นี่คืออาการของคนชอบเราถูกปะใช่มะ..

คืองี้นะ คือเราอะเป็นคนโลกส่วนตัวสูงถ้าอยู่กลุ่มกับเพื่อนๆก็คุยสนุกกันปกติเลยนะ แต่ถ้าแบบเริ่มดึกขึ้นมาหน่อยจะชอบหาที่ให้ตัวเองอยู่คนเดียวละ แต่ๆๆๆๆ คือไอ้คนที่เรารู้สึกดีด้วยมันมาเกินมาทางที่เราแอบมาหลบอยู่คนเดียวพอดี เราไม่ได้คิดอะไรนะเพนาะมันอาจจะเดินผ่านไปแบบปกติอะไรแบบนี้ แต่เขาดันแวะมายืนต่อหน้าเราแล้าคือใกล้มาก จะบ้าโว้ยยย ฉันทำไงเงยหน้าคุยแบบพวกเธอคือมันใกล้มากเอาตรงๆจังหวะนั้นเขินเลยแหละ แล้วเราก็คุยกัยอยู่อย่างนั้นจนเขาเอามือมาสกินชิฟที่แก้มเราคือ ลอยไปแล้ววววแม่เอ่ยเขิน55555555 คือมันใช่ใช่มะ