เกริ่นก่อนว่า เรามีเพื่อนผู้หญิงที่เป็น introvert อยู่คนหนึ่งที่ความ Introvert จะมากนิดหน่อย ปกติเขามักจะชอบเก็บตัวที่ห้องอยู่คนเดียวเป็นส่วนใหญ่ และอยู่กับความคุ้นเคยของเขา ถ้าไม่จำเป็นเขาก็จะไม่ค่อยออกมาภายนอก แต่เขาก็มีกลุ่มเพื่อนและเพื่อนสนิทของเขาอยู่ เขาก็สามารถพบปะกับเพื่อนไปหาที่นั่งพักชิลๆและเม้ามอยกันได้ก็มีบ้าง หรือไม่ถ้ามีนัดทำงานเขาก็มาได้
.
ซึ่งเรารู้สึกว่าเขามีอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เราปลื้มเขา เราก็เลยเข้าทางเพื่อนแบบ friend zone เล้ย... แต่ตอนนี้เราก็รู้ว่าเขาก็ยังไม่ได้ชอบเราแน่นอน (เขาน่าจะยังปักเราไว้เป็นเพื่อนเฉยๆ ToT)
.
เรากับเขาเป็นเพื่อนกัน ประมาณว่าเพื่อนร่วมห้องเรียนปกติ ตอนเข้ามหาลัยมาแรกๆ เรากับเขาก็ยังไม่ได้รู้จักกันมากเท่าไหร่ จะรู้จักแค่ชื่อและไม่ได้เจอและคุยกันเลยเพราะอยู่คนละเซคกัน แต่พอใกล้จะเรียนจบกันแล้วเราทั้งสองก็อยู่ปีสุดท้ายแล้วก็พึ่งจะได้มาเจอและคุยกันเพราะโปรเจคของเขานำพามา...
.
หลังจากนั้นก็เป็นช่วงที่เราเกิดความปลื้มขึ้นมานั่นเอง เราได้คุยกันกับเขาในระหว่างช่วยเขาทำโปรเจค เรากับเขาก็มักจะคุยเรื่องจิปาถะ ถามความชอบอะไรบ้าง คุยไม่ค่อยลึก ก็ถามแบบเพื่อนๆแหละ ไม่ได้ถามหรือคุยเยอะมากเท่าไหร่
.
ถึงตอนนี้เราก็พอรู้ว่าเขาเป็นคนยังไง เขาชอบอะไรบ้าง หรือไม่ชอบอะไรแบบไหน จุดเด่นจุดด้อย อื่นๆ แต่ไม่แนใจว่าจะรู้หมดหรือเปล่า เราพยายามสังเกตเขาที่เราพอจะเห็นได้ และทำความเข้าใจความเป็นตัวเขาให้ได้
.
แต่ปัญหามันเกิดขึ้นคือด้วยความที่ตัวเองมันเป็นชาว introvert ด้วย!! ซึ่งเป็นคนที่ติดลบหลายๆอย่างเลย อย่างการรับรู้ความรู้สึกของเขาที่ช้า (อาจจะมีคิดไปเองบ้าง) แสดงความรู้สึกกลับช้าหรืออาจจะไม่เลย ทำก่อนคิดให้ดี เป็นคนซื่อๆ (จนบางทีกลัวว่าจะมีคำพูดอะไรที่ไม่ดีออกมาจากเราหรือเปล่า หรืออาจจะมีไปแล้ว) พูดหรือพิมพ์ไม่เก่งอีก (ขนาดตอนที่กำลังพิมพ์กระทู้นี้ก็ยังต้องพยายามเรียบเรียงเรื่องราวและประโยคให้มันต่อและให้อ่านเข้าใจอยู่เลย ToT) แต่จริงๆใจเราก็รับรู้เขาว่าเป็นยังไง แต่ก็นั่นแหละ และความที่ไม่มีประสบการณ์การเข้าหาผู้หญิงในฐานะนี้มาก่อนด้วย ที่บอกปัญหามาทั้งหมดไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะความอายหรือเขินเพราะความที่แอบชอบหรือยังไง.... บางทีมันก็มีคิดหนักไปกับเรื่องพวกนี้ด้วย (และอื่นๆ) เรารู้สึกเราแคร์เขามาก แต่ก็แสดงออกมาไม่ดีเท่าไหร่ ตอนนี้เราก็พยายามลดความคาดหวังเพื่อให้อาจจะดีขึ้นบ้าง แต่มันก็ยังไม่หายซักที สิ่งพวกนี้ที่เกิดขึ้นมามันเลยไม่เกิดแรงดึงดูดเขาเลย
.
อีกอย่างคือเราอยากจะหาโอกาสจีบเขา เราก็เลยพยายามหาแต่วิธีเข้าหาเขาจนมันไม่โอเค ด้วยความที่เราไม่ได้มีประสบการณ์อะไรแบบนี้ เราก็พยายามเอาแต่หาเรื่องคุยที่มีแต่เรื่องงานกับเรื่องเรียน ซึ่งจะสนทนาหลักๆในแชท (แต่ไม่ได้แชทกันเยอะเท่าไหร่ แต่ก็มีแต่เรื่องแบบนั้นแหละ) ไม่ได้คิดดีๆก่อนว่าเขาไม่ชอบอะไรที่มันจะทำให้เขากลับถ้ำของเขา (รู้แต่นึกไม่ออกทันที) มันดูเหมือนกับว่าเราไม่ได้แคร์เขาเลย และก็เราเอาแต่เป็นห่วงเขาในโปรเจคไม่ก็เรียน ถึงขนาดมีหลุดตามช่วยเขา (แต่ไม่ได้ถึงขั้นตามแบบพ่อแม่หรือมันอาจจะมีหลุดกระทำไปอยู่) ไปด้วยแต่ก็นับที่ทำแบบนี้ไปได้ก็ 2 - 3 ครั้ง แต่เกือบทุกครั้งเนี่ย เรารู้สึกว่าเราเป็นคนที่กระตุ้นทำให้เขาเครียดเพราะความที่เราอยากช่วยและก็ความที่เราทำอะไรให้ซับซ้อนอีก และก็ยังไม่เคยคุยเรื่องอื่นๆเป็นหัวข้อหลักเลย ซึ่งมันก็เป็นมาในระยะ 3 เดือนตั้งแต่ตอนที่ได้ช่วยเขาทำโปรเจคจนถึงตอนนี้
.
ที่ว่าเขาไม่โอเคกับเรื่องงานและก็เรื่องเรียนเพราะว่าเรารู้ว่าเขาไม่อยากจะเครียดกับเรื่องพวกนี้เท่าไหร่แล้ว ด้วยความที่เป็นการเรียนปีสุดท้ายแล้วด้วย และก็อื่นๆ... ที่เราเข้าใจ แต่ขอไม่บอกรายละเอียดก็แล้วกัน
.
และนั่นแหละ เรารู้สึกว่าตัวเองที่ไม่สร้างความดึงดูดเขาแล้ว มันก็ยังทำให้เขาหนีเข้าถ้ำของเขาได้เร็วกว่าเดิมอีก และเขาก็อาจจะไม่มีความสุขจากเราอีก
.
อย่างที่บอกไปว่าเราก็พยายามจะเข้าใจความเป็นตัวของเขาไปเรื่อยๆอยู่แล้ว และเรื่องอื่นๆนอกจากปัญหานี้อีก (ซึ่งเราก็เข้าใจเลยจากทุกเรื่องที่เอามาต่อกันว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น และเราก็ ok และคือบางเรื่องตัวเองเป็น introvert ก็รู้อยู่แล้วและก็เข้าใจดีด้วย แฮะๆ 😝)
.
เราอยากรู้ว่าเขาจะมีความคิดยังไงที่เราเป็นแบบนี้ในตอนนี้ เรากลัวการกระทำที่ผ่านมาของตัวเองว่ามันทำให้รู้สึกว่าเขาจะเริ่มจางหายจากเราไปไหม
.
แล้วตัวเองจะทำยังไงดีให้แก้ไขปัญหานี้ และสร้างแรงดึงดูดได้
.
อยากได้ความคิดเห็นและแนวทางมากๆ
.
ป.ล. มีการแก้ไขกระทู้คำถามนี้เพื่อให้ไม่เกิดความเข้าใจที่ผิดจากการสื่อสารของตัวเองนิดหน่อย ขออภัยด้วยครับ
กำลังจีบผู้หญิงที่เป็น Introvert ช่วยด้วย...
.
ซึ่งเรารู้สึกว่าเขามีอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เราปลื้มเขา เราก็เลยเข้าทางเพื่อนแบบ friend zone เล้ย... แต่ตอนนี้เราก็รู้ว่าเขาก็ยังไม่ได้ชอบเราแน่นอน (เขาน่าจะยังปักเราไว้เป็นเพื่อนเฉยๆ ToT)
.
เรากับเขาเป็นเพื่อนกัน ประมาณว่าเพื่อนร่วมห้องเรียนปกติ ตอนเข้ามหาลัยมาแรกๆ เรากับเขาก็ยังไม่ได้รู้จักกันมากเท่าไหร่ จะรู้จักแค่ชื่อและไม่ได้เจอและคุยกันเลยเพราะอยู่คนละเซคกัน แต่พอใกล้จะเรียนจบกันแล้วเราทั้งสองก็อยู่ปีสุดท้ายแล้วก็พึ่งจะได้มาเจอและคุยกันเพราะโปรเจคของเขานำพามา...
.
หลังจากนั้นก็เป็นช่วงที่เราเกิดความปลื้มขึ้นมานั่นเอง เราได้คุยกันกับเขาในระหว่างช่วยเขาทำโปรเจค เรากับเขาก็มักจะคุยเรื่องจิปาถะ ถามความชอบอะไรบ้าง คุยไม่ค่อยลึก ก็ถามแบบเพื่อนๆแหละ ไม่ได้ถามหรือคุยเยอะมากเท่าไหร่
.
ถึงตอนนี้เราก็พอรู้ว่าเขาเป็นคนยังไง เขาชอบอะไรบ้าง หรือไม่ชอบอะไรแบบไหน จุดเด่นจุดด้อย อื่นๆ แต่ไม่แนใจว่าจะรู้หมดหรือเปล่า เราพยายามสังเกตเขาที่เราพอจะเห็นได้ และทำความเข้าใจความเป็นตัวเขาให้ได้
.
แต่ปัญหามันเกิดขึ้นคือด้วยความที่ตัวเองมันเป็นชาว introvert ด้วย!! ซึ่งเป็นคนที่ติดลบหลายๆอย่างเลย อย่างการรับรู้ความรู้สึกของเขาที่ช้า (อาจจะมีคิดไปเองบ้าง) แสดงความรู้สึกกลับช้าหรืออาจจะไม่เลย ทำก่อนคิดให้ดี เป็นคนซื่อๆ (จนบางทีกลัวว่าจะมีคำพูดอะไรที่ไม่ดีออกมาจากเราหรือเปล่า หรืออาจจะมีไปแล้ว) พูดหรือพิมพ์ไม่เก่งอีก (ขนาดตอนที่กำลังพิมพ์กระทู้นี้ก็ยังต้องพยายามเรียบเรียงเรื่องราวและประโยคให้มันต่อและให้อ่านเข้าใจอยู่เลย ToT) แต่จริงๆใจเราก็รับรู้เขาว่าเป็นยังไง แต่ก็นั่นแหละ และความที่ไม่มีประสบการณ์การเข้าหาผู้หญิงในฐานะนี้มาก่อนด้วย ที่บอกปัญหามาทั้งหมดไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะความอายหรือเขินเพราะความที่แอบชอบหรือยังไง.... บางทีมันก็มีคิดหนักไปกับเรื่องพวกนี้ด้วย (และอื่นๆ) เรารู้สึกเราแคร์เขามาก แต่ก็แสดงออกมาไม่ดีเท่าไหร่ ตอนนี้เราก็พยายามลดความคาดหวังเพื่อให้อาจจะดีขึ้นบ้าง แต่มันก็ยังไม่หายซักที สิ่งพวกนี้ที่เกิดขึ้นมามันเลยไม่เกิดแรงดึงดูดเขาเลย
.
อีกอย่างคือเราอยากจะหาโอกาสจีบเขา เราก็เลยพยายามหาแต่วิธีเข้าหาเขาจนมันไม่โอเค ด้วยความที่เราไม่ได้มีประสบการณ์อะไรแบบนี้ เราก็พยายามเอาแต่หาเรื่องคุยที่มีแต่เรื่องงานกับเรื่องเรียน ซึ่งจะสนทนาหลักๆในแชท (แต่ไม่ได้แชทกันเยอะเท่าไหร่ แต่ก็มีแต่เรื่องแบบนั้นแหละ) ไม่ได้คิดดีๆก่อนว่าเขาไม่ชอบอะไรที่มันจะทำให้เขากลับถ้ำของเขา (รู้แต่นึกไม่ออกทันที) มันดูเหมือนกับว่าเราไม่ได้แคร์เขาเลย และก็เราเอาแต่เป็นห่วงเขาในโปรเจคไม่ก็เรียน ถึงขนาดมีหลุดตามช่วยเขา (แต่ไม่ได้ถึงขั้นตามแบบพ่อแม่หรือมันอาจจะมีหลุดกระทำไปอยู่) ไปด้วยแต่ก็นับที่ทำแบบนี้ไปได้ก็ 2 - 3 ครั้ง แต่เกือบทุกครั้งเนี่ย เรารู้สึกว่าเราเป็นคนที่กระตุ้นทำให้เขาเครียดเพราะความที่เราอยากช่วยและก็ความที่เราทำอะไรให้ซับซ้อนอีก และก็ยังไม่เคยคุยเรื่องอื่นๆเป็นหัวข้อหลักเลย ซึ่งมันก็เป็นมาในระยะ 3 เดือนตั้งแต่ตอนที่ได้ช่วยเขาทำโปรเจคจนถึงตอนนี้
.
ที่ว่าเขาไม่โอเคกับเรื่องงานและก็เรื่องเรียนเพราะว่าเรารู้ว่าเขาไม่อยากจะเครียดกับเรื่องพวกนี้เท่าไหร่แล้ว ด้วยความที่เป็นการเรียนปีสุดท้ายแล้วด้วย และก็อื่นๆ... ที่เราเข้าใจ แต่ขอไม่บอกรายละเอียดก็แล้วกัน
.
และนั่นแหละ เรารู้สึกว่าตัวเองที่ไม่สร้างความดึงดูดเขาแล้ว มันก็ยังทำให้เขาหนีเข้าถ้ำของเขาได้เร็วกว่าเดิมอีก และเขาก็อาจจะไม่มีความสุขจากเราอีก
.
อยากได้ความคิดเห็นและแนวทางมากๆ