สวัสดีครับ ผมกับอดีตภรรยาสร้างครอบครัวด้วยกันมา 7 ปีกว่าๆ เรามีลูกด้วยกัน 2 คน วัยอนุบาลทั้งคู่ ผมเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีมาโดยตลอด เป็นเสาหลัก หาเงินเข้าบ้าน ส่วนเธอเป็นแม่บ้านเลี้ยงลูก และคอยรับ-ส่งลูก ไปโรงเรียน เมื่อต้นปี ผมมีปัญหาการเงิน ทำให้ครอบครัวมีหนี้สิ้น เธอไม่ขอร่วมรับผิดชอบและขอหย่า โดยตกลงกันว่าหย่าแต่ยังจะอยู่ด้วยกัน ในฐานะพ่อ-แม่ แต่สุดท้ายหลังจากหย่า เธอก็ขอแยกบ้านและพาลูกไปด้วย ซึ่งผมไม่เห็นด้วย เพราะผมรักและผูกพันธ์กับลูกของผมมาก แต่ก็ยอมรับว่าผมไม่มีเวลาให้ลูก ยกเว้นวันหยุดหรือหลังเลิกงาน / ทุกครั้งที่ผมขอเจอลูกบ้าง ผมจะถูกเธอว่า หาว่าผมวุ่นวายก่อกวนใจ / เมื่อก่อน ลูกจะชอบเล่น กับผม ชอบนอนกับผม แต่ตอนนี้เธอตัดการติดต่อกับลูกทุกทาง มีแค่บอกว่า ถึงเวลาจะให้เจอเอง แต่ไม่ใช่ทุกวันหรือทุกอาทิตย์ ผมว่าการทำแบบนี้มันไม่ดีกับลูกเลย แต่เธอบอกว่าทำเพื่อลูก ส่วนผมกินไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะคิดถึงลูก คิดถึงความน่ารักที่ได้กอดได้หอมทุกวัน คิดถึงเสียงที่ลูกเรียกปาป๊า ผมไม่รู้จะมูฟออนยังไงดีครับ
เคยคิดว่าจะแอบไปหาลูกที่โรงเรียน แต่ผมก็กลัวจะทำให้ลูกสับสน เพราะสิ่งที่เธอสอนลูกคือป๊าเล่นพนัน ทำให้ม๊าร้องไห้
ผมควรทำยังไงดีครับ ผมคิดถึงลูกเหลือเกิน
อดีตภรรยาที่เพิ่งแยกกันอยู่ กีดกันไม่ให้เจอลูก
เคยคิดว่าจะแอบไปหาลูกที่โรงเรียน แต่ผมก็กลัวจะทำให้ลูกสับสน เพราะสิ่งที่เธอสอนลูกคือป๊าเล่นพนัน ทำให้ม๊าร้องไห้
ผมควรทำยังไงดีครับ ผมคิดถึงลูกเหลือเกิน