มันสมควรทำเเบบนี้จริงหรอ

คือเราเรียนพิเศษ เเล้วคุณครูนัดไปห้องสาระการเรียนรู้อังกฤษ ซึ่งหอเราไปก็มีคุณครูบอกว่า ครูเขาอยู่ที่ห้องกลุ่มสาระทั่วไปซึ่งเราก็เข้าไปเเล้วในห้อนั้นมีห้องเเยกเป็นห้องกระจก เราเลยเดินไปถามครูคนนึงว่า ครูคะขออนุญาตค่ะ ครู...อยู่ไหมคะ ซึ่งเราจำได้ว่าพูดดีๆมากๆ ซึ่งตอนนั้นครูเขามองคอมเเล้วชักสีหน้าไปพอใจมาก ถอนหายใจเเล้วมองตาเราเเล้วพูดเเบบประชดว่า มันมีไหมล่ะ เเล้วตอนนั้นครูเขาพูดเบา เเล้วเราเลยถามว่า อะไรนะคะ ครูเขาเลยพูดเเบบไม่พอใจเเบบสะบัดเสียงใส่เรา เเล้วมองเเรงๆใส่ เราเลยสะตั้นไป เเล้วก็บอก"ขอโทษค่ะ" ซึ่งเราคิดอะไรไม่ออกกับการพูดคำนี้เท่าไหร่ซึ่งเรากับครูคนนั้นไม่เคยเจอกันมาก่อน ทั้งตอนคาบเรียน เพราะครูเขาม่น่าสอนห้องเรา ซึ่งเราทั้ง งง ทั้งไม่พอใจ ที่เขาเเสดงออกเเบบรำคาญ ทั้งที่เราพูดดีมากๆ ไม่ได้มารยาทเสียเลย เราใส่ใจความรู้สึกคนฟังมาก เเต่เราที่เพิ่งย้ายมาใหม่ต้องมาเจอคำพูด น้ำเสีย สายตาเเบบไม่พอใจ ก็นอยมาก อยากรู้ว่า คุณครูที่เเสดออกเเบบนี้ เป็นที่ความเคยชิน หรือเราทำผิดอะไร มันสมควรที่จะเเสดงออก เเบบนี้ไหม พูดตามตรง ครูบางคนก็ชักสีหน้าใส่จริงๆ ทั้งที่เราไม่ได้ทำอะไรผิดก็ไตร่ตรองตัวเองเเล้ว ถึงจะไม่พอใจเเต่เราก็ไม่เเสดงออก ครูบางคนตอนสอนโหดๆเเต่พอพูดปกติถามไถ่เขาก็พูดดีกับเราตลอด หรือบางทีก็เเอบคิดว่าถ้าครูเครียดกับงานตรงนั้น หงุดหงิด มันควรจะหาที่ระบายโดยการทำเเบบนี้หรอ ควรเเยกเเยะไหมเพราะว่าก็น่าจะเข้าใจมากกว่านี้ว่า เราเพิ่งเข้ามาครั้งเเรก สัญญาลักษณ์ที่เสื้อก็มีบอก