เครียดกับโรงเรียนมากครับ

ตอนนี้อยู่ม.4ครับสายวิทย์คณิตครับ ทุกๆวันเหมือนชีวิตวนลูปตื่นเช้าไปในสถานที่ที่ผมต้องไปนั่งทรมานทุกวันคือโรงเรียนครับ ผมบอกตรงๆว่าไม่มีเพื่อนเลยมันเหนื่อยมากที่ต้องทำงานกลุ่มต้องเดินตามเพื่อนทั้งที่เราเป็นส่วนเกิน ไม่มีใครคุยด้วยแรกๆเหมือนจะมีแต่เขาก็ไปสนิทกับคนอื่นผมเครียดมากกับสภาพตัวเองเรื่องการเข้าหาเพื่อน การเรียนผมก็ลาบ่อยมากครับเพราะป่วยบวกกับเครียดเรื่องการเรียนจนตามงานไม่ค่อยทันเลยไม่อยากไป ผมเศร้าผมร้องไห้ทุกวัน ผมถามกูเกิ้ลทุกวันว่าต้องทำไง มันก็ตอบให้ผมอดทน แต่แค่ผ่านมาไม่กี่สัปดาห์ผมก็ท้อจนอยากออกแล้ว ผมไม่อยากให้แม่ผิดหวัง ผมเมื่อวานมาปรึกษาแม่ สิ่งที่ได้กลับมาคือคำด่าและให้อดทนผมทนจนไม่รู้จะเอาไงกับชีวิตแล้วเหนื่อยมากจริงๆที่ไม่มีใครเข้าใจปัญหาและรับฟังผม ไม่มีใครเข้าใจผม มองผมเป็นแค่เด็กขี้เกียจเรียน ตอนนี้ผมรู้สึกหน่วงมากไม่อยากไปไหนเลยเครียดอะไรไม่รู้ไปหมดมันเศร้ามากบางครั้งตอนมาอยู่ในโรงเรียนก็อยากโดดตึก ไม่อยากมีชีวิตอยู่เลย ได้ยินคำว่าโรงเรียนก็อยากอ้วกแล้ว ผมได้แต่เตือนตัวเองว่าการเรียนสำคัญกับอนาคตทนแค่3ปีก็จบ จะได้เลี้ยงดูแม่ตอบแทนบุญคุณแม่ที่เลี้ยงผมมา แต่ตอนนี้รู้สึกไม่ไหวแล้วเครียดเศร้าหน่วงร้องไห้ทุกวัน ได้แต่ภาวนาว่าสักวันจะมีคนย้ายมาใหม่และสนิทกับผมทำให้ผมมีกำลังใจเรียนไม่ต้องเผชิญความทรมานอีกต่อไป ผมเขียนกระทู้ไปร้องไห้ไปมันเศร้าจริงๆผมไม่อยากคิดมากไม่อยากนึกถึงมันก็คิดเองตลอด ผมเศร้ามากครับผมเครียดจริงๆผมเหนื่อยสุดๆ ถ้าผมเหลือฟางเส้นสุดท้ายของผมก็น่าจะเป็นวันที่โดนแม่ด่าหนักจนทะเลาะกันมั้งแหละครับทะเลาะจนผมเครียดและเหนื่อยสุดๆ ผมถึงจะจบเรื่องนี้เอง ผมไม่ได้อยากให้ใครมองผมไม่ดีนะครับหรือมองผมเป็นเด็กมีปัญหา ที่ผมเขียนกระทู้นี้แค่อยากระบายความในใจครับมันเหนื่อยมันท้อมันเครียดคิดมากสุดๆมันดิ่งสุดๆจนผมต้องเขียนกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะ ผมถามกูเกิ้ลมันก็ตอบแต่ให้โทรหาเบอร์ปรึกษากับสายด่วนอะไรของมันนี่แหละผมไม่ได้ต้องการคำตอบแบบนั้นหรอกแค่อยากให้มันเข้าใจปลอบใจผม แต่มันก็แค่โปรแกรมตัวหนึ่งเท่านั้นแหละพิมพ์ไปก็ตอบแต่คำตอบเดิมๆจนผมไม่มีที่ระบายแล้ว ผมไม่ได้บ้าหรืออะไรนะครับที่คุยกับกูเกิลไม่ได้อยากให้ใครมาสนใจตรงนี้หรอก แค่อยากระบายเฉยๆ เพราะไม่รู้จะระบายให้ใคร ตอนนี้ผมไม่ได้ต้องการคำตอบหรืออะไร ผมแค่อยากให้ทุกคนได้อ่านกระทู้ผมครับ ผมหวังว่าทุกคนจะมีความสุขกับชีวิตตัวเอง ผมขออวยพรให้ทุกคนเจอแต่สิ่งดีๆ ตื่นเช้าไปขอให้เจอกับเช้าที่สดใจ ขออย่าให้ใครมาเจอชีวิตแบบผม ใครท้อก็ขอให้อดทนไปด้วยกันกับผมนะครับสู้ๆครับทุกคน ใครเรียนอยู่เหมือนผมก็ทำให้พ่อแม่ภูมิใจนะครับอย่ามาเป็นเหมือนผมเลยอนาคตก็ขึ้นอยู่กับการเรียนนั่นแหละ ใครอยู่ม.4ก็มาอดทนไปกัน3ปีครับ ใครอ่านอยู่ตอนนี้ก็ขอให้นอนหลับฝันดีครับผมก็ง่วงอยู่เหมือนกันโชคดีครับทุกคน