วันนี้ทำงานทั้งวันจนหัวเบลอ ๆ ตอนเย็นกำลังจะออกจากบ้าน แต่อยู่ ๆ ก็หามือถือไม่เจอค่ะ
เลยเริ่มภารกิจตามหาแบบจริงจัง เดินวนเข้าห้องนอน เปิดกระเป๋า เปิดโต๊ะ เปิดตู้เย็น (ไม่รู้เปิดทำไมเหมือนกัน 555)
แล้วก็เริ่มคิดว่าหรือจะลืมไว้ในรถ
ระหว่างนั้นก็บ่นกับตัวเองไปเรื่อย ๆ ว่า "หายไปไหนเนี่ย เมื่อกี้ยังใช้อยู่เลย"
จนแม่เดินผ่านมา มองหน้าแป๊บนึงแล้วพูดว่า...
"ที่ถืออยู่ในมือนั่นอะไร"
ใช่ค่ะ... มือถืออยู่ในมือซ้ายตลอดเวลา
คืออีกมือกำลังถือกุญแจบ้าน เลยเหมือนสมองแยกโหมดไปแล้ว คิดแต่ว่าต้องหามือถือ ทั้งที่กำมันไว้แน่นมาก
พอรู้ตัวเท่านั้นแหละ ยืนขำตัวเองอยู่คนเดียว ส่วนแม่ก็ส่ายหน้าพร้อมบอกว่า "พักผ่อนบ้าง"
ยิ่งนึกยิ่งขำ เพราะตอนหาคือหาจริงจังมาก เกือบจะโทรเข้ามือถือตัวเองแล้ว
ถ้าไม่ได้มีคนทักก่อนคงได้ยินเสียงเรียกเข้าจาก... มือของตัวเองแน่นอน
ช่วงนี้รู้สึกว่าหลายคนทำงานหรือเรียนหนักจนเบลอ ๆ กันเยอะ เลยอยากรู้ว่ามีใครเคยทำอะไรหลุด ๆ แบบนี้บ้างไหมคะ
แบบของอยู่ตรงหน้าแต่หาไม่เจอ หรือทำอะไรที่พอรู้ตัวแล้วต้องยืนขำตัวเอง แชร์กันหน่อยค่ะ จะได้รู้ว่าเราไม่ได้เอ๋ออยู่คนเดียว 555
มีใครเคยทำเป็นเดินหาของ ทั้งที่ของอยู่ในมือตัวเองไหมคะ
เลยเริ่มภารกิจตามหาแบบจริงจัง เดินวนเข้าห้องนอน เปิดกระเป๋า เปิดโต๊ะ เปิดตู้เย็น (ไม่รู้เปิดทำไมเหมือนกัน 555)
แล้วก็เริ่มคิดว่าหรือจะลืมไว้ในรถ
ระหว่างนั้นก็บ่นกับตัวเองไปเรื่อย ๆ ว่า "หายไปไหนเนี่ย เมื่อกี้ยังใช้อยู่เลย"
จนแม่เดินผ่านมา มองหน้าแป๊บนึงแล้วพูดว่า...
"ที่ถืออยู่ในมือนั่นอะไร"
ใช่ค่ะ... มือถืออยู่ในมือซ้ายตลอดเวลา
คืออีกมือกำลังถือกุญแจบ้าน เลยเหมือนสมองแยกโหมดไปแล้ว คิดแต่ว่าต้องหามือถือ ทั้งที่กำมันไว้แน่นมาก
พอรู้ตัวเท่านั้นแหละ ยืนขำตัวเองอยู่คนเดียว ส่วนแม่ก็ส่ายหน้าพร้อมบอกว่า "พักผ่อนบ้าง"
ยิ่งนึกยิ่งขำ เพราะตอนหาคือหาจริงจังมาก เกือบจะโทรเข้ามือถือตัวเองแล้ว
ถ้าไม่ได้มีคนทักก่อนคงได้ยินเสียงเรียกเข้าจาก... มือของตัวเองแน่นอน
ช่วงนี้รู้สึกว่าหลายคนทำงานหรือเรียนหนักจนเบลอ ๆ กันเยอะ เลยอยากรู้ว่ามีใครเคยทำอะไรหลุด ๆ แบบนี้บ้างไหมคะ
แบบของอยู่ตรงหน้าแต่หาไม่เจอ หรือทำอะไรที่พอรู้ตัวแล้วต้องยืนขำตัวเอง แชร์กันหน่อยค่ะ จะได้รู้ว่าเราไม่ได้เอ๋ออยู่คนเดียว 555