ผมกลับมาฟังเพลง แวมไพร์ ของวง เดอะซัน (พี่โป่ง) อีกครั้ง
แล้วนึกถึงเรื่องยุคทองของ “เทปผี” และ “ซีดีเถื่อน” ในไทยสมัยก่อน
จึงพอจะตีความได้ดังนี้ครับ
- เพลงแวมไพร์ ของวง เดอะซัน สะท้อนถึงความยิ่งใหญ่ของวงการ “เทปผี” ในอดีต เพลงนี้ ได้แต่งและปล่อยออกมาก่อนจะมีแผ่นMP3ยี่ห้อแวมไพร์ขายในไทย
- เนื้อเพลงก่อนท่อนฮุก แต่ละรอบ จะบรรยายแบบติดตลกเล็กน้อยแทนความรู้สึกของศิลปินสักคนที่รู้สึกขอบคุณแฟนคลับที่สร้างรายได้ให้ตัวศิลปิน รู้สึกขอบคุณจนแทบอยากเป็นข้ารับใช้ของเหล่าแฟนคลับ (ซึ่งอย่างที่เราทราบกัน แฟนคลับของศิลปินคือผู้จ่ายเงินค่าตั๋วคอนเสิร์ต ซื้อเทปหรือแผ่นเสียงที่มาจากค่ายเพลงที่ศิลปินสังกัดจริงๆ หรือแม้แต่ซื้อของที่ระลึกจากตัวศิลปิน)
- ทว่า วันหนึ่ง ตัวศิลปินก็มาพบว่า เอฟซีคนหนึ่งของตน ผลิตเทปผี (เทปเพลงละเมิดลิขสิทธิ์) และเทปผีนั้นเป็นเพลงของตัวศิลปินเอง ก็เลยรู้สึกเจ็บปวด ประมาณว่า เหมือนเธอ(เอฟซี)คนนั้น เป็นผีดิบแวมไพร์ มากัดเข้าไปที่คอ(ส่วนอวัยวะที่นำพาเสียงร้องเพลงของศิลปิน) และดูดเลือด (ศิลปินเสียรายได้ลงไป เพราะเทปผี) เกือบตาย (ตัวศิลปิน เกือบอดตาย)
- แต่ก็มีความสุขที่โดนเธอ “ดูด” (ตัวศิลปินยังคงสุขใจได้อยู่ แม้จะเจ็บปวดจากการโดนเอฟซีบางคน“ดูด”เพลงไปทำเทปผี แต่คนทำเทปผีเองก็ยังสามารถเป็นเอฟซีที่สนใจจะอุดหนุนตัวศิลปินต่อไป (ในทางอื่นๆ เช่นการมาซื้อตั๋วคอนเสิร์ต) ก็คงเป็นเพราะศิลปินก็ทำเพลงดีๆออกมาอีกได้ และคนทำเทปผีมาขายก็จะทำกำไรได้เหมือนกัน และคนทำเทปผีก็กลายสภาพเป็นเอฟซีของศิลปินได้อีก วนๆไป)
- “สุดท้าย ก็เป็นแวมไพร์ไปอีกคน” เพราะในยุคนั้น เทปผีทำกำไรได้มากมาย เพราะเทปเพลงลิขสิทธิ์แท้มีราคาไม่น้อย แม้แต่ตัวศิลปินเองก็สามารถจะเข้ามาทำธุรกิจเทปผี(จากศิลปินคนอื่น)ได้อีกคน
“แวมไพร์” เพลงวง เดอะซัน สะท้อนความยิ่งใหญ่ของ “เทปผี” ในอดีต
แล้วนึกถึงเรื่องยุคทองของ “เทปผี” และ “ซีดีเถื่อน” ในไทยสมัยก่อน
จึงพอจะตีความได้ดังนี้ครับ
- เพลงแวมไพร์ ของวง เดอะซัน สะท้อนถึงความยิ่งใหญ่ของวงการ “เทปผี” ในอดีต เพลงนี้ ได้แต่งและปล่อยออกมาก่อนจะมีแผ่นMP3ยี่ห้อแวมไพร์ขายในไทย
- เนื้อเพลงก่อนท่อนฮุก แต่ละรอบ จะบรรยายแบบติดตลกเล็กน้อยแทนความรู้สึกของศิลปินสักคนที่รู้สึกขอบคุณแฟนคลับที่สร้างรายได้ให้ตัวศิลปิน รู้สึกขอบคุณจนแทบอยากเป็นข้ารับใช้ของเหล่าแฟนคลับ (ซึ่งอย่างที่เราทราบกัน แฟนคลับของศิลปินคือผู้จ่ายเงินค่าตั๋วคอนเสิร์ต ซื้อเทปหรือแผ่นเสียงที่มาจากค่ายเพลงที่ศิลปินสังกัดจริงๆ หรือแม้แต่ซื้อของที่ระลึกจากตัวศิลปิน)
- ทว่า วันหนึ่ง ตัวศิลปินก็มาพบว่า เอฟซีคนหนึ่งของตน ผลิตเทปผี (เทปเพลงละเมิดลิขสิทธิ์) และเทปผีนั้นเป็นเพลงของตัวศิลปินเอง ก็เลยรู้สึกเจ็บปวด ประมาณว่า เหมือนเธอ(เอฟซี)คนนั้น เป็นผีดิบแวมไพร์ มากัดเข้าไปที่คอ(ส่วนอวัยวะที่นำพาเสียงร้องเพลงของศิลปิน) และดูดเลือด (ศิลปินเสียรายได้ลงไป เพราะเทปผี) เกือบตาย (ตัวศิลปิน เกือบอดตาย)
- แต่ก็มีความสุขที่โดนเธอ “ดูด” (ตัวศิลปินยังคงสุขใจได้อยู่ แม้จะเจ็บปวดจากการโดนเอฟซีบางคน“ดูด”เพลงไปทำเทปผี แต่คนทำเทปผีเองก็ยังสามารถเป็นเอฟซีที่สนใจจะอุดหนุนตัวศิลปินต่อไป (ในทางอื่นๆ เช่นการมาซื้อตั๋วคอนเสิร์ต) ก็คงเป็นเพราะศิลปินก็ทำเพลงดีๆออกมาอีกได้ และคนทำเทปผีมาขายก็จะทำกำไรได้เหมือนกัน และคนทำเทปผีก็กลายสภาพเป็นเอฟซีของศิลปินได้อีก วนๆไป)
- “สุดท้าย ก็เป็นแวมไพร์ไปอีกคน” เพราะในยุคนั้น เทปผีทำกำไรได้มากมาย เพราะเทปเพลงลิขสิทธิ์แท้มีราคาไม่น้อย แม้แต่ตัวศิลปินเองก็สามารถจะเข้ามาทำธุรกิจเทปผี(จากศิลปินคนอื่น)ได้อีกคน