อยากเล่า...เฉยๆ...ลาหยุด ปีละ 4-50 วัน
นายจ้างรายหนึ่ง จบวิศวะ แล้วไปต่อโท สหรัฐ ทำงานบริษัทอันดับต้นๆของประเทศไทย แต่งงานไปช่วยบริหารกิจการทำเครื่องหนังมีชื่อแห่งหนึ่งย่านสมุทรปราการ
เคยขอปรึกษาเรื่องมีลูกจ้างเก่าแก่คนหนึ่ง ทำงานตั้งแต่รุ่นบิดาของสามี ลาหยุดงาน-ขาดงานปีหนึ่งๆไม่น้อยกว่า 40-50 วันมาโดยตลอด วันไหนมาก็เกะกะ นั่งอู้ กลับก่อน เที่ยวชวนคนอื่นๆที่กำลังทำงานคุย....จนเป็นที่เอือมระอาของพนักงานอื่นๆด้วย แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะเป็นคนเก่าคนแก่ ส่งผลกระทบต่องาน ขวัญกำลังใจของพนักงานโดยรวมเป็นอันมาก
บ่ายวันพฤหัสฯหนึ่ง จึงโทรมาหารือว่า วันจันทร์ที่จะถึงนี้ นายคนนี้จะต้องไม่มาทำงานแน่ๆ
เมื่อถามว่า ทราบได้อย่างไรว่า เขาจะไม่มาทำงาน นายจ้างตอบว่า เพราะเป็นวันเกิดของลูกจ้างคนนั้น..
หลังจากถามรายละเอียดเพิ่มเติมพอสมควรแล้ว จึงเสนอให้ไปดูที่บ้าน ซึ่งไม่ไกลจากบริษัทเท่าใด โดยขอให้มีคนอื่นไปเป็นเพื่อนด้วย เพราะตัวเล็กนิดเดียว ...นายจ้างจึงพาคนรถ และเพื่อนที่เป็นนายตำรวจ(นอกเครื่องแบบ)ไปด้วยอีกคนหนึ่ง
ไปถึงบ้านพัก เห็นปิดประตูห้องใส่กุญแจอยู่ จึงให้คนขับรถถ่าย VDO ไว้ ตำรวจที่ไปด้วย เตร่ไปถามเพื่อนบ้านข้างๆ ได้ความว่า เห็นแต่งหล่อ ขี่รถเครื่องพาแฟนออกไปแต่เช้า บอกว่าจะไปทำบุญวันเกิด แล้วจะเลยไปเที่ยวด้วย
ได้รับแจ้งเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อนายจ้างกลับเข้าบริษัท จึงขอให้รอถึงเช้าวันจันทร์ ค่อยหารือกันอีกที
สายๆวันอังคาร นายจ้างโทรมาแจ้งคำแรกเลยว่า ลูกจ้างขอลาออกไปแล้วค่ะ...
โดยเล่าเพิ่มเติมว่า ลูกจ้างมาบริษัทแต่เช้า ค่อยๆเดินเข้าไปขอใบลาป่วย
นายจ้างจึงแกล้งถามว่า เป็นอะไรหรือ ลูกจ้างแจ้งว่าไม่สบาย ปวดไปทั้งตัว เลยไปหาหมอ พร้อมยื่นใบรับรองแพทย์ให้ดู
นายจ้างจึงพูดขึ้นว่า ได้ไปที่บ้านพักของเขาในเช้าวันศุกร์ ราว 9 โมงเช้า เห็นประตูบ้านปิดอยู่ พร้อมหัน TV เปิดคลิปให้ดูว่า ใช่บ้านลูกจ้างไหม ?
ลูกจ้างเริ่มหน้าเสีย นายจ้างจึงเปิดคลิป ตอนที่เพื่อนบ้านพูดอย่างชัดเจนว่า เขาพาแฟนไปทำบุญ แล้วจะไปเที่ยวต่อ...
ลูกจ้างดูคลิปยังไม่ทันจบดี ลุกขึ้นและพูดว่า “ขอใบลาออกด้วยครับ”
พอข่าวเรื่องนี้แพร่ออกไป บรรยากาศในบริษัทวันนั้น ผ่อนคลายลงไปมาก
ทุกคนเหมือนโล่งใจ ที่ “หินถ่วง” นั้น ได้พ้นไปจากบริษัทเสียที หลังจากสร้างความขุ่นมัวในใจพนักงานอื่นมานานหลายปี
------------
ขอถามสักเรื่องหนึ่ง..
มีลูกน้อง 5 คน.... 4 คนเป็นคนดี....อีกคนเป็นเช่นที่เล่ามา แต่ท่านไม่ทำอะไรในฐานะหัวหน้า/ผู้บังคับบัญชา
"
จะลองให้โอกาสน้องดู" ?
ถามว่า ลูกน้องดีๆอีก 4 คนที่เหลือจะคิดอย่างไร? (หรือคิดว่า คนอื่นๆไม่รู้เห็นพฤติกรรมของเขา?)
1. อย่าไปยุ่งเลย เรารักษาความดีของเราไว้ และเผื่อแผ่ไปช่วยเหลือคนที่เป็นปัญหา ให้ปรับเป็นคนดีให้ได้ ! หรือ
2. คนอย่างนั้น หัวหน้ายังไม่ทำไร? แล้วเราจะทนทำดีไปเพื่ออะไร?..... เดี๋ยวตูก็เอามั่ง !
หากเป็นเช่นนี้ ! ท่านจะแก้ปัญหาอย่างไร ?
....คิดไหมว่า....การกำจัดคนไม่ดีออกไปจากวง ก็เหมือนกับการ "รักษาคนดี" ให้อยู่ต่อไป...!
.....การเก็บคนไม่ดีเอาไว้ ก็เหมือนการทำลายขวัญกำลังใจของคนดีๆ....
ลาหยุด ปีละ 4-50 วัน
นายจ้างรายหนึ่ง จบวิศวะ แล้วไปต่อโท สหรัฐ ทำงานบริษัทอันดับต้นๆของประเทศไทย แต่งงานไปช่วยบริหารกิจการทำเครื่องหนังมีชื่อแห่งหนึ่งย่านสมุทรปราการ
เคยขอปรึกษาเรื่องมีลูกจ้างเก่าแก่คนหนึ่ง ทำงานตั้งแต่รุ่นบิดาของสามี ลาหยุดงาน-ขาดงานปีหนึ่งๆไม่น้อยกว่า 40-50 วันมาโดยตลอด วันไหนมาก็เกะกะ นั่งอู้ กลับก่อน เที่ยวชวนคนอื่นๆที่กำลังทำงานคุย....จนเป็นที่เอือมระอาของพนักงานอื่นๆด้วย แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะเป็นคนเก่าคนแก่ ส่งผลกระทบต่องาน ขวัญกำลังใจของพนักงานโดยรวมเป็นอันมาก
บ่ายวันพฤหัสฯหนึ่ง จึงโทรมาหารือว่า วันจันทร์ที่จะถึงนี้ นายคนนี้จะต้องไม่มาทำงานแน่ๆ
เมื่อถามว่า ทราบได้อย่างไรว่า เขาจะไม่มาทำงาน นายจ้างตอบว่า เพราะเป็นวันเกิดของลูกจ้างคนนั้น..
หลังจากถามรายละเอียดเพิ่มเติมพอสมควรแล้ว จึงเสนอให้ไปดูที่บ้าน ซึ่งไม่ไกลจากบริษัทเท่าใด โดยขอให้มีคนอื่นไปเป็นเพื่อนด้วย เพราะตัวเล็กนิดเดียว ...นายจ้างจึงพาคนรถ และเพื่อนที่เป็นนายตำรวจ(นอกเครื่องแบบ)ไปด้วยอีกคนหนึ่ง
ไปถึงบ้านพัก เห็นปิดประตูห้องใส่กุญแจอยู่ จึงให้คนขับรถถ่าย VDO ไว้ ตำรวจที่ไปด้วย เตร่ไปถามเพื่อนบ้านข้างๆ ได้ความว่า เห็นแต่งหล่อ ขี่รถเครื่องพาแฟนออกไปแต่เช้า บอกว่าจะไปทำบุญวันเกิด แล้วจะเลยไปเที่ยวด้วย
ได้รับแจ้งเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อนายจ้างกลับเข้าบริษัท จึงขอให้รอถึงเช้าวันจันทร์ ค่อยหารือกันอีกที
สายๆวันอังคาร นายจ้างโทรมาแจ้งคำแรกเลยว่า ลูกจ้างขอลาออกไปแล้วค่ะ...
โดยเล่าเพิ่มเติมว่า ลูกจ้างมาบริษัทแต่เช้า ค่อยๆเดินเข้าไปขอใบลาป่วย
นายจ้างจึงแกล้งถามว่า เป็นอะไรหรือ ลูกจ้างแจ้งว่าไม่สบาย ปวดไปทั้งตัว เลยไปหาหมอ พร้อมยื่นใบรับรองแพทย์ให้ดู
นายจ้างจึงพูดขึ้นว่า ได้ไปที่บ้านพักของเขาในเช้าวันศุกร์ ราว 9 โมงเช้า เห็นประตูบ้านปิดอยู่ พร้อมหัน TV เปิดคลิปให้ดูว่า ใช่บ้านลูกจ้างไหม ?
ลูกจ้างเริ่มหน้าเสีย นายจ้างจึงเปิดคลิป ตอนที่เพื่อนบ้านพูดอย่างชัดเจนว่า เขาพาแฟนไปทำบุญ แล้วจะไปเที่ยวต่อ...
ทุกคนเหมือนโล่งใจ ที่ “หินถ่วง” นั้น ได้พ้นไปจากบริษัทเสียที หลังจากสร้างความขุ่นมัวในใจพนักงานอื่นมานานหลายปี
------------
ขอถามสักเรื่องหนึ่ง..
มีลูกน้อง 5 คน.... 4 คนเป็นคนดี....อีกคนเป็นเช่นที่เล่ามา แต่ท่านไม่ทำอะไรในฐานะหัวหน้า/ผู้บังคับบัญชา
"จะลองให้โอกาสน้องดู" ?
ถามว่า ลูกน้องดีๆอีก 4 คนที่เหลือจะคิดอย่างไร? (หรือคิดว่า คนอื่นๆไม่รู้เห็นพฤติกรรมของเขา?)
1. อย่าไปยุ่งเลย เรารักษาความดีของเราไว้ และเผื่อแผ่ไปช่วยเหลือคนที่เป็นปัญหา ให้ปรับเป็นคนดีให้ได้ ! หรือ
2. คนอย่างนั้น หัวหน้ายังไม่ทำไร? แล้วเราจะทนทำดีไปเพื่ออะไร?..... เดี๋ยวตูก็เอามั่ง !
หากเป็นเช่นนี้ ! ท่านจะแก้ปัญหาอย่างไร ?
....คิดไหมว่า....การกำจัดคนไม่ดีออกไปจากวง ก็เหมือนกับการ "รักษาคนดี" ให้อยู่ต่อไป...!
.....การเก็บคนไม่ดีเอาไว้ ก็เหมือนการทำลายขวัญกำลังใจของคนดีๆ....