ร้านนี้ผมลงมาแล้วครั้งนึงน่าจะหลายปีก่อน ร้านนี้ผมบอกไว้ก่อนว่าส่วนตัวผมรู้จักเฮียเจ้าของร้านเป็นอย่างดี กินกันตั้งแต่สมัยผมยังเด็กๆ เรียนอยู่ ป.5 ป.6 ก็น่าจะมี 40 กว่าปีก่อนได้เลย ร้านนี้สมัยเดิมๆ คือ อยู่ตรงแยกไฟแดงศรีราชา และจะมีพวกข้าวต้มกุ๊ยอะไรขายด้วย จำความได้สมัยนั้นเตี่ยแกขาย และมีอาหารตามสั่งแบบนี้ แต่จะเป็นผู้หญิงพี่สาวแกเป็นคนทำ อาเฮียคนนี้แกยังเรียนอยู่เลย และถ้าวันไหนแกได้มาช่วยพี่แกทำ มาช่วยผัด คือเรียกว่า กินไม่ได้เลย ไม่ได้ในแบบที่ผมปากเสีย ยังแซวว่า เฮียใส่ชูรสด้วยนะ แม่ผมยังตีปากผมอยู่
ถ้าได้มีโอกาสไปที่ร้าน ให้ดูการทำงานของที่นี่ ที่ที่ไม่ได้พึ่งพาเทคโนโลยีใดๆ และให้สังเกตการทำงานประสานงานกัน ระหว่างอาเอีย แฟนแก และพี่สาว ที่เป็นการทำงานที่ประสานงานได้ได้สวยงามและลื่นไหล เป็นจังหวะที่สวยงาม คนเตรียมจะเตรียมวัสดุให้ และส่งบิลให้ดูว่ามีอะไร อีกคนพอรู้ว่าจะถึงโต๊ะนี้ เค้าจะเริ่มมาเสิร์ฟ์จานชาม ถ้วยน้ำจิ้ม เป็นการทำงานที่ประสานกันสวยงามมากนะครับ ลองดูดีๆ อาจช้าก็ปรกติเพราะทำตามคิว แต่ให้ดูตอนแกผัด แกทำ สองกระทะ และการประสานงานกันกับผู้ช่วย ที่ไม่ได้โหวกเหวกโวยวายใดๆ
ร้านนี้ย้ายมาตั้งตรงบางพระน่าจะมี 30 ปีได้ละ ตอนนั้นแถวๆนั้นแทบไม่มีร้านอะไรเลย อาเฮียทุกวันนี้ทำกับภรรยาและพี่สาวของแกมาช่วยอีกคนนึง และที่สำคัญสำหรับร้านนี้คือความไม่สนใจใดๆ กับสิ่งเร้ารอบตัว และคาแรกเตอร์ของแกทำให้ผมยังอึ้ง และยอมรับว่า นี่คือวิถีของคนรุ่นเก่า รุ่นพี่ผมสัก 10 ปี แต่ยังคงยึดมั่นในสิ่งที่แกทำ ใครจะว่าแกยังไงไม่รู้ แต่แกทำแบบนี้ และก็ยังคงทำ
1. แกให้แฟนแกไปจ่ายตลาดทุกเช้า เลือกกุ้ง เลือกหมึกเอง และแกจะเตรียมอยู่ที่ร้าน และไม่มีรถนะครับ ไปสองแถว กลับสองแถวบ้าง ตุ๊กๆบ้าง
2. แกไม่มีโอนเงิน และไม่มี ATM จะไปฝากเงินด้วยสมุด และเบิกเงินด้วยสมุดเท่านั้น
3. แกไม่ซื้อรถ ทั้งบ้านก็ไม่ซื้อรถ บอกไม่จำเป็น จะไปไหนก็เช่ารถตู้เอง
4. หุงข้าวยังคงใช้แบบเช็ดน้ำนะครับ ไม่ใช้หม้อหุงข้าวไฟฟ้า เพราะแกหุงไม่เป็น
แกเล่าว่า ลุงอ้วนมาก็ยังไม่ Effect เท่ากับที่บางกองเซียก้ามา เพราะสองคนนั้น ทำให้เมนู ไข่เจียวต้นหอม เมนุนี้ เล่นเอาหัวหอม จาก หัวหอม 5 กก. ใช้เป็นอาทิตย์ๆ เล่นเอา 5 กก. แป๊บเดียวหมด
ผมชอบน้ำสิงห์ เพราะน้ำสิงห์มันมีรสชาติที่ยังเป็นเอกลักษณ์ ที่น้ำอื่นๆยังไม่สามารถทำใด้เหมือน
พริกนำปลาของร้านนี้ อาจจะดูไม่มีอะไร ไม่น่ากิน แต่ว่า อร่อยนะครับ มันเข้ากันกับอาหารของแก
บรรยากาศร้านถ้าใครคิดจะหาริมทะเล ร้านสวยๆ ร้านนี้ไม่มี และแกก็ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แต่อยากบอกว่า คนเต็มทั้งเที่ยงและเย็นนะครับ
ถ้าได้มีโอกาสไปที่ร้าน ให้ดูการทำงานของที่นี่ ที่ที่ไม่ได้พึ่งพาเทคโนโลยีใดๆ
ดูอาหารไปเรื่อยๆนะครับ
ข้าวผัดปู ไข่เจียว ไข่เจียวแกอาจดูหน้าตาธรรมดา แต่รสชาติมันอร่อยบอกไม่ถูก
ผัดซีอิ๊ว นี่คือหนึ่งในเมนู ที่คนมองข้ามและลืมไป แกมีติดไว้นิดเดียว แต่อยากบอกว่า นี่คือผัดซีอิ๊วแบบโบราณที่มีกลิ่นพริกไทย แบบดั้งเดิมโดยแท้จริง ควรลองครับ
ไข่เยี่ยวม้าชุบแป้งทอด
ต้มยำทะเล
ต้
กะเพราปลาหมึก
ข้าวราดปลาผัดคึ่นช่าย
ร้านที่ควรค่าแก่การแวะครับ ถ้ามาถึงแถวนี้
ลองคุยกับเอียแกครับ แกคุยเก่ง แต่ถ้าไม่ชวนคุยแกก็ไม่คุยนะ และสไตล์การคุยในแบบนี้คือ คาแรกเตอร์ของคนศรีราชาจริงๆ
พาไปกิน "อึ้งเอียหลี" บางพระ ศรีราชา ร้านอาหารจีนแบบดั้งเดิม ที่ยังไปจ่ายตลาดเอง เถ้าแก่ทำเอง ถ้ารู้จักตัวแกจะยิ่งทึ่ง
ถ้าได้มีโอกาสไปที่ร้าน ให้ดูการทำงานของที่นี่ ที่ที่ไม่ได้พึ่งพาเทคโนโลยีใดๆ และให้สังเกตการทำงานประสานงานกัน ระหว่างอาเอีย แฟนแก และพี่สาว ที่เป็นการทำงานที่ประสานงานได้ได้สวยงามและลื่นไหล เป็นจังหวะที่สวยงาม คนเตรียมจะเตรียมวัสดุให้ และส่งบิลให้ดูว่ามีอะไร อีกคนพอรู้ว่าจะถึงโต๊ะนี้ เค้าจะเริ่มมาเสิร์ฟ์จานชาม ถ้วยน้ำจิ้ม เป็นการทำงานที่ประสานกันสวยงามมากนะครับ ลองดูดีๆ อาจช้าก็ปรกติเพราะทำตามคิว แต่ให้ดูตอนแกผัด แกทำ สองกระทะ และการประสานงานกันกับผู้ช่วย ที่ไม่ได้โหวกเหวกโวยวายใดๆ
ร้านนี้ย้ายมาตั้งตรงบางพระน่าจะมี 30 ปีได้ละ ตอนนั้นแถวๆนั้นแทบไม่มีร้านอะไรเลย อาเฮียทุกวันนี้ทำกับภรรยาและพี่สาวของแกมาช่วยอีกคนนึง และที่สำคัญสำหรับร้านนี้คือความไม่สนใจใดๆ กับสิ่งเร้ารอบตัว และคาแรกเตอร์ของแกทำให้ผมยังอึ้ง และยอมรับว่า นี่คือวิถีของคนรุ่นเก่า รุ่นพี่ผมสัก 10 ปี แต่ยังคงยึดมั่นในสิ่งที่แกทำ ใครจะว่าแกยังไงไม่รู้ แต่แกทำแบบนี้ และก็ยังคงทำ
1. แกให้แฟนแกไปจ่ายตลาดทุกเช้า เลือกกุ้ง เลือกหมึกเอง และแกจะเตรียมอยู่ที่ร้าน และไม่มีรถนะครับ ไปสองแถว กลับสองแถวบ้าง ตุ๊กๆบ้าง
2. แกไม่มีโอนเงิน และไม่มี ATM จะไปฝากเงินด้วยสมุด และเบิกเงินด้วยสมุดเท่านั้น
3. แกไม่ซื้อรถ ทั้งบ้านก็ไม่ซื้อรถ บอกไม่จำเป็น จะไปไหนก็เช่ารถตู้เอง
4. หุงข้าวยังคงใช้แบบเช็ดน้ำนะครับ ไม่ใช้หม้อหุงข้าวไฟฟ้า เพราะแกหุงไม่เป็น
แกเล่าว่า ลุงอ้วนมาก็ยังไม่ Effect เท่ากับที่บางกองเซียก้ามา เพราะสองคนนั้น ทำให้เมนู ไข่เจียวต้นหอม เมนุนี้ เล่นเอาหัวหอม จาก หัวหอม 5 กก. ใช้เป็นอาทิตย์ๆ เล่นเอา 5 กก. แป๊บเดียวหมด
ผมชอบน้ำสิงห์ เพราะน้ำสิงห์มันมีรสชาติที่ยังเป็นเอกลักษณ์ ที่น้ำอื่นๆยังไม่สามารถทำใด้เหมือน
พริกนำปลาของร้านนี้ อาจจะดูไม่มีอะไร ไม่น่ากิน แต่ว่า อร่อยนะครับ มันเข้ากันกับอาหารของแก
บรรยากาศร้านถ้าใครคิดจะหาริมทะเล ร้านสวยๆ ร้านนี้ไม่มี และแกก็ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แต่อยากบอกว่า คนเต็มทั้งเที่ยงและเย็นนะครับ
ถ้าได้มีโอกาสไปที่ร้าน ให้ดูการทำงานของที่นี่ ที่ที่ไม่ได้พึ่งพาเทคโนโลยีใดๆ
ดูอาหารไปเรื่อยๆนะครับ
ข้าวผัดปู ไข่เจียว ไข่เจียวแกอาจดูหน้าตาธรรมดา แต่รสชาติมันอร่อยบอกไม่ถูก
ผัดซีอิ๊ว นี่คือหนึ่งในเมนู ที่คนมองข้ามและลืมไป แกมีติดไว้นิดเดียว แต่อยากบอกว่า นี่คือผัดซีอิ๊วแบบโบราณที่มีกลิ่นพริกไทย แบบดั้งเดิมโดยแท้จริง ควรลองครับ
ไข่เยี่ยวม้าชุบแป้งทอด
ต้มยำทะเล
กะเพราปลาหมึก
ข้าวราดปลาผัดคึ่นช่าย
ร้านที่ควรค่าแก่การแวะครับ ถ้ามาถึงแถวนี้
ลองคุยกับเอียแกครับ แกคุยเก่ง แต่ถ้าไม่ชวนคุยแกก็ไม่คุยนะ และสไตล์การคุยในแบบนี้คือ คาแรกเตอร์ของคนศรีราชาจริงๆ