คิดมากหรือเธอลำคานและเลิกรักเราไปแล้ว

คือ งี้ครับ ผม เคยอยู่กับแฟนมาช่วงหนึ่ง มะก่อนผมทำงานประจำ และแฟนผมก็พึ่งมาทำงานใหม่ต้องใช้รถในการทำงานแม่แฟนออกให้ แฟนบ่นทุกวันงานดึกงานหนักข้นของเยอะเหนื่อยเหมือนจะทำไม่ไหว ผมเลยออกมาช่วยขับรถให้ตอนเลิกงาน ผมต้องต่อรถไฟฟ้า ต่อรถเมล์ แล้วไปลงหน้ารพ.แห่งหนึ่ง แล้วก็ขะบรถให้แฟนไปส่งของอุปกรณ์ แล้วขับกลับที่พัก นานวันเข้าๆ งานมันยังไม่ตายตัว ต้องมีไปต่างจังหวัดบ้าง ผมเลยต้องปรีกตัวมาจากงานประจำ และเปลี่ยนตัวเองมาเป็นฟรีแลนซ์ครึ่งตัว วันไหนไม่มีขับรถก็ไปส่งพาทไทม ทำไปทำมา ก็เกือบ 2 ปี ฟรีแลนซ์มีส่งบ้างไม่ส่งบ้าง พอหลังๆ แฟนเริ่มอยู่ตัวเขาก็ให้ผมหารายได้เพิ่มเติม บอกผมไม่ค่อยได้ทำไร จนอยู่ช่วงหนึ่ง ญาติๆแฟนก็มาขออาศัยอยู่กับแฟน ผมเริ่มรู้สึกเป็นส่วนเกินและแฟนบอกให้ออกมาอยู่ข้างนอก ผมโชคดีได้เพื่อนให้ความช่วยเหลือเลยมาอาศัยอยู่กับเพื่อน จนทุกวันนี้เธอบล็อกผมทุกช่องทาง เหลือแค่ไลน์โทรศัพท์ มีติดต่อกันบ้าง วันละ 5-8 ประโยคต่อวัน ต้นเดือนผมกลับไปบ้านเกิดเชียงใหม่มาแล้วก็มาหาทำงานในกทม. เริ่มงาน 24มิ. ย ที่ผ่านมา ระหว่างต้นเดือนผมก็รับงานฟรีแลนซ์ ได้เงินมาผมก็ส่งให้เธอ 5,000-6,000 ผมมีเงินติดตัวอยู่ 500 แต่จนวันนี้เธอก็ตอบผมบ้างไม่ตอบผมบ้าง
ผมเครียดผมพยายามติดต่อทั้งเธอทั้งไลค์เธอไปก็เหมือนไม่ค่อยสนใจไรผมเลย จนล่าสุดผมเลิกงานผมทำดอกไม้ ช่อเล็กๆ ไป 1 ช่อ ตากฝนเอาดอกไม้ไปให้เธอผมถามเธอชอบสีไรวันนี้เธอบบอกสีแดงผมบอกเย็นนี้มีของไปให้ แต่พอไปถึงที่พักเธอบอกผมว่ามาบ้านญาติ ผมก็ทั้งตื่นเต้นคิดว่าจะได้เจอเธอ แต่กลับกลายเป็นว่าผมมาเสียเที่ยวสะงั้นไป เอาดอกไม้ไปไว้หน้าห้องเธอห้อยประตูไว้ เช้าวันถัดมาเธอข้อความมาว่าผมว่าญาติเธอไม่ชอบที่มีคนเอาของมาไว้มันลุกล้ำความเป็นส่วนตัว รู้สึกไม่ปลอดภัย ผมได้แต่คิดว่าดอกไม้ที่ผมทำไปคงถูกทิ้งลงถังขยะแน่ๆ ณ ตอนนี้ ผมก็คงยังได้แค่คุยวันละไม่กี่คำจากเธอ แม้แต่โทรยังไม่ได้คุยกันเลย ผมทั้งเศร้าทั้งเครียดทั้งรู้สึกว่าโดดเดี่ยว จากที่เคยมีความสุขเคยรักกันมากๆ แต่เพราะอะไรบ้างอย่างทำให้ทุกวันนี้เหมือนมีกำแพงกั้นเราสองคนเิาไว้หรือกำแพงที่ว่ามันกั้นแค่ผมคนเดียวกันแน่ ผมได้แต่เฝ้าคิดถึงรอเธอตอบเหมือนคนอ้อนวอนขอเศษความรักเหมือนขอเศษอาหารเหลือจากคนที่ผมรัก ผมแค่อยากมาระบาย เพื่ออะไรในตัวผมจะดีขึ้น ผมรัก หรือผมหลง จนตาบอดมองไม่เห็นโลกจริงกันแน่(อันนี้ข้อความความรู้สึกของผมเพียงฝ่ายเดียวผมไม่รู้เธอรู้สึกยังไงกับผมกันแน่) คนรักคนนี้คือรักแรกของผมและเป็นรักสมัยวัยเรียนม.ปลายจวบจนปัจจุบัน แม้กะทั้งเวลานี้