ห่างหายพันทิปไปนาน แต่แค่จะมาอัพเดทชีวิตรักว่า คงความโสดมาiร่วม 10 ปีแล้ว
จริงๆ ก็เข้ามาพันทิปบ้างแหละครับ แต่ส่วนใหญ่มาอ่านรีวิว เรื่องที่อยากรู้ ไม่ได้โพสอะไรเลย
ช่วงนี้ หน้าฝน ฝนตกบ่อยๆ ความเงียบเหงาก่เกาะกินใจทุกวัน
เลิกกับคนที่เรารักมา ก็จะร่วม 10 ปีแล้วมั่ง
วันเวลา จะว่าผ่านไปรวดเร็ว ก็เร็วจริง ยิ่งอายุนี่ เผลอแป๊บๆ ก็แก่มาอีกปีแล้ว เห้อ
แต่ว่า บางวันก็แสนจะเชื่องช้า กว่าจะผ่านอะไรไปได้ในแต่ละวัน ทำไมมันยาวนานขนาดนี้
สิบกว่าปีที่ผ่าน ยอมรับว่าไม่เคยลืมคนที่รักไปจากใจได้เลย
แม้ว่า เขาจะมีคนใหม่ไปแล้วก็ตาม ก็ยังคิดถึง อยากจะพูดคุย อยากพบเจอตลอด
อดทน พยายามหักห้ามใจ เพราะรู้ตัวดีว่า ที่เลิกลากันไป ก็เพราะเรา ทำตัวเอง ผิดเอง
รู้สึกผิดมาตลอด เสียใจมาตลอด แล้วไม่กล้าที่จะแม้แต่ส่งข้อความไป เป็นสิบปี....
แต่ในที่สุด ก็อดทนไม่ไหว ไลน์ไป "สบายดีไหม" "คิดถึงนะครับ"
เขายังใช้ไลน์เดิม แล้วเขาก็อ่าน แล้วก็ตอบนะ "สบายดีครับ"...
แต่ว่า สุภาพมาก มีลงท้าย "ครับ" ทุกคำ
ตอนนี้ ก็คงโตมากขึ้น มีครอบครัว ก็คงเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
แต่ที่เราอยากเจอ เขาก็ตอบเลี่ยง ว่า "ทำงานครับ" "ไม่ได้หยุดครับ"
ถามว่า เสียใจไหม ก็มีนิดหนึ่งนะ
แต่ว่า ก็ดีใจมากกว่า ที่อย่างน้อย เขาก็ยังตอบ
เขาไม่โกรธ เขาไม่เกลียด
แม้ว่าจะยังคงรักษา "ระยะห่าง" ไว้
ก็เขาใจได้ดีเลยครับที่ มันเป็นแบบนี้ ทุกอย่าง พังก็เพราะเราเอง
แล้ว ก็ไม่คิดหรอกว่า เขาจะยอมทิ้งครอบครัว เพื่อกลับมารัก และอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม
แต่ แค่อย่างน้อย เขาก็คงได้รับรู้ว่า เรายังรักเข้าอยู่
แต่ก็อยากจะรู้ว่า เขายังจะรัก เราได้เหมือนเดิมไหม
"คนเรา จะรักใครได้นาน สักแค่ไหน" กันนะ อยากรู้จริงๆ
ใครมีประสบการณ์ ก็มาแชร์ กันบ้างนะครับ
ห่างหายพันทิปไปนาน แต่แค่จะมาอัพเดทชีวิตรักว่า คงความโสดมา 10 ปีแล้วมั่ง "คนเราจะรักใครได้นานแค่ไหน"
จริงๆ ก็เข้ามาพันทิปบ้างแหละครับ แต่ส่วนใหญ่มาอ่านรีวิว เรื่องที่อยากรู้ ไม่ได้โพสอะไรเลย
ช่วงนี้ หน้าฝน ฝนตกบ่อยๆ ความเงียบเหงาก่เกาะกินใจทุกวัน
เลิกกับคนที่เรารักมา ก็จะร่วม 10 ปีแล้วมั่ง
วันเวลา จะว่าผ่านไปรวดเร็ว ก็เร็วจริง ยิ่งอายุนี่ เผลอแป๊บๆ ก็แก่มาอีกปีแล้ว เห้อ
แต่ว่า บางวันก็แสนจะเชื่องช้า กว่าจะผ่านอะไรไปได้ในแต่ละวัน ทำไมมันยาวนานขนาดนี้
สิบกว่าปีที่ผ่าน ยอมรับว่าไม่เคยลืมคนที่รักไปจากใจได้เลย
แม้ว่า เขาจะมีคนใหม่ไปแล้วก็ตาม ก็ยังคิดถึง อยากจะพูดคุย อยากพบเจอตลอด
อดทน พยายามหักห้ามใจ เพราะรู้ตัวดีว่า ที่เลิกลากันไป ก็เพราะเรา ทำตัวเอง ผิดเอง
รู้สึกผิดมาตลอด เสียใจมาตลอด แล้วไม่กล้าที่จะแม้แต่ส่งข้อความไป เป็นสิบปี....
แต่ในที่สุด ก็อดทนไม่ไหว ไลน์ไป "สบายดีไหม" "คิดถึงนะครับ"
เขายังใช้ไลน์เดิม แล้วเขาก็อ่าน แล้วก็ตอบนะ "สบายดีครับ"...
แต่ว่า สุภาพมาก มีลงท้าย "ครับ" ทุกคำ
ตอนนี้ ก็คงโตมากขึ้น มีครอบครัว ก็คงเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
แต่ที่เราอยากเจอ เขาก็ตอบเลี่ยง ว่า "ทำงานครับ" "ไม่ได้หยุดครับ"
ถามว่า เสียใจไหม ก็มีนิดหนึ่งนะ
แต่ว่า ก็ดีใจมากกว่า ที่อย่างน้อย เขาก็ยังตอบ
เขาไม่โกรธ เขาไม่เกลียด
แม้ว่าจะยังคงรักษา "ระยะห่าง" ไว้
ก็เขาใจได้ดีเลยครับที่ มันเป็นแบบนี้ ทุกอย่าง พังก็เพราะเราเอง
แล้ว ก็ไม่คิดหรอกว่า เขาจะยอมทิ้งครอบครัว เพื่อกลับมารัก และอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม
แต่ แค่อย่างน้อย เขาก็คงได้รับรู้ว่า เรายังรักเข้าอยู่
แต่ก็อยากจะรู้ว่า เขายังจะรัก เราได้เหมือนเดิมไหม
"คนเรา จะรักใครได้นาน สักแค่ไหน" กันนะ อยากรู้จริงๆ
ใครมีประสบการณ์ ก็มาแชร์ กันบ้างนะครับ