เราคบกันมา 4 ปี แล้วก็เลิกกันมาได้แล้ว 2 ปี สถานะตอนนี้คือต่างคนต่างโสด ช่วงเมษา ปี 2568 เขาทักมาหาเราโดยที่เรายังไม่ได้รู้เรื่องระหว่างนั้น เขาทักมาหาเราเชิงๆว่าคิดถึง อารมณ์แบบว่าเขายังเรารักแต่ยังอยากเก็บเราไว้ เรายอมคุยกับเขาจนกระทั่งมารู้ว่าเขาไปทำคนคุยท้อง แล้วหมั้นกัน ตอนนั้นเราช็อคมากๆ ทำไรไม่ถูกเลยเหมือนโลกทั้งใบแตกสลาย เราถามเขาว่าทำไมถึงทำแบบนี้ด้วย เราก็ด่าๆเขา เราโกรธจนทักไปหาอีกฝ่ายให้รู้ถึงสันดานที่เขาทำกับเรา (ตอนนั้นเขายังพาเราไปๆมาๆระหว่างบ้านเขา เรามารู้อีกทีตอนเขาหมั้นกันหลังจากที่เขามาส่งเรากลับบ้าน ) เขาก็เงียบไม่ได้ตอบโต้อะไรเราเลย จนผ่านช่วงงานหมั้นมา 2-3 เดือน เขาทักมาเคลียร์กับเราเรื่องนั้น เราถามเขาว่าทำไมถึงทำแบบนี้ เขาบอกว่าจริงๆผู้หญิงคนที่เขาทำท้องเขาไม่ได้ตั้งใจแล้วก็ไม่ได้รักกัน เขาเลยต้องรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองทำพลาดไป เขาบอกว่าเขามีคนนึงที่เขารักมาก และยังรักอยู่ แต่มันเป็นไปไม่ได้แล้ว เราก็เลยถามกลับว่าหมายถึงเราใช่ไหม เขาก็บอกว่าใช่ แต่เราไม่ได้หลงกล เราเลยถามว่าเเล้วทำไมถึงทำเรื่องแบบนี้แหละ เขาก็พูดว่าเขาไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้นแต่เขาทำอะไรไม่ได้ เขาบอกว่าจริงๆเขาอยากกลับมาหาเราแต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะเรื่องนี้ (ปล. เราเคยท้องกับลูกของเขาแต่แท้งแล้ว จนปัจจุบันเรามีอาการซึมเศร้ารุนแรงจากภาวะสูญเสีย) เรารับไม่ได้กับสิ่งที่เขาไปทำผู้หญิงท้อง เขาก็ยอมรับผิดในสิ่งที่ตัวเองทำ แต่เราบอกเขาชัดเจนว่าไม่ว่าจะกลับมากี่ครั้งเราก็ยืนยันได้ว่าเราไม่มีวันกลับไปหาเขาแน่นอน เพราะสิ่งที่เขาทำกับเราเพราะมันเป็นแผลในใจเรา จนปัจจุบันเค้าก็ยังทักหาเรามาเรื่อยๆ เราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง เพราะไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว (ก่อนเขาทักหาเรา เขาแยกกับผู้หญิงที่ท้องแล้ว เหลือเพียงแค่สถานะพ่อแม่ของเด็ก) อยากเตือนผู้หญิงทุกคนว่าอย่ารักใครมากกว่าตัวเอง เพราะตอนเลิกกันมันทรมานมากนะ
เป็นแผลในใจที่ไม่มีวันหาย........ เพียงเพราะแค่ผู้ชายคนนี้