ช่วงนี้เห็นข่าวเรื่องอัตราการเกิดของประเทศไทยลดลงต่อเนื่อง
จนหลายฝ่ายเริ่มกังวลว่าในอนาคต ประเทศไทยจะเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างเต็มตัว
แต่ผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่า...
จริง ๆ แล้ว คนไทย "ไม่อยากมีลูก" หรือแค่ "ไม่มีเงินพอที่จะมีลูก"?
ถ้าลองคิดคร่าว ๆ การเลี้ยงลูก 1 คน ตั้งแต่เริ่มตั้งครรภ์จนเรียนจบมหาวิทยาลัย แม้จะใช้โรงพยาบาลรัฐ โรงเรียนรัฐบาล และใช้ชีวิตแบบประหยัด ก็อาจต้องใช้เงินรวมเกือบ
1 ล้านบาท และถ้าเป็นครอบครัวทั่วไปที่มีค่าใช้จ่ายมากกว่านั้น ตัวเลขก็อาจสูงกว่านี้อีกมาก
ยังไม่นับเรื่อง
ค่าผ่อนบ้าน
ค่าผ่อนรถ
ค่าอาหารที่แพงขึ้น
ค่าไฟ ค่าน้ำ
ค่าเดินทาง
เงินออมฉุกเฉิน
หลายคนจึงเลือกเลื่อนการมีลูกออกไป
หรือบางคนตัดสินใจไม่มีลูกเลย เพราะกังวลว่าจะดูแลลูกได้ไม่ดีพอ
แต่ในอีกมุมหนึ่ง ก็มีคนบอกว่า สมัยก่อนแม้จะไม่ได้มีรายได้สูง ครอบครัวก็ยังมีลูกหลายคน และสามารถเลี้ยงดูจนเติบโตได้
เลยอยากชวนทุกคนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นครับ
คุณคิดว่าปัจจุบัน คนไทย "ไม่อยากมีลูก" จริง ๆ หรือเป็นเพราะต้นทุนการเลี้ยงลูกสูงเกินไป?
ถ้ารายได้ของคุณเพิ่มขึ้น คุณจะตัดสินใจมีลูกไหม?
ถ้าภาครัฐมีมาตรการช่วยเหลือเรื่องค่าเลี้ยงดู ค่าเรียน หรือสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ มากขึ้น คุณคิดว่าจะช่วยให้อัตราการเกิดของไทยดีขึ้นหรือไม่?
อยากฟังความคิดเห็นจากทั้งคนที่มีลูกแล้ว คนที่กำลังวางแผนสร้างครอบครัว และคนที่ตัดสินใจไม่มีลูกครับ เพราะเชื่อว่าแต่ละคนมีเหตุผลและประสบการณ์ที่แตกต่างกัน
นี่เป็นยอดค่าใช้จ่ายคร่าวๆที่ผมลองให้ AI มโนขึ้นมาครับ

ยอดเยอะเหมือนกันสำหรับหลายๆคน ผมเลยให้ลอง เบาๆลงหน่อยเดี๋ยวคนเขาตกใจ
เอาจริงๆ อยากให้มองนะครับว่า การมีลูกไม่ใช่เรื่องน่ากลัว
ถึงแม้เราอาจจะเหนื่อยไปบ้าง ปวดหัวไปบ้าง แต่ เราก็อาจจะไเ่มีความสุขในอีกรูปแบบ
การที่เราได้เห็นพัฒนาการของเด็กคนหนึ่ง
จากที่นอนอยู่ในตู้อบ มาสู่อ้อมอกเราครั้งแรก ความรู้สึกแรกที่เราได้อุ้มเขา ญาติๆ ต่างห้อมล้อมมุงดูสมาชิกใหม่ของบ้าน
การอาบน้ำครั้งแรกพลิกคว่ำ พลิกหงาย ชงนมครั้งแรก ซึ่งลวกมือพ่อ/แม่ ดีกว่าให้ลวกลิ้นลูก
ไหนจะเสียงหนวกหูเวลาลูกร้องกลางคืน ไหนจะความเหนื่อยล้าลากร่างมาทำงาน
พอลูกแพ้อะไรซักอย่าง ยังกะแพ้กันทั้งบ้าน จะค่ำมืด ดึกดื่นก็ต้องไปให้ถึงโรงบาล
ตอนก็อยากให้เดิน เมื่อไหร่จะเดินได้ซักที
พอเดินได้ ก็จะต้องหาอะไรมาขังไว้ เพราะเดินไปทั่ว เดินไปไหนก็เละตรงนั้น ต้องหากรงมาขังไว้
มันอาจจะเหนื่อย แต่ ลึกๆ ก็สนุกดีนะครับผมว่า
ทุกวันนี้ คนไทยไม่อยากมีลูก หรือแค่ "ไม่มีเงินพอที่จะมีลูก"?
ช่วงนี้เห็นข่าวเรื่องอัตราการเกิดของประเทศไทยลดลงต่อเนื่อง
จนหลายฝ่ายเริ่มกังวลว่าในอนาคต ประเทศไทยจะเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างเต็มตัว
แต่ผมก็อดสงสัยไม่ได้ว่า...
จริง ๆ แล้ว คนไทย "ไม่อยากมีลูก" หรือแค่ "ไม่มีเงินพอที่จะมีลูก"?
ถ้าลองคิดคร่าว ๆ การเลี้ยงลูก 1 คน ตั้งแต่เริ่มตั้งครรภ์จนเรียนจบมหาวิทยาลัย แม้จะใช้โรงพยาบาลรัฐ โรงเรียนรัฐบาล และใช้ชีวิตแบบประหยัด ก็อาจต้องใช้เงินรวมเกือบ 1 ล้านบาท และถ้าเป็นครอบครัวทั่วไปที่มีค่าใช้จ่ายมากกว่านั้น ตัวเลขก็อาจสูงกว่านี้อีกมาก
ยังไม่นับเรื่อง
ค่าผ่อนบ้าน
ค่าผ่อนรถ
ค่าอาหารที่แพงขึ้น
ค่าไฟ ค่าน้ำ
ค่าเดินทาง
เงินออมฉุกเฉิน
หลายคนจึงเลือกเลื่อนการมีลูกออกไป
หรือบางคนตัดสินใจไม่มีลูกเลย เพราะกังวลว่าจะดูแลลูกได้ไม่ดีพอ
แต่ในอีกมุมหนึ่ง ก็มีคนบอกว่า สมัยก่อนแม้จะไม่ได้มีรายได้สูง ครอบครัวก็ยังมีลูกหลายคน และสามารถเลี้ยงดูจนเติบโตได้
เลยอยากชวนทุกคนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นครับ
คุณคิดว่าปัจจุบัน คนไทย "ไม่อยากมีลูก" จริง ๆ หรือเป็นเพราะต้นทุนการเลี้ยงลูกสูงเกินไป?
ถ้ารายได้ของคุณเพิ่มขึ้น คุณจะตัดสินใจมีลูกไหม?
ถ้าภาครัฐมีมาตรการช่วยเหลือเรื่องค่าเลี้ยงดู ค่าเรียน หรือสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ มากขึ้น คุณคิดว่าจะช่วยให้อัตราการเกิดของไทยดีขึ้นหรือไม่?
อยากฟังความคิดเห็นจากทั้งคนที่มีลูกแล้ว คนที่กำลังวางแผนสร้างครอบครัว และคนที่ตัดสินใจไม่มีลูกครับ เพราะเชื่อว่าแต่ละคนมีเหตุผลและประสบการณ์ที่แตกต่างกัน
นี่เป็นยอดค่าใช้จ่ายคร่าวๆที่ผมลองให้ AI มโนขึ้นมาครับ
ยอดเยอะเหมือนกันสำหรับหลายๆคน ผมเลยให้ลอง เบาๆลงหน่อยเดี๋ยวคนเขาตกใจ
เอาจริงๆ อยากให้มองนะครับว่า การมีลูกไม่ใช่เรื่องน่ากลัว
ถึงแม้เราอาจจะเหนื่อยไปบ้าง ปวดหัวไปบ้าง แต่ เราก็อาจจะไเ่มีความสุขในอีกรูปแบบ
การที่เราได้เห็นพัฒนาการของเด็กคนหนึ่ง
จากที่นอนอยู่ในตู้อบ มาสู่อ้อมอกเราครั้งแรก ความรู้สึกแรกที่เราได้อุ้มเขา ญาติๆ ต่างห้อมล้อมมุงดูสมาชิกใหม่ของบ้าน
การอาบน้ำครั้งแรกพลิกคว่ำ พลิกหงาย ชงนมครั้งแรก ซึ่งลวกมือพ่อ/แม่ ดีกว่าให้ลวกลิ้นลูก
ไหนจะเสียงหนวกหูเวลาลูกร้องกลางคืน ไหนจะความเหนื่อยล้าลากร่างมาทำงาน
พอลูกแพ้อะไรซักอย่าง ยังกะแพ้กันทั้งบ้าน จะค่ำมืด ดึกดื่นก็ต้องไปให้ถึงโรงบาล
ตอนก็อยากให้เดิน เมื่อไหร่จะเดินได้ซักที
พอเดินได้ ก็จะต้องหาอะไรมาขังไว้ เพราะเดินไปทั่ว เดินไปไหนก็เละตรงนั้น ต้องหากรงมาขังไว้
มันอาจจะเหนื่อย แต่ ลึกๆ ก็สนุกดีนะครับผมว่า