ผมจะเล่าเรื่องทั้งหมดที่ผมเจอมาครับตั้งแต่ต้นจนจบ
เริ่มตั้งแต่เพื่อนผมทำตัวแปลกๆไปผมเลยถามมันมันตอบว่ามันคุยธุรกิจอยู่ผมก็สงสัยคือผมอยากรู้มากไปจนกระทั่งวันหนึ่งเพื่อนผมมันชวนผมไปเล่นบอร์ดเกมผมได้เจอพี่ๆอัพไลน์ของสายนี้ซึ่งผมก็โอเครไม่มีอะไรปกติดีเขาก็พูดคุยเรื่องเงินๆรายได้แผนในอนาคตปกคิคือถึงต้นนั้นเพื่อนผมก็เฉลยว่าเป็นแอมเวย์นานแล้วผมก็ไม่ได้แอนตี้ก็สนใจด้วยซ้ำเขาก็บอกว่าถ้าสนใจจะอธิบายแผนให้ผมก็เข้าไปฟังแผนมันก็น่าสนใจดูไม่มีอะไรผมก็ตื่นเต้นสิครับรอไรอีกวันเขาก็นัดผมไปประชุมแอมเวย์อะไรไม่รู้วันอาทิตย์เหมือนเป็นแผนมือใหม่เขาเข้ากันผมก็เข้าบรรยากาศมันก็แบบเย้ๆๆกันทั้งห้องผมก็โอเครบรรยากาศก็เหมือนคนตื่นเต้นตอนแรกเขาก็ส่งลิ้งค์มาปกติแหละฟังไปฟังมาก็มีไฟตอนนั้นยังไม่ได้ทำแค่ศึกษาประชุมก็มีแค่จันทร์กับอาทิตย์ไม่ได้กินเวลาชีวิตขนาดนั้นจนกระทั่งผมได้เข้าต่อเนื่อง4สัปดาห์ผมได้เข้าctนั้นแหละผมเห็นถึงความลำบากละจากวันอาทิตย์เป็นวันพฤหัสบดีและต้องเข้าทุกครั้งช่วงนั้นผมก็ปิดเทอมปิดเทอมแรกๆก็ไม่มีงานแหละแต่ผมได้งานเซเว่นมาทำผมจึงไม่ค่อยได้มีเวลาแบบปกติคือตอนนั้นผมทำงานเซด้วยศึกษาเอมเวย์ด้วยมันก็เหนื่อยคือบางครั้งผมเหนื่อยจากการทำเซผมทำเช้าเข้าก่อน7โมงเช้าเลิกก็เลิกไม่ได้ตรงเวลาบางวันเลิก17บางวันเลิก16หรือนานกว่านั้นผมอดทนทำตอนนั้นผมฟังลิ้งค์ด้วยคือกลับบ้านมาผมแทบไม่มีเวลาครอบครัวมีแค่บางวันจนกระทั่งวันที่6ผมได้ลางานจากเซเว่นที่เชียงรายไปงานของแอมเวย์งานบียอนตอนนั้นก็ยังไม่ได้เริ่มทำผมไปผมก็มีไฟกลับมาศึกษาต่อช่วงนั้นคือไม่ทำอะไรเลยนอกจากเซเว่นกับศึกษาแอมเวย์และแล้วจุดเปลี่ยนแรกก็มาถึงผมได้เริ่มลงมือทำเริ่มจากการสั่งสินค้าคือผมก็ไม่ได้มีเงินอะไรมากผมก็สั่งน้ำยาล้างจานมาเขาบอกให้ผมใช้ผมก็ใช้มันก็ดีมากนะแล้วจากนั้นเขาบอกให้ผมทำรายชื่อธุรกิจผมก็ทำวันนั้นเลยสั่งปุ๊บทำปั๊บผมก็ไม่ได้มีปัญญาหาอะไรเพราะรู้อยู่แล้วว่ามันชวนคนผมก็ชวนๆไปเขาก็มีตอบรับมาบ้างแต่เขาแค่สนใจเฉยๆไม่อยากทำผมทัก100ได้3คนและ3คนนั้นก็แค่สนใจไม่ได้อยากทำเหมือนอยากรู้นั้นแหละช่วงนั้นผมก็เหนื่อยๆจากเซเว่นมาบ้านผมก็ต้องโทรหาคนอีกนัดคนอีกประชุมอีกและผมยังมีช่องยูทูปกับติดตอกที่ต้องทำอีก2ช่องคือผมทำก่อนจะเข้าแอมเวย์ด้วยแต่เขาบอกว่าให้ตัดสิ่งที่ไม่ได้ประโยชน์ในอนาคตไปผมเลยมองมาย้อนดูตัวเองผมไม่มีเวลาครอบครัวไม่มีเวลาพักผ่อนบางวันผมหลับคาซูมแฮมเวย์ด้วยซ้ำเพราะบางครั้งประชุมทางซูมก็ดึกเกินไปเช่น22.00-0.00หรือ19.00-21.00หรือ21.00-22.00หรือ23.00-0.00คือละผมต้องตื่นเช้าไปทำงานพาร์ทไทม์เซเว่นอีกไหนจะวันพฤหัสบดีที่มีctทุกอาทิตย์19.00-21.30ผมต้องเผื่อเวลาไปด้วยและกลับอีกกลับมาอีกทีผมก็23.00+แล้วบางวันผมก็ต้องอยู่จน22.00เพราะประชุมเรื่องงานctใครทำอะไรกันบ้างระยะทางจากบ้านผมก็140+กิโลเมตรไปctรวมกลับและผมรถจักรยานยนต์ในใจลึกๆตอนนั้นผมคิดว่าผมไม่เหมาะกับธุรกิจนี้ละผมมีฝันมีชีวิตวัยรุ่นผมเพิ่งจะ19เดือนกรกฏาคมปีนี้คือผมรู้ว่าถ้าประสบความสำเร็จในธุรกิจนี้อะมันจะสานฝันให้ผมหลายอย่างแต่ผมก็ต้องแลกหลายอย่างด้วยผมตัดสินใจในสิ่งที่ผมไม่อยากเสียใจทีหลังสิ้นเดือนมิถุนายนนี้ผมก็พึ่งออกจากเซมาผักผ่อนทำแอมเวย์ไปด้วยจนกระทั้งล่าสุดเลยผมไม่ได้ไปctเพราะพ่อแม่ไม่เห็นด้วยเนื่องจากทางมันไกล70+กลับอีกฝนก็ตกด้วยผมจึงนำเรื่องไปปรึกษาอัพไลน์เขาก็บอกว่าให้ผมลองดูเพราะพี่เขาก็ทำมาแล้วตากฝนฝ่าพายุไปctด้วยมอไซผมก็เลยลองถามพ่อแม่อีกครั้งคำตอบมันแน่ชัดอยู่แล้วเนื่องจากเขาเป็นห่วงผมพ่อแม่บอกผมว่าถ้าแดดมันออกไม่ว่าอะไรหรอกฝนมันตกไงผมจึงบอกเขาว่าเหมือนเดิมครับแต่สิ่งเขาตอบกลับมานั้นคือ   "เก่าไปปะ"   ผมรู้สึกว่าUmmmmmmmmmผมขอไม่พูดนะครับอีกอย่างตอนที่ผมไม่มีไฟในการฟังลิ้งค์เลยคือไม่ยอมศึกษานั้นแหละเขาก็โทรมาเป็นไงบ้างแต่อัพไลน์คนละคนนะบลาๆจนกระทั้งผมพูดเรื่องฟังลิ้งค์ตอนนั้นผมเหมือนจะกลับมาจากการทำเซด้วยเขาพูดประมาณว่าอย่าให้สันดาคนจนที่ติดตระกูลมาทำให้เราไม่ประสบความสำเร็จคือผมรู้ครับว่าบ้านผมก็จนไม่ได้มีอะไรมากพึ่งจะตั้งตัวได้ไม่นานนี้แต่การที่คุณพูดแบบนี้มันออกจะUmmmmmmmmmmmmผมก็เลยเออๆๆไปฟังลิ้งค์ให้เขาชื่นใจตอนแรกที่ผมเข้ามาอะผมอยากประสบความสำเร็จนะอยากนั้นอยากนี้แต่บางครั้งธุรกิจแอมเวย์อะคนในนี้ผมรู้ว่าเขาประสบความสำเร็จกันเขามีกันเขาทำได้แต่บางครั้งคนเรามันคนละคนกันไม่เหมือนกันคุณต้องเข้าใจตรงนี้ด้วยผมยอมทุ่มเทเวลาน้ำมันครอบครัวเกมเรื่องส่วนมาศึกษาธุรกิจเพราะผมอยากจะประสบความสำเร็จและได้ประสบการณ์ด้วย
เป้าหมายระยะสั้นผมก็มีใน5ปีนี้อะไม่ได้มีแค่แอมเวย์ผมจะเรียนต่อโทด้วยการหาทุนเรียนต่อถึงเขาจะบอกว่างานประจำอะมันไม่เท่าแอมเวย์หรอกอะไรยังไงประมาณนั้นงานอดิเรกผมก็มีเพื่อนผมก็เสียไปจำนวนหนึ่งด้วยผมรู้ครับว่าถ้าผมบอกเขาเลยเขาจะถามว่าออกไปแล้วทำไรดีเท่าหรอคือผมไม่รู้ครับควรทำไงไหนจะเพื่อนที่ชวนมาอีกต้องอยู่ด้วยกันอีก3ปีเป็นรูมเมทด้วยคือผมไม่รู้ควรทำไงผมเริ่มรู้ตัวแล้วว่าการทำธุรกิจนี้อะมันไม่เหมาะกับผมผมไม่ชอบการชวนไม่ชอบอ้อมไม่ชอบการประชุมนานๆถี่ๆคืออยากมีเวลาพักผ่อนทำงานอดิเรกเรียนเสริมด้วยเกรดผมก็ไม่ได้ดีขนาดนั้นซึ่งผมก็จะพัฒนาเกรดของตัวเองเพื่อทุนป.โทด้วย

จากที่เล่ามาทั้งหมดผมตัดสินใจจะออกวันที่9กรกฏาคมหลังจากทำหน้าที่soundให้ctแต่ผมไม่รู้ควรทำยังไงครับว่าควรพูดกับอัพไลน์ยังไงพูดกับเพื่อนยังไงคือสนิทกันเพื่อนคนนี้มากๆๆๆๆๆผมไม่อยากเสียเพื่อนด้วยและผมก็ไม่อยากให้พวกเขาพูดเสียๆหายๆด้านผมรู้ถ้าผมออกเขาอาจผมเป็นคนล้มเหลวในธุรกิจหาข้ออ้างให้ตัวเองและอาจบอกกับเพื่อนผมว่าเห็นไหม
"นี่เป็นแค่ข้ออ้างของคนที่ไม่สู้" หรือ "ปล่อยเขาไปก่อน ช่างเขา" หรือ  "เห็นไหม ถ้าเราไม่แกร่งพอ คนรอบตัวก็จะดึงเราลง" เพื่อนผมอาจรู้สึกแย่แต่คือตรงๆจากใจผมผมเป็นเด็กที่รักการอยู่คนเดียวคนน้อยๆอยู่กับพ่อแม่ติดเกมถึงจะติดเกมแต่ผมก็เปลี่ยนเกมเป็นงานอดิเรกด้วยการไลฟ์หรือทำคลิปไหนจะแผนที่ผมจะไปเรียนต่อด้วยทุนป.โทที่ญี่ปุ่นอีกเงินที่ผมได้ก็มาจากพ่อแม่ด้วยเงินก็ไม่มากแต่ส่งผมเรียนได้แน่ๆคือผมไม่เหมาะกับแอมเวย์ครับผมไม่ได้แอนตี้หรือไม่ชอบครับและจะมองผมเป็นคนล้มเหลวหรือขี้เกียจก็ได้ครับถึงอย่างนั้นผมก็สนับสนุนคนที่ทำต่อครับเพราะผมเข้าใจธุรกิจนี้ครับและเข้าใจหัวอกคนชวนด้วยครับแต่สิ่งที่ผมอยากได้ในการเขียนบทความนี้คือผมควรบอกพวกเขายังไงดีและทำยังไง

ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยครับ