โจโฉสอนลูก

1)เมื่อโจโฉ สอน โจผี...

โจโฉ : เจ้าจะปกครองบ้านเมืองแบบไหน ?
โจผี : เราควรจะส่งเสริมขุนนางที่ซื่อสัตย์ ส่งเสริมคนดีให้มีอำนาจ
โจโฉ : ผิดแล้ว... เราไม่ควรส่งเสริมขุนนางที่ซื่อสัตย์
โจผี : อ้าว ...ทำไมล่ะ ?
โจโฉ : ขุนนางตงฉิน จะทำลายเรา ความชื่อสัตย์ จะทำให้ประชาชนรักเขา
2)วันหนึ่งเขาจะเป็นอันตรายกับเรา
โจผี : อ้าวงั้นข้าควรทำอย่างไร ?
โจโฉ : เราต้องส่งเสริมขุนนาง " กังฉิน " ไม่ใช่ " ตงฉิน " ให้อำนาจ "กังฉิน" ดูแลบ้านเมือง
โจผี : เลี้ยงเขาให้ดี ..ให้เงินทองใช้ ?
โจโฉ : ผิดแล้ว..จงอย่าเลี้ยงให้มัน " อิ่ม " เสืออิ่มจะไม่กัด ..ให้เงินเดือนมันน้อยๆ
3)กังฉินกินไม่พอมันก็จะใช้อำนาจที่เราให้มัน ไปหาประโยชน์กับประชาชน
เมื่อกังฉินใช้อำนาจเราหากิน มันก็จะปกป้องเรา..เราจะปลอดภัย
เท่านั้นยังไม่พอ กังฉินจะมีความผิด เป็นชนักติดหลัง เราก็บันทึกเรื่องราวเป็นหลักฐานไว้
กังฉินคนไหนทรยศ เราก็ใช้ข้อหาที่มันฉ้อราษฎร์บังหลวงนั้นเล่นงานมัน
4)โจผี :แต่ทำอย่างนั้น ไปนานๆ ประชาชนที่เดือดร้อนมากขึ้นๆ จะไม่โกรธแค้น ลุกมาโค่นล้มเราหรือ ??
โจโฉ :อย่ากลัวไปเลย..การเลี้ยงกังฉิน มีวิธีการ
5)
1 จงอย่าเลี้ยงให้อิ่มและ
2 จงอย่าเลี้ยงให้มันสามัคคี..
โจผี :อย่าเลี้ยงให้สามัคคี ทำอย่างไร ?
โจโฉ :จงให้อำนาจแก่คนที่ไม่สมควรจะได้อำนาจ..
6)โจผี : ทำแบบนั้น จะได้อะไร ?
โจโฉ : ได้กังฉิน ไว้ปราบกังฉิน ..เมื่อกังฉินที่ปกครองเมืองใด ทำประชาชนเดือดร้อนมากๆ มีท่าทีจะก่อความวุ่นวายลุกลามมาถึงเรา เราก็มอบอำนาจสั่งการให้กังฉินอีกเมือง มาโค่นมัน ...
เมื่อโค่นสำเร็จ..ประชาชนก็จะแซ่ซ้องสรรเสริญเรา..รักเรา ด้วยแรงนิยม ที่ส่ง
คนให้มาขับไล่กังฉินเก่านี้เอง
7)กังฉินใหม่นั้นเอง จะช่วยเราปกครองอย่างสงบ เข้าที่เข้าทางต่อไปได้อีกหลายปี...
และเมื่อถึงเวลา..เราก็ทำแบบเดิมอีกไปเรื่อยๆ วิธีนี้เราก็จะอยู่ได้ตลอดไป
......เข้าใจหรือยัง? 5555