ถนนเมืองไทยมันคือ "สนามประลองเกียรติยศ" ไม่ใช่เรอะ?
การเดินธุดงค์ธรรมดามันได้บุญน้อยไป หรือไม่ก็สมาธิยังไม่แกร่งกล้าพอ เลยต้องมาขอ "อัปเกรดเลเวล" บนไหล่ทางถนนหลวงนี่แหละ!
ลองคิดดูสิ ละสายตาจากสิบล้อแป๊บเดียว (เอ้ยรถบนท้องถนน)
- อาจจะได้ละสังขารทันทีเลยนะ !!
สละทางโลกของจริงแบบไม่ต้องสึกกันเลยทีเดียวเลยน้าา
วิปัสสนากรรมฐานขั้นสุด (ทางสายเดือด???....)
-การเพ่งกสิณในป่ามันเชยไปแล้วครับหลวงพี่ ยุคนี้ต้องเพ่ง "ไฟท้ายรถทัวร์" : อ๋อ
- ฝึกกำหนดจิตตามเสียงแตร “ปริ๊น ๆๆๆ” : อ่อ ... เข้าใจเเระ !!
ที่แปลว่า “นิมนต์หลบไปซ้ายด่วนครับหลวงพ่อ!” ถ้าจิตไม่นิ่งจริง มีสิทธิ์กระเจิงพร้อมเศษกรวดท้ายกระบะคอกซิ่ง...
- ทดสอบพุทธคุณ : ว่าขลังไหม??
เดินป่าเจอแค่เสือแค่ตะขาบมันไม่เร้าใจ ....สู้เจอรถเจอของจริงไม่ได้
ทดสอบความขลังของปอดเหล็กไหล?? = PM2.5 ที่ว่าเเน่ เจอปอดเหล็ดอาตมาไป ปรืด !! : เต็มปอด สดชื่นนนน @@ ++$$%%
......ควันดำกระบะซิ่งเน้นๆ หอมชื่นใจ !!! เพราะน้ำค้างยอดหญ้าในป่าลึกมันธรรมดาไป!
....... กำหนดลมหายใจเข้า-ออก - ขั้นแอดวานซ์
- หายใจเข้า... แค่กๆ หายใจออก... ควันดำปี๋! ถ้ารอดจากมะเร็งปอดมาได้ ถือว่าบรรลุโสดาบันแห่งระบบทางเดินหายใจ
ตะกรุดหลวงพ่อที่ว่าเหนียว หรือเหรียญหลวงปู่ที่ว่าแคล้วคลาด... จะรู้ว่าของจริงไหมก็ต้องมาทดสอบกันตรงนี้นี่แหละ!
แค่เฉียดกระจกมองข้างรถทัวร์ไปแค่คืบ ถ้าจีวรไม่ปลิว รถไม่เกี่ยวสบงไปกิน ก็แปลว่าพุทธคุณของแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์
(แต่ถ้าพลาดขึ้นมา กู้ภัยก็เก็บกวาดเหนื่อยหน่อยนะหลวงพี่)
- ธุดงค์ออนทัวร์ แฟรนไชส์บุญด่วน
เดินในป่าลึกมันเข้าถึงยาก ยุคนี้ต้อง Delivery บุญมาถึงขอบกระจกหน้ารถ คนขับคนนั่งจะได้ยกมือสาธุแบบเร่งด่วน
ไหว้ปุ๊ป ...ได้ขึ้นสวรรค์ปั๊ป เอ้ยบุญท่วมหัว (แง้มกระจกทำบุญทันทีได้บุญทันใจ ว้าวๆๆๆ )
- บางคันได้อานิสงค์ ด้วยอาการเหยียบเบรกตัวโก่งหัวทิ่มหัวตำ....+ได้อานิสงส์ตื่นเต้นตื่นตัวกันทั้งคันรถเลยทีเดียว
- ท้าทายกฎฟิสิกส์และกฎจราจร : อ๋อ....เเจ๋วเลย
ตรัสรู้กิเลสน่ะเรื่องหนึ่ง....
แต่ตระหนักรู้ว่าถนนเมืองไทยติดอันดับโลกเรื่องอุบัติเหตุเนี่ย... น่าจะรู้อยู่เต็มอกเเล้วนะ !!!
แต่ก็นะ จิตที่ปล่อยวางแล้ว ย่อมมองข้ามเส้นขาว เส้นเหลือง และกรวยจราจรไปโดยสิ้นเชิง ++ ๑๑ @@##
- แสวงหาความสงบ... ในความระทึกขวัญ : ยิ่งท้าทาย ยิ่งสงบ (กลิ้งคลุกๆบนถนนเพราะรถชน ถือว่าหมดเวรหมดกรรมเเล้ว??)
บอกว่ายิ่งเสี่ยง จิตยิ่งนิ่ง การเดินเบียดกับกระจกข้างรถสิบล้อ ในระยะห่างแค่ 20 เซนติเมตร
.....ช่วยให้ปลงอนิจจังได้ไวดีแท้ “หนอ... หนอ... เกือบไปแล้วหนอ...”
ต้องทำตามเป็นเยี่ยงอย่างเเล้ว
โน๊ตเพลงส่งท้าย (ถนนไม่ใช่ของรถ : ของคนเดินด้วย ก็เอาที่สบายใจ !!!)
เจตนาเดินจาริกน่ะน่าเลื่อมใสอยู่หรอก แต่ถ้าอยากเผยแผ่ธรรมะยาว ๆ รบกวนหลวงพี่ช่วยสแกน "สติ" กับ "สภาพการจราจร" ก่อนก้าวเท้าออกจากวัดนิดนึง เพราะคนขับรถเห็นผ้าเหลืองริมทางทีไร ใจหายไปอยู่ที่ตาตุ่มทุกที... สาธุ!
ต่อๆๆ ก๊อก 2 นะ !! ยาวไปๆๆ .......
- จีวรสีส้ม : สุดยอดอุปกรณ์เซฟตี้แห่งไฮเวย์ : ลืมเสื้อกั๊กสะท้อนแสงของกรมทางหลวงไปได้เลย เพราะแสบตาดีอยู่เเล้ว !!
เดินตอนกลางวันก็เด่น เดินตอนกลางคืนยิ่งสะท้อนไฟสาดส่องจากไฟหน้า LED แสบตาของรถสวนเลน หลวงพี่คงมั่นใจว่า สีสันสะดุดตาขนาดนี้ ต่อให้คนขับหลับในก็ต้องสะดุ้ง ใช่มะ !!!
- เผชิญหน้า "สัตว์ป่า" สายพันธุ์คอนกรีต : ไม่เน้นเเยกเขี้ยว เน้นเเยกหน้าว่าจะรอดมั๊ย ?!!!
เจอบอสใหญ่ สายพันธ์ุหลังอาน ไม่วงแตกก็เรียกกู้ภัย เอ้ยๆๆ .....ผิดๆ หมายถึง "แก๊งหมาจรจัดริมทาง" เจ้าถิ่นที่ดุร้ายยิ่งกว่า
ที่พร้อมใจกันเห่าไล่กวดราวกับหลวงพี่เป็นผู้บุกรุกอาณาจักร
แถมยังมีบอสใหญ่เป็น "รถพ่วง 18 ล้อหลุดโค้ง" ให้ได้ใช้สกิลหลบหลีกแบบดิจิตอล (the matrix!)
- ดาราหน้ากล้องหน้ารถ : หลวงพี่ไม่ได้เดินเงียบๆ เปล่าเปลี่ยวหรอกนะ เพราะท่านรู้ดีว่าทุกย่างก้าวบนไหล่ทาง
ถูกบันทึกไว้ด้วยกล้องหน้ารถนับร้อยคัน!
เดินดีๆ อาจจะได้ไปอยู่ในคลิป TikTok พร้อมเพลงประกอบซึ้งๆ ชวนสาธุ
หรือถ้าเดินส่ายไปส่ายมา อาจจะไปโผล่ในรายการข่าวสรยุทธตอนเช้า
ถือเป็นการเผยแผ่ธรรมะผ่านโซเชียลมีเดียแบบไม่ต้องเปลืองเลย !!
จัดว่าการธุดงธ์ คือ "ผู้พิชิตไหล่ทางหลวง" !!
ข้อคิดสะกิดใจคนขับ
ขับรถเมืองไทย นอกจากจะต้องระวังหลุมบ่อ หมาตัดหน้า และรถย้อนศรแล้ว ยังต้องคอยเพ่งมองไหล่ทางเผื่อเจอ
"ด่านทดสอบบุญบารมี" สีเหลืองๆ ส้มๆ ด้วย
แนะนำ = ให้ท่องคาถาเมตตามหานิยมควบคู่กับการเหยียบเบรกไว้นะครับ จะได้รอดปลอดภัยทั้งฆราวาสและสมณะ!
ต่อๆๆ ก๊อก 3...... ไม่พูดไม่ได้เเล้ว !!
- คอร์สฝึกตาทิพย์ หูทิพย์ (ระดับสัญชาตญาณดิบ)
: เดินป่าลึกหูต้องฟังเสียงใบไม้ไหว แต่เดินไหล่ทางไทยแลนด์ สกิลหูทิพย์ต้องทำงานหนักกว่าร้อยเท่า! ต้องแยกให้ออกระหว่าง เสียงท่อไอเสียมอเตอร์ไซค์เด็กแว้น (ท่อสูตร) กับเสียงเบรกลมของรถสิบล้อที่กำลังดังกราวๆ มาจากข้างหลัง ถ้าหูดี...
โดดลงคูน้ำข้างทางทัน ถือว่าผ่านวิชาเอาตัวรอดขั้นพื้นฐาน!
< เพ่งไว้ๆๆ ..... เดี๋ยวเสือก็กลัวไปเอง เอ้ย เดี๋ยวรถก็หยุดไปเอง "สบตาปิ๊งๆๆ" ....>
- ซ้อมเดินบน "พรมแดง" : ถนนเมืองไทย ร่องรอยตำนาน !!
มันคือศูนย์รวมของเศษแก้วจากอุบัติเหตุครั้งก่อน, ตะปูเรือใบจากร้านปะยาง, และซากยางระเบิดของรถพ่วง!
.....เดินผ่านด่านเหล่านี้ไปได้
ด้วยเท้าเปล่า (หรือรองเท้าหูคีบ) โดยยางไม่แตก แผลไม่ติดเชื้อ... ถือว่าฝ่าเท้าบรรลุอรหันต์ไปครึ่งก้าวแล้วครับ
-อานิสงส์แห่งการ "แผ่เมตตา" ให้เจ้ากรรมนายเวรแบบ Real-time
เจอรถตู้เเซงซ้าย ปาดหน้า เฉียดจีวรไปมิลลิเมตรเดียว!
จังหวะนั้นแหละครับคือการฝึก "ขันติ" (ความอดทน) และ "เมตตา" ขั้นสุดยอด
แทนที่จะยกนิ้วโป้งให้ (ในใจ) หลวงพี่ต้องรีบกำหนดจิตแผ่ส่วนกุศลให้คนขับทันที
“ขอให้โยมไปดีมาดี... แต่อย่าเพิ่งพาอาตมาไปด้วยเลยนะโยมนะ" ขอให้โยมขับรถรอดปลอดภัยนะโยม สาธุๆ ....
สรุปบทเรียนธรรมะสไตล์ Road Trip.....น้าาาา !
พระพุทธองค์ทรงสอนให้เดิน "ทางสายกลาง" แต่หลวงพี่เล่นเดิน "สายไหล่ทาง" ที่มีความเสี่ยงสูงระดับ 5 ดาว
.......ขับรถห่างๆ อย่างห่วงๆ และกดแตรเตือนสติเบาๆ (แตรสั้น 1 ทีแปลว่าสาธุ แตรยาวแปลว่าหลวงพี่ช่วยหลบเข้าพงหญ้าด่วนครับ!
เผ่นฟิ๊วววว...! เเต้มบาปชักเยอะเเล้ว แฮร่ !!
(ดูข่าว ช่อง3เเล้ว ..ต่อไปต้องสาธุรัวๆเลย .... สื่อมวลชนต้องตามทำข่าวเป้นระยะๆเพื่อเผยเเผ่ศาสนาเเล้วน้าา สาธุๆๆ)
ข่าวรายการ"หน่วง ช่อง 3" พระธุดงค์บนถนน (ไหล่ทาง) .... เเต่ทำไมข่าวออกเเนวพระสมควรเดินเเล้ว บุญเยอะ?
การเดินธุดงค์ธรรมดามันได้บุญน้อยไป หรือไม่ก็สมาธิยังไม่แกร่งกล้าพอ เลยต้องมาขอ "อัปเกรดเลเวล" บนไหล่ทางถนนหลวงนี่แหละ!
ลองคิดดูสิ ละสายตาจากสิบล้อแป๊บเดียว (เอ้ยรถบนท้องถนน)
- อาจจะได้ละสังขารทันทีเลยนะ !!
สละทางโลกของจริงแบบไม่ต้องสึกกันเลยทีเดียวเลยน้าา
วิปัสสนากรรมฐานขั้นสุด (ทางสายเดือด???....)
-การเพ่งกสิณในป่ามันเชยไปแล้วครับหลวงพี่ ยุคนี้ต้องเพ่ง "ไฟท้ายรถทัวร์" : อ๋อ
- ฝึกกำหนดจิตตามเสียงแตร “ปริ๊น ๆๆๆ” : อ่อ ... เข้าใจเเระ !!
ที่แปลว่า “นิมนต์หลบไปซ้ายด่วนครับหลวงพ่อ!” ถ้าจิตไม่นิ่งจริง มีสิทธิ์กระเจิงพร้อมเศษกรวดท้ายกระบะคอกซิ่ง...
- ทดสอบพุทธคุณ : ว่าขลังไหม??
เดินป่าเจอแค่เสือแค่ตะขาบมันไม่เร้าใจ ....สู้เจอรถเจอของจริงไม่ได้
ทดสอบความขลังของปอดเหล็กไหล?? = PM2.5 ที่ว่าเเน่ เจอปอดเหล็ดอาตมาไป ปรืด !! : เต็มปอด สดชื่นนนน @@ ++$$%%
......ควันดำกระบะซิ่งเน้นๆ หอมชื่นใจ !!! เพราะน้ำค้างยอดหญ้าในป่าลึกมันธรรมดาไป!
....... กำหนดลมหายใจเข้า-ออก - ขั้นแอดวานซ์
- หายใจเข้า... แค่กๆ หายใจออก... ควันดำปี๋! ถ้ารอดจากมะเร็งปอดมาได้ ถือว่าบรรลุโสดาบันแห่งระบบทางเดินหายใจ
ตะกรุดหลวงพ่อที่ว่าเหนียว หรือเหรียญหลวงปู่ที่ว่าแคล้วคลาด... จะรู้ว่าของจริงไหมก็ต้องมาทดสอบกันตรงนี้นี่แหละ!
แค่เฉียดกระจกมองข้างรถทัวร์ไปแค่คืบ ถ้าจีวรไม่ปลิว รถไม่เกี่ยวสบงไปกิน ก็แปลว่าพุทธคุณของแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์
(แต่ถ้าพลาดขึ้นมา กู้ภัยก็เก็บกวาดเหนื่อยหน่อยนะหลวงพี่)
- ธุดงค์ออนทัวร์ แฟรนไชส์บุญด่วน
เดินในป่าลึกมันเข้าถึงยาก ยุคนี้ต้อง Delivery บุญมาถึงขอบกระจกหน้ารถ คนขับคนนั่งจะได้ยกมือสาธุแบบเร่งด่วน
ไหว้ปุ๊ป ...ได้ขึ้นสวรรค์ปั๊ป เอ้ยบุญท่วมหัว (แง้มกระจกทำบุญทันทีได้บุญทันใจ ว้าวๆๆๆ )
- บางคันได้อานิสงค์ ด้วยอาการเหยียบเบรกตัวโก่งหัวทิ่มหัวตำ....+ได้อานิสงส์ตื่นเต้นตื่นตัวกันทั้งคันรถเลยทีเดียว
- ท้าทายกฎฟิสิกส์และกฎจราจร : อ๋อ....เเจ๋วเลย
ตรัสรู้กิเลสน่ะเรื่องหนึ่ง....
แต่ตระหนักรู้ว่าถนนเมืองไทยติดอันดับโลกเรื่องอุบัติเหตุเนี่ย... น่าจะรู้อยู่เต็มอกเเล้วนะ !!!
แต่ก็นะ จิตที่ปล่อยวางแล้ว ย่อมมองข้ามเส้นขาว เส้นเหลือง และกรวยจราจรไปโดยสิ้นเชิง ++ ๑๑ @@##
- แสวงหาความสงบ... ในความระทึกขวัญ : ยิ่งท้าทาย ยิ่งสงบ (กลิ้งคลุกๆบนถนนเพราะรถชน ถือว่าหมดเวรหมดกรรมเเล้ว??)
บอกว่ายิ่งเสี่ยง จิตยิ่งนิ่ง การเดินเบียดกับกระจกข้างรถสิบล้อ ในระยะห่างแค่ 20 เซนติเมตร
.....ช่วยให้ปลงอนิจจังได้ไวดีแท้ “หนอ... หนอ... เกือบไปแล้วหนอ...”
ต้องทำตามเป็นเยี่ยงอย่างเเล้ว
โน๊ตเพลงส่งท้าย (ถนนไม่ใช่ของรถ : ของคนเดินด้วย ก็เอาที่สบายใจ !!!)
เจตนาเดินจาริกน่ะน่าเลื่อมใสอยู่หรอก แต่ถ้าอยากเผยแผ่ธรรมะยาว ๆ รบกวนหลวงพี่ช่วยสแกน "สติ" กับ "สภาพการจราจร" ก่อนก้าวเท้าออกจากวัดนิดนึง เพราะคนขับรถเห็นผ้าเหลืองริมทางทีไร ใจหายไปอยู่ที่ตาตุ่มทุกที... สาธุ!
ต่อๆๆ ก๊อก 2 นะ !! ยาวไปๆๆ .......
- จีวรสีส้ม : สุดยอดอุปกรณ์เซฟตี้แห่งไฮเวย์ : ลืมเสื้อกั๊กสะท้อนแสงของกรมทางหลวงไปได้เลย เพราะแสบตาดีอยู่เเล้ว !!
เดินตอนกลางวันก็เด่น เดินตอนกลางคืนยิ่งสะท้อนไฟสาดส่องจากไฟหน้า LED แสบตาของรถสวนเลน หลวงพี่คงมั่นใจว่า สีสันสะดุดตาขนาดนี้ ต่อให้คนขับหลับในก็ต้องสะดุ้ง ใช่มะ !!!
- เผชิญหน้า "สัตว์ป่า" สายพันธุ์คอนกรีต : ไม่เน้นเเยกเขี้ยว เน้นเเยกหน้าว่าจะรอดมั๊ย ?!!!
เจอบอสใหญ่ สายพันธ์ุหลังอาน ไม่วงแตกก็เรียกกู้ภัย เอ้ยๆๆ .....ผิดๆ หมายถึง "แก๊งหมาจรจัดริมทาง" เจ้าถิ่นที่ดุร้ายยิ่งกว่า
ที่พร้อมใจกันเห่าไล่กวดราวกับหลวงพี่เป็นผู้บุกรุกอาณาจักร
แถมยังมีบอสใหญ่เป็น "รถพ่วง 18 ล้อหลุดโค้ง" ให้ได้ใช้สกิลหลบหลีกแบบดิจิตอล (the matrix!)
- ดาราหน้ากล้องหน้ารถ : หลวงพี่ไม่ได้เดินเงียบๆ เปล่าเปลี่ยวหรอกนะ เพราะท่านรู้ดีว่าทุกย่างก้าวบนไหล่ทาง
ถูกบันทึกไว้ด้วยกล้องหน้ารถนับร้อยคัน!
เดินดีๆ อาจจะได้ไปอยู่ในคลิป TikTok พร้อมเพลงประกอบซึ้งๆ ชวนสาธุ
หรือถ้าเดินส่ายไปส่ายมา อาจจะไปโผล่ในรายการข่าวสรยุทธตอนเช้า
ถือเป็นการเผยแผ่ธรรมะผ่านโซเชียลมีเดียแบบไม่ต้องเปลืองเลย !!
จัดว่าการธุดงธ์ คือ "ผู้พิชิตไหล่ทางหลวง" !!
ข้อคิดสะกิดใจคนขับ
ขับรถเมืองไทย นอกจากจะต้องระวังหลุมบ่อ หมาตัดหน้า และรถย้อนศรแล้ว ยังต้องคอยเพ่งมองไหล่ทางเผื่อเจอ
"ด่านทดสอบบุญบารมี" สีเหลืองๆ ส้มๆ ด้วย
แนะนำ = ให้ท่องคาถาเมตตามหานิยมควบคู่กับการเหยียบเบรกไว้นะครับ จะได้รอดปลอดภัยทั้งฆราวาสและสมณะ!
ต่อๆๆ ก๊อก 3...... ไม่พูดไม่ได้เเล้ว !!
- คอร์สฝึกตาทิพย์ หูทิพย์ (ระดับสัญชาตญาณดิบ)
: เดินป่าลึกหูต้องฟังเสียงใบไม้ไหว แต่เดินไหล่ทางไทยแลนด์ สกิลหูทิพย์ต้องทำงานหนักกว่าร้อยเท่า! ต้องแยกให้ออกระหว่าง เสียงท่อไอเสียมอเตอร์ไซค์เด็กแว้น (ท่อสูตร) กับเสียงเบรกลมของรถสิบล้อที่กำลังดังกราวๆ มาจากข้างหลัง ถ้าหูดี...
โดดลงคูน้ำข้างทางทัน ถือว่าผ่านวิชาเอาตัวรอดขั้นพื้นฐาน!
< เพ่งไว้ๆๆ ..... เดี๋ยวเสือก็กลัวไปเอง เอ้ย เดี๋ยวรถก็หยุดไปเอง "สบตาปิ๊งๆๆ" ....>
- ซ้อมเดินบน "พรมแดง" : ถนนเมืองไทย ร่องรอยตำนาน !!
มันคือศูนย์รวมของเศษแก้วจากอุบัติเหตุครั้งก่อน, ตะปูเรือใบจากร้านปะยาง, และซากยางระเบิดของรถพ่วง!
.....เดินผ่านด่านเหล่านี้ไปได้
ด้วยเท้าเปล่า (หรือรองเท้าหูคีบ) โดยยางไม่แตก แผลไม่ติดเชื้อ... ถือว่าฝ่าเท้าบรรลุอรหันต์ไปครึ่งก้าวแล้วครับ
-อานิสงส์แห่งการ "แผ่เมตตา" ให้เจ้ากรรมนายเวรแบบ Real-time
เจอรถตู้เเซงซ้าย ปาดหน้า เฉียดจีวรไปมิลลิเมตรเดียว!
จังหวะนั้นแหละครับคือการฝึก "ขันติ" (ความอดทน) และ "เมตตา" ขั้นสุดยอด
แทนที่จะยกนิ้วโป้งให้ (ในใจ) หลวงพี่ต้องรีบกำหนดจิตแผ่ส่วนกุศลให้คนขับทันที
“ขอให้โยมไปดีมาดี... แต่อย่าเพิ่งพาอาตมาไปด้วยเลยนะโยมนะ" ขอให้โยมขับรถรอดปลอดภัยนะโยม สาธุๆ ....
สรุปบทเรียนธรรมะสไตล์ Road Trip.....น้าาาา !
พระพุทธองค์ทรงสอนให้เดิน "ทางสายกลาง" แต่หลวงพี่เล่นเดิน "สายไหล่ทาง" ที่มีความเสี่ยงสูงระดับ 5 ดาว
.......ขับรถห่างๆ อย่างห่วงๆ และกดแตรเตือนสติเบาๆ (แตรสั้น 1 ทีแปลว่าสาธุ แตรยาวแปลว่าหลวงพี่ช่วยหลบเข้าพงหญ้าด่วนครับ!
เผ่นฟิ๊วววว...! เเต้มบาปชักเยอะเเล้ว แฮร่ !!
(ดูข่าว ช่อง3เเล้ว ..ต่อไปต้องสาธุรัวๆเลย .... สื่อมวลชนต้องตามทำข่าวเป้นระยะๆเพื่อเผยเเผ่ศาสนาเเล้วน้าา สาธุๆๆ)