คนโสดมีโอกาสมากกว่าหรือเปล่าในสังคมยุคใหม่ตอนนี้ครับ


กว่าจะรู้ว่าเป็นเงินของตัวเองมีสิทธิบริหาร
คนก็ทำหลายอาชีพจนระบบความคิดบางคนรวน
สถานะการเป็นคนไทยที่อยู่ในสังคมไทย
หากจะมีชีวิตเป็นคนทำงานบริการการเงิน
และมีอาชีพที่จะเป็นคนทำงานกับเงิน
สงวนไว้ให้เฉพาะบุคคลที่มีความเหมาะสมเท่านั้น

ส่วนเรื่องธุรกิจในสมัยนี้สำหรับคนรวยที่มีความคิดเรื่องความมั่งคั่ง
คนโสดที่ทำงานดีแล้วสามารถเก็บเงินได้มั้ยครับ มากพอต่อการจะสร้างสรรค์ฐานะทางอาชีพให้มีความมั่งคั่งมั้ย
เพราะชีวิตไม่มีค่าใช้จ่ายที่จะต้องจ่ายให้สำหรับลูกหลานที่อยู่ในวัยการศึกษา ทั้งค่าครองชีพและเงินค่าเล่าเรียน
หรือว่าคนมีครอบครัวจะมีโอกาสทางธุรกิจดีกว่า
จากการมีแรงงานภายในครอบครัวช่วยสนับสนุน และมีความอบอุ่นใจในการอาชีพมากกว่าคนโสดครับ

การทำงานน่ะเครียดมาก แม้แต่จะทำงานสื่อสารถ้ายังฝึกการทำงานได้ไม่เก่งก็จะมีความเครียดกังวลสูง เพราะการฝืนทำภาษาที่ตัวเองเข้าใจและใช้ในการดำรงชีพอยู่ จะต้องมีการปรับเปลี่ยนอะไรหลายอย่างในทักษะปกติ แต่คนปกติเลือกได้ในการมีรูปแบบดำรงชีวิตให้มีคุณภาพอย่างมีความสุขตามใจชอบทำ แม้ยังไงชีวิตก็จะต้องอยากจะมีอายุเป็นอมตะแต่หากคนเกิดมาวาสนาสูงก็ทำความเข้าใจและทำใจได้แต่เนิ่นๆตอนหนุ่ม แต่ก็ใช้เวลาทั้งหมดทำอะไรต่างๆด้วยฝีมือดีๆไม่ผิดศีลธรรมการดำรงชีวิตให้ยืนยาว คนมีอายุเท่าไหร่ก็ดำรงชีวิตในโลกเดียวกันแต่ใครจะฝีมือดีกว่าใคร คนอกหักเพราะความกดดันทางจิตสูงมาก แต่การตัดสินใจด้วยการเลิกลาจากความสัมพันธ์ที่มีความสุขดีอยู่ ก็มักจะมีอาการเสียความรู้สึกดีๆก็หมายถึงจิตก็จะมีความแตกสลายและเจ็บปวดในช่วงที่ยังไม่สามารถทำให้มีความมั่นคงแข็งแรงจากภาวะจิตใจล้มเหลวผิดหวังนั้นได้ แต่คนก็ยังคงอยู่กับสถานะโสด สำหรับคนเป็นโสดเพื่อการรักษาจิตใจ แต่คนมีครอบครัวคือคนที่มีสุขภาพกายและจิตดีพอจะไม่ให้การทำชีวิตให้มีการช่วยเหลือเกื้อกูลกันได้ปกติมีปัญหามาก

ถ้าไม่ได้ศึกษาและทำงานเกี่ยวกับสิ่งไหนจะไม่มีความรู้จริงในสิ่งนั้น ยุคคนกังวลเรื่องเงินไม่พอให้คนสำเร็จการศึกษาแล้ว งานขนาดนั้นนายจ้างไหนก็ไม่ได้อยากจ้างงานคนไม่เป็น คนมีโอกาสแจ้งเกิด จะมีภาษีดีกว่าในการหางานทำที่มีรายได้ด้วย ถ้าคนหน่วยก้านไม่น่าจะทำงานยากไม่สำเร็จ ก็เป็นคนมีรายได้สูงได้ ถ้าทำผลงานอะไรด้วยเครื่องมือเท่าที่มีอยู่ให้ฝึกให้ทำสำเร็จเป็นผลดีๆ ก็จะมีตำแหน่งและชื่อเสียงว่าเก่งในการใช้เครื่องมือของตำแหน่งนั้น ที่มีโอกาสมีรายได้ให้ชีวิตยังชีพหรือสร้างสรรค์ต่อชีวิตได้ต่อไปเรื่อยๆ ถ้ายังทำได้อย่างมีคุณภาพ สถานะเศรษฐกิจเรื่องโอกาสทางธุรกิจสำหรับคนโสดกับคนมีครอบครัวสำเร็จเป็นรูปธรรมแล้ว มีความแตกต่างยังไงกันบ้างครับ แล้วคนโสดคิดว่าความเหงาของชีวิตจะแก้ปัญหาได้อย่างไรครับ

ใครมีคำตอบเชิญเสนอความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ได้นะครับ

สังคมไทยย่อมมีความแตกต่างเหลื่อมล้ำสิทธิทางการเงิน คนมีโอกาสรับรายได้น้อยมากหรือบริหารธุรกิจได้น้อยเรื่องรายได้ ไม่ใช่ว่าเอามองเป็นบรรทัดฐานเรื่องความพอเพียง แต่คนมีรายได้สูงก็แล้วแต่คนว่าจะพอมีลิมิตมั้ยกับราคาสิ่งที่ชีวิตจะเกี่ยวข้อง หากใครฝันเกินกำลังด้วยการเห็นแต่ความยิ่งใหญ่ใหญ่โตมากเกินไปเรื่องราคาก็คือคนที่มีโอกาสพิเศษที่สังคมคนส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีสิทธิโอกาสบริหารได้ทุกคนไป แต่ถ้าคนคิดสุดโต่งเกินไปหากชีวิตรับผิดชอบไม่ได้ก็เป็นปัญหาชีวิตเพราะความสุดโต่งได้ คนเรามีความสามารถและสมองเข้าใจอะไรต่างๆกัน จึงมีความเหลื่อมล้ำในฐานะและรายได้อยู่ในสังคมโลกทุกประเทศ แต่ผลของรูปแบบชีวิตจะเป็นยังไง คนมีความสุขจะรับกับรูปแบบได้หลากหลาย ไม่จำเป็นว่าชีวิตคนทุกคนจะต้องเอาบรรทัดฐานความคิดคนมีปัญหาในตัวเอง เป็นบรรทัดฐานเรื่องความปกติของอาชีพมีการทำงานอะไรต่างๆเก่งกว่า สามารถทำใจยอมรับความไม่สำเร็จสูงสุดหรือปัญหาความเป็นคนมีชีวิตไม่เด่นดังได้ อย่างไม่ทุกข์กับการเป็นตัวของตัวเอง คนที่มีความฝันเรื่องชีวิตของตัวเองมาก มักมีปัญหาในเรื่องความไม่พอใจในชีวิตมากกว่าคนที่ไม่ได้ฝันเกี่ยวกับชีวิตตัวเอง แต่มีอาชีพและงานในตำแหน่งที่ทำได้ให้มีความสำเร็จพัฒนาได้ วาสนาคนจะสำเร็จในเรื่องฐานะหรือการทำงานอะไรสำเร็จ ก็มาจากสถานะการเป็นคนที่สังคมให้โอกาสและสนับสนุนรวมถึงให้กำลังใจจะเป็นคนที่ทำงานเพื่อทุกคนจะได้ใช้เวลาของตัวเองในการดำรงชีพต่างๆ ไม่เท่ากันตามบารมีการเกิดมาอยู่ในสังคมไทย

การจะทำธุรกิจเพื่อการดำรงชีวิตเป็นคนโสดหรือการมีครอบครัวจะมีโอกาสที่ธุรกิจจะประสบความสำเร็จสร้างชีวิตให้มีความสุขได้มากกว่าครับ

การทำงานน่ะเครียดมาก แม้แต่จะทำงานสื่อสารถ้ายังฝึกการทำงานได้ไม่เก่งก็จะมีความเครียดกังวลสูง
เพราะการฝืนทำภาษาที่ตัวเองเข้าใจและใช้ในการดำรงชีพอยู่ จะต้องมีการปรับเปลี่ยนอะไรหลายอย่างในทักษะปกติ
แต่คนปกติเลือกได้ในการมีรูปแบบดำรงชีวิตให้มีคุณภาพอย่างมีความสุขตามใจชอบทำ
แม้ยังไงชีวิตก็จะต้องอยากจะมีอายุเป็นอมตะแต่หากคนเกิดมาวาสนาสูงก็ทำความเข้าใจและทำใจได้แต่เนิ่นๆตอนหนุ่ม แต่ก็ใช้เวลาทั้งหมดทำอะไรต่างๆด้วยฝีมือดีๆไม่ผิดศีลธรรมการดำรงชีวิตให้ยืนยาว คนมีอายุเท่าไหร่ก็ดำรงชีวิตในโลกเดียวกันแต่ใครจะฝีมือดีกว่าใคร

ส่วนเรื่องคนโสดมีอายุ อย่างน้อยๆก็อายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไป แบบเขามักว่าเป็นหนุมสาวทึนทึกทำงานประจำรับใช้เจ้านายในองค์กร แม้จะยังชีพอยู่รอดได้ แต่จะเป็นอย่างไรมีโอกาสมั้ยที่จะมีความรักจริงได้ ก็ลองทำความคิดเข้าใจดูดีๆเรื่องความฝันและต้องการในฐานะหรือการจะมีความเป็นคนมีครอบครัวมีทายาทสืบสกุล

แต่ถ้าคนอยากมีศิลปะแห่งการมีชีวิตเป็นมนุษย์ทั้งคนเป็นโสดและคนมีสถานะสมรส คือการเป็นคนที่สามารถควบคุมตนให้ไม่มีแนวโน้มเบี่ยงเบนผิดศีลธรรม ให้สังคม เป็นบทบาทความตั้งใจชัดเจน และการควบคุมตนให้ไม่หลงงมงายและบูชาอบายมุขทุกประเภท
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่