น
ต้นไผ่ทานาบาตะ
ส่วนของที่แขวนบนต้นไผ่ก็จะมี กระดาษที่ใช้อธิฐานที่เรียกว่า Tanzaku จะตัดเป็นรูปกิโมโนสำหรับเจ้าหญิงทอผ้า กับด้ายห้าสี สำหรับชายเลี้ยงวัว พอแขวนจนพอใจแล้ว ก็จะนำต้นไผ่นั้นไปลอยแม่น้ำ
.
เทศกาลนี้จะว่าไปก็เป็นการฉลองวันแรกของการเพาะปลูกของญี่ปุ่นนั่นเอง ผู้คนจะอธิฐานขอให้การเพาะปลูกได้ผลดีจากเทพวัว และขอให้สามารถทอผ้าได้เก่งจากเทพทอผ้า ในปัจจุบัน พอพูดถึง Tanabata คนญี่ปุ่นจะนึกถึง วันหยุดของเด็กๆ การประดับต้นไผ่ เปรียบเหมือนกับการตกแต่งต้น Christmas ของฝรั่งนั่นเอง
สำหรับเทศกาลของ หญิงทอผ้ากับชายเลี้ยงวัว เป็นเรื่องที่ญี่ปุ่นเอามาจากจีน เรื่องเล่านี้มีมาตั้งแต่สมัย ราชวงศ์ถังในประเทศจีน เป็นเรื่องของดาวสองดวง คือ Orihime (Weaves cloths) กับ Hikohoshi (who breeds cattle in the heave) เป็นวันที่ดาวที่สว่างที่สุดสองดวงนี้จะมาพบกัน ปกติดาวทั้งสองจะอยู่คนละฝากของทางช้างเผือก ซึ่งจะมาใกล้กันที่สุดก็คือในคืนวันทานาบาตะนี่แหละ
.
ตำนานเทศกาลทานาบาตะ (ตำนานรักแห่งดวงดาว )
ในทุกค่ำคืนของวันที่ 7 เดือน 7 ของทุกปี จะมีตำนานความรักเรื่องหนึ่งถูกรำลึกขึ้นมา ตำนานของ "สาวทอผ้ากับหนุ่มเลี้ยงวัว" ที่มีเพียงหนึ่งวันในรอบปีเท่านั้น ที่ทั้งสองจะได้พบกันบนสะพานแห่งดวงดาว ข้ามแม่น้ำทางช้างเผือก…
.
ตำนานนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "Tanabata" (七夕) หรือ เทศกาลแห่งดวงดาว ซึ่งมีรากฐานจากนิทานจีนเรื่อง “เจ็ดนางฟ้า” และได้รับการเล่าขานในวัฒนธรรมของเอเชียตะวันออก โดยเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น เกาหลี และจีน
เรื่องเล่ามีอยู่ว่า... #กาลครั้งหนึ่ง มีนางฟ้าองค์หนึ่งนามว่า “โอริฮิเมะ” (Orihime) หรือ “เวกา” (Vega) เป็นลูกสาวของเทพผู้ครองสวรรค์ เธองดงาม ขยันขันแข็ง และเป็นที่เลื่องลือในหมู่เทพเรื่องฝีมือการทอผ้าที่งดงามวิจิตรหาตัวจับยาก โอริฮิเมะทุ่มเทเวลาแทบทั้งหมดไปกับการทอผ้า จนแทบไม่ได้หยุดพัก บิดาของเธอเห็นแบบนั้นจึงทั้งเป็นห่วงและสงสาร ไม่อยากให้ลูกสาวใช้ชีวิตอยู่กับการทอผ้าเพียงอย่างเดียว จึงตัดสินใจจัดพิธีเลือกคู่ครอง เพื่อให้โอริฮิเมะได้พบกับผู้ที่จะมาเติมเต็มความสุขในชีวิต
ในพิธีเลือกคู่ มีชายหนุ่มมากหน้าหลายตามาให้โอริฮิเมะได้เลือกสรร แต่ชายหนุ่มที่โอริฮิเมะถูกใจกลับเป็นเพียงแค่ชายเลี้ยงวัวธรรมดา ๆ นามว่า “ฮิโกโบชิ” (Hikoboshi) หรือ “อัลแตร์” (Altair)
.
ทั้งสองตกหลุมรักกันตั้งแต่วินาทีแรกที่สบตา เมื่อเทพผู้เป็นบิดาเห็นว่าทั้งสองถูกตาต้องใจกันจริง จึงจัดให้ทั้งสองแต่งงานกันสมดังใจปรารถนา แต่ทว่า ปัญหาก็เกิดขึ้น…
.
เมื่อได้ใช้ชีวิตร่วมกัน ทั้งสองต่างก็ลุ่มหลงอยู่ในความรักจนไม่เป็นอันทำการทำงาน โอริฮิเมะไม่ยอมกลับไปทอผ้าดังเดิม ส่วนฮิโกโบชิก็ละทิ้งวัวของตัวเอง จนทำให้พวกวัวเดินเพ่นพ่านไปทั่วสวรรค์ ก่อความเดือดร้อนให้แก่เหล่าเทพอย่างมาก
เมื่อบิดาของโอริฮิเมะทราบเรื่องก็โกรธและผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง จึงลงโทษทั้งสองให้ต้องแยกจากกัน โดยเนรมิตแม่น้ำทางช้างเผือกขึ้นมาขวางกั้น ไม่ให้ทั้งคู่ได้พบกันอีก
เมื่อทั้งสองต้องแยกจากกัน โอริฮิเมะก็เศร้าโศกเสียใจจนไม่อาจทอผ้าให้สวยงามได้ดังเดิม ความหดหู่ไร้ชีวิตชีวาของเธอทำให้เทพผู้เป็นบิดาเกิดความสงสาร จึงยอมใจอ่อนและอนุญาตให้โอริฮิเมะและฮิโกโบชิได้กลับมาพบกันเพียงปีละครั้ง ในวันที่ 7 เดือน 7 ของทุกปี แต่มีเงื่อนไขว่า เมื่อพบกันแล้วทั้งสองต้องกลับไปทำงานอย่างขยันขันแข็งดังเดิม ไม่ละเลยหน้าที่เพราะมัวหลงอยู่ในความรักอีกต่อไป
.
อย่างไรก็ตาม เมื่อถึงเวลาที่ได้มาพบกัน ทั้งสองคนก็ไม่อาจข้ามทางช้างเผือกไปหากันได้ ทำได้แค่เพียงยืนมองหน้ากันจากคนละฟากฝั่งของทางช้างเผือกด้วยความคิดถึงและอาลัยยิ่ง เมื่อนั้นเองมีฝูงนกกางเขนบินผ่านมาเห็นทั้งสองยืนโศกเศร้า จึงได้ถามไถ่สิ่งที่เกิดขึ้น
เมื่อฝูงนกกางเขนได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมด ก็เกิดความสงสารขึ้นมาจับใจ พากันต่อตัวเรียงกันเป็น “สะพานนกกางเขน” ทำให้โอริฮิเมะและฮิโกโบชิสามารถข้ามทางช้างเผือกมาพบกันได้อีกครั้ง ไม่เพียงเท่านั้น เหล่านกกางเขนต่างสัญญาว่าจะกลับมาเป็นสะพานให้ทั้งสองได้ข้ามมาพบกันในวันที่ 7 เดือน 7 ของทุกปี ยกเว้นในปีที่มีฝนตก เพราะสายฝนจะทำให้ฝูงนกไม่สามารถบินมาสร้างสะพานได้ จึงเชื่อกันว่าในปีนั้นทั้งสองจะต้องเฝ้ารอการพบกันต่อไปอีกหนึ่งปี
.
สำหรับช่วงเทศกาลทานาบาตะในญี่ปุ่น ผู้คนจะเขียนคำอธิษฐานลงบนกระดาษสี แล้วนำไปผูกไว้กับกิ่งไผ่ ถ้าใครยังไม่รู้จะไปที่ไหน ขอคนละคำอธิษฐานเกี่ยวกับดวงดาวที่ใต้โพสต์นี้เลย
.
ที่มา : trueid
7 เดือน 7 ทานาบาตะ Tanabata ญี่ปุ่น ตำนานเจ้าหญิงทอผ้ากับชายเลี้ยงวัว
.
เทศกาลนี้จะว่าไปก็เป็นการฉลองวันแรกของการเพาะปลูกของญี่ปุ่นนั่นเอง ผู้คนจะอธิฐานขอให้การเพาะปลูกได้ผลดีจากเทพวัว และขอให้สามารถทอผ้าได้เก่งจากเทพทอผ้า ในปัจจุบัน พอพูดถึง Tanabata คนญี่ปุ่นจะนึกถึง วันหยุดของเด็กๆ การประดับต้นไผ่ เปรียบเหมือนกับการตกแต่งต้น Christmas ของฝรั่งนั่นเอง
สำหรับเทศกาลของ หญิงทอผ้ากับชายเลี้ยงวัว เป็นเรื่องที่ญี่ปุ่นเอามาจากจีน เรื่องเล่านี้มีมาตั้งแต่สมัย ราชวงศ์ถังในประเทศจีน เป็นเรื่องของดาวสองดวง คือ Orihime (Weaves cloths) กับ Hikohoshi (who breeds cattle in the heave) เป็นวันที่ดาวที่สว่างที่สุดสองดวงนี้จะมาพบกัน ปกติดาวทั้งสองจะอยู่คนละฝากของทางช้างเผือก ซึ่งจะมาใกล้กันที่สุดก็คือในคืนวันทานาบาตะนี่แหละ
.
.
ที่มา : trueid