ลิลิตเม่งเกียง (จากตำนานนางเม่งเกียงครวญกำแพงเมืองจีน)

ลิลิตเม่งเกียง
(จากตำนานนางเม่งเกียงครวญกำแพงเมืองจีน)
《孟姜女哭長城》
พีรณัฐ จ. ประพันธ์

คำปรารภ
เมื่อ พ.ศ. ๒๕๖๔ ได้หยิบตำนานหนุ่มเลี้ยงวัวสาวทอผ้าของจีนมาแต่งกลอนบทละคร “โคบาลกับเทพธิดาทอผ้า” ต่อมา คิดจะแต่งให้ครบสี่ตำนานความรักอันยิ่งใหญ่ของจีนด้วยรูปแบบคำประพันธ์ต่าง ๆ กัน จึงทำเรื่องนางเม่งเกียงครวญกำแพงเมืองจีนเป็นเรื่องที่สอง โดยแต่งเป็นลิลิตชื่อว่า “ลิลิตเม่งเกียง” เริ่มแต่งเมื่อ พ.ศ. ๒๕๖๗ แต่แต่งได้ประมาณ ๓๐ บทแล้วทอดทิ้งไป จนเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๙ จึงกลับมาแต่งต่อจนสำเร็จในเดือนมิถุนายน
ลิลิตเม่งเกียงนี้ มุ่งให้เป็นที่อ่านบำรุงความบันเทิง โดยหยิบโครงเรื่องจากบทงิ้วหลากหลายสำนวน ปรุงขึ้นตามแต่เห็นเหมาะสม หากอรรถาโวหารในบาทใดบทใดก็ดี ไม่ต้องตามขนบปราชญ์กวี ขอจงอภัยแก่ข้าพเจ้าผู้มีสติปัญญาน้อย

เนื้อเรื่องโดยสังเขป
จับเดิมแผ่นดินจีนยุคราชวงศ์จิ๋น เมื่อพระเจ้าจิ๋นซีฮ่องเต้ทรงรวมแผ่นดินและปราบดาภิเษกเป็นพระเจ้าจักรพรรดิแล้ว มีพระราชดำริว่า ควรจะมีกำแพงล้อมเมืองสำหรับป้องกันข้าศึก จึงรับสั่งให้เกณฑ์แรงงานเป็นการใหญ่ หวมกี๋เลี้ยง บัณฑิตหนุ่มพะวงว่ามารดาตนทั้งแก่ชราทั้งเจ็บป่วย หากตนไม่อยู่ใครจะเป็นกำลังปกป้องได้ จึงหลบหนีหมายเกณฑ์จนมาถึงเรือนสกุลเกียง ได้นางเม่งเกียงช่วยเหลือให้ที่ทาง ทั้งสองมีจิตปฏิพัทธ์จนได้วิวาห์อย่างรวบรัดในคืนนั้น แต่ยังถูกทหารตามเจอ และนำตัวหวมกี๋เลี้ยงไปใช้แรงงานสร้างกำแพง ครั้นเข้าฤดูใบไม้ร่วง นางเม่งเกียงเป็นห่วงสามีตนว่า เมื่อเข้าฤดูหนาวจะไม่มีเสื้อห่มคลุมกันหนาว จึงตั้งใจเย็บเสื้อคลุมและออกดั้นด้นเดินทางไป หมายจะนำเสื้อคลุมไปให้กับมือ ทว่า เมื่อนางเม่งเกียงมาถึงกลับได้ทราบว่า หวมกี๋เลี้ยง สามีของตนตายลงแล้วด้วยทนเหนื่อยล้าไม่ไหว นางเม่งเกียงเศร้าโศกพ้นประมาณ ร้องไห้อยู่ริมกำแพงนั้นจนสะท้านสะเทือนแผ่นฟ้าแผ่นดิน กำแพงที่ตระหง่านอยู่มิอาจทนได้พังถล่มลงมา ความทราบถึงพระเจ้าจิ๋นซีฮ่องเต้ เมื่อทอดพระเนตรเห็นนางเม่งเกียงรูปโฉมงดงาม ก็มีพระทัยหมายจะรับเข้าวัง แต่นางใช้อุบายทูลขอเงื่อนไขสามประการเพื่อทำศพสามี ครั้นสำเร็จตามนั้นจึงตัดสินใจกระโดดทะเลพลีชีพ เพื่อรักษาคำสัตย์และความบริสุทธิ์ของตน เป็นตำนานเล่าขานตราบปัจจุบัน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่