ปมด้อยวัยเรียน ทำให้มีปัญหาทางจิต

ผมใช้เวลาในวัยเรียนไปกับการอิจฉาคนอื่น ว่าทำไมเขาถึงมีแฟนกัน ทำไมเขาถึงได้มีความสุข แบบได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นคุ้ม มาดูตัวผมเอง เด็กเงียบ เรียบร้อย ไม่นอกลู่นอกทาง มีสัมมาคารวะกับผู้ใหญ่ พูดเพราะ สุภาพ กลับไม่มีผู้หญิงคนไหนสนใจผมเลยในวัยเรียน ทำให้ผมเกลียดตัวเองมากที่สุด ถึงอยากศัลยกรรม ผมได้ยินเพื่อนๆมาเล่าเรื่องการมีอะไรกันกับผู้หญิง แล้วผมรู้สึกว่ามันน่าตื่นเต้น เลยทั้งพยายามลดน้ำหนัก กินอาหารเสริม ทาครีม แต่เหมือนความพยามยามในตอนนั้นไม่เห็นผล น้ำหนักลดจริง รูปร่างดีขึ้น แต่ก็ไม่มีผู้หญิงมาสนใจ เลยทำให้ผมเอาแต่หมกมุ่นกับการหาคำตอบจากโชคชะตา ว่าทำไมผมถึงมีแฟนยากกว่าคนอื่น มันย้ำคิดย้ำทำ จนกระทบตัวเองปัจจุบัน ในตอนที่เรียนจบแล้ว แต่ไปเห็นนักเรียน ม.ปลาย เขาเดินคู่กัน แล้วปมสมัยเรียนมันย้อนกลับมาทำร้าย การหมกมุ่นทำลายชีวิตผม ทั้งทำให้ผมไม่ยอมพัฒนาตัวเอง เพราะคิดว่าพัฒนาไปก็เท่านั้น ประสบความสำแต่อยู่คนเดียว ไม่มีคนเติมเต็ม เหมือนไม่มีค่า ไม่รู้ว่าปัญหามาจากทัศนคติหรือเพราะอะไร แต่ผมอยากพบจิตแพทย์มาก บางทีผมอาจป่วย แต่ผมอยากแก้ไขปมนี้ได้ ผมรู้สึกเหมือนผมไม่สำคัญ ผมมีปมในวันเด็ก เรื่องการเลี้ยงดูที่ไม่เท่ากัน เช่น หลานอีกคนเขาตามใจปล่อย แต่เลี้ยงผมแบบดุและเข้มงวด ถูกสอนมาให้ทำตามที่ศาสนาสอน แต่ทำตามแล้วกลับพบว่าโลกความจริงไม่เห็นเป็นเหมือนที่ศาสนาสอนเลย จนผมย้ายมานับถือพุทธแล้ว ผมรู้สึกตัวเองด้อย ไม่ได้รับความสนใจ แต่ยังเชื่อเสมอว่าผมเปลี่ยนแปลงตัวเองได้