สวัสดีค่ะ เพิ่งเคยตั้งกระทู้ครั้งแรก ไม่แน่ใจว่าแท็กถูกไหม มีเรื่องอยากระบายและปรึกษาชาวPantipทุกท่านค่ะ
เรามีน้องสาวอายุห่างกัน 6 ปี 2 คนเป็นแฝดกัน แฝดคนพี่มีนิสัยมุทะลุ ใจร้อน พูดตรง และพูดเก่ง ส่วนแฝดคนน้องมีนิสัยต่างจากคนพี่นิดหน่อยตรงที่พูดน้อยแต่ก็พูดตรง มีโลกส่วนตัวสูง น้องทั้งสองคนทะเลาะกันบ่อยมากค่ะ เราก็คิดว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะเห็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว
จนน้องเข้าม.ปลาย มีจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ครั้งแรก คือแฝดพี่ทะเลาะกับแฝดน้องเรื่องนิสัยแฝดน้องที่ทำอะไรเชื่องช้าตลอด จนเขาไม่คุยกัน 3-4 เดือนเลยค่ะ พอคืนดีได้แป๊ปนึงก็ทะเลาะกันใหม่ เราจำไม่ได้แล้วว่าทะเลาะเรื่องอะไร แฝดพี่ก็เลือกที่จะเงียบใส่แฝดน้อง ไม่ยอมคุยด้วย แล้วก็คืนดีอีกรอบ ทุกครั้งที่ทะเลาะกันทั้งคู่จะมาคุย มาระบายส่วนตัวกับเราค่ะ เราพยายามจะไม่เข้าข้างใคร ปล่อยให้สองคนเคลียร์กันเอง เพราะช่วงนั้นเราไม่ว่างจะใส่ใจน้องขนาดนั้น (ยอมรับว่าตัวเองตอนนั้นไม่อยากยุ่งเกี่ยวปัญหาใคร เลยเลือกที่จะนิ่งเฉย)
ตอนนี้เราเรียนจบแล้ว กลับมาอยู่บ้านเพื่อรอหางานค่ะ เราก็ได้เห็นปัญหาของแฝดสองคนชัด ๆ คือ ทุกครั้งที่ทะเลาะ แฝดพี่ไม่ยอมคุยกับแฝดน้อง เวลาจะคุยอะไรกันมักจะคุยผ่านเราเสมอ อีกเรื่องคือเรามองว่าแฝดพี่ค่อนข้างเอาตัวเองเป็นที่ตั้งมากค่ะ ยกตัวอย่างถ้าคนน้องยอมคุยด้วย คนพี่จะไม่ตอบอะไรเลย หรือมีอยู่ครั้งหนึ่งเราเล่นเกมกับคนน้องอยู่ คนพี่ไม่พอใจที่ไม่ชวนเล่นด้วยก็โมโหใส่ ไม่ยอมคุยกับเราด้วยคน ประมาณนี้ค่ะ และเวลาที่คืนดีต้องเป็นแฝดพี่ที่เป็นคนเริ่มคุยด้วยก่อนทุกครั้ง ถึงจะเป็นสัญญาณว่าคืนดีกันแล้ว เป็นลูปแบบนี้มาหลายครั้งแล้วค่ะ
ตลอดช่วงที่อยู่ที่บ้านเราอยู่กับบรรยากาศแบบนี้จนเริ่มจะทนไม่ไหวค่ะ ครั้งล่าสุดที่น้องสองคนทะเลาะกัน เราเลยให้มาจับเข่านั่งคุยกันทั้งน้ำตาเลยค่ะว่ามีเรื่องไม่พอใจอะไรกัน ระบายมาให้หมด มีอะไรอยากให้อีกฝ่ายปรับปรุงมั้ย น้องๆ ก็คุยกันนะคะ แต่วันถัดมาแฝดพี่ก็ไม่คุยกับแฝดน้องอีกเลย กลับไปสู่ลูปเดิมที่เราต้องมาเป็นคนกลางระหว่างสองคน อยากให้แฝดคนพี่เลิกนิสัยทะเลาะแล้วเงียบใส่ ตอนทะเลาะจะเงียบก็ได้แต่ถ้านานเกินแล้วมันเดือดร้อนรอบข้าง ก็ควรแก้ กับอีกนิสัยคือเวลาทะเลาะคนพี่เลือกจะตัดทุกคนที่ทะเลาะด้วยออกหมดค่ะ ต่อให้เป็นคนในครอบครัวก็ตาม เรามองว่านี่ก็เป็นปัญหา
เราก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วค่ะ ยอมรับว่าไม่ได้เป็นพี่ที่ดีอะไร รับมือกับปัญหาในครอบครัวไม่ดีพอ แต่เหนื่อยใจมากเลยค่ะ จะเล่าให้พ่อแม่ฟังก็ไม่ได้ เราไม่สามารถพึ่งพ่อแม่ได้ค่ะ (แม่เป็นคนอารมณ์ร้อน ถ้ารู้เรื่องนี้จะด่าน้องค่ะ ส่วนพ่อทำงานหนักมาก เราไม่กล้าเอาปัญหาไปให้เพิ่ม) จะให้ทั้งสองคนมาคุยกันคนพี่ก็ไม่ยอมคุย ถ้าให้พูดตามตรงเหมือนเราต้องเอาใจแฝดพี่เพื่อให้ยอมมาคืนดีกับแฝดน้องมากกว่า แต่เรารู้สึกว่าวิธีนี้ไม่ถูกต้อง ไม่ใช่การแก้ปัญหาที่ดี เพราะยังไงมันเป็นการทะเลาะทั้งคู่ ฝ่ายที่ผิดก็ผิดกันทั้งคู่ จะให้คนใดคนหนึ่งยอมตลอดก็ไม่ใช่เรื่องดี
เราควรจัดการยังไงดีคะ
น้องสาวทะเลาะกันบ่อยมาก เราที่เป็นพี่คนโตคอยเป็นคนกลางระหว่างสองคนอึดอัดมาก ทำไงดีคะ
เรามีน้องสาวอายุห่างกัน 6 ปี 2 คนเป็นแฝดกัน แฝดคนพี่มีนิสัยมุทะลุ ใจร้อน พูดตรง และพูดเก่ง ส่วนแฝดคนน้องมีนิสัยต่างจากคนพี่นิดหน่อยตรงที่พูดน้อยแต่ก็พูดตรง มีโลกส่วนตัวสูง น้องทั้งสองคนทะเลาะกันบ่อยมากค่ะ เราก็คิดว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะเห็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว
จนน้องเข้าม.ปลาย มีจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ครั้งแรก คือแฝดพี่ทะเลาะกับแฝดน้องเรื่องนิสัยแฝดน้องที่ทำอะไรเชื่องช้าตลอด จนเขาไม่คุยกัน 3-4 เดือนเลยค่ะ พอคืนดีได้แป๊ปนึงก็ทะเลาะกันใหม่ เราจำไม่ได้แล้วว่าทะเลาะเรื่องอะไร แฝดพี่ก็เลือกที่จะเงียบใส่แฝดน้อง ไม่ยอมคุยด้วย แล้วก็คืนดีอีกรอบ ทุกครั้งที่ทะเลาะกันทั้งคู่จะมาคุย มาระบายส่วนตัวกับเราค่ะ เราพยายามจะไม่เข้าข้างใคร ปล่อยให้สองคนเคลียร์กันเอง เพราะช่วงนั้นเราไม่ว่างจะใส่ใจน้องขนาดนั้น (ยอมรับว่าตัวเองตอนนั้นไม่อยากยุ่งเกี่ยวปัญหาใคร เลยเลือกที่จะนิ่งเฉย)
ตอนนี้เราเรียนจบแล้ว กลับมาอยู่บ้านเพื่อรอหางานค่ะ เราก็ได้เห็นปัญหาของแฝดสองคนชัด ๆ คือ ทุกครั้งที่ทะเลาะ แฝดพี่ไม่ยอมคุยกับแฝดน้อง เวลาจะคุยอะไรกันมักจะคุยผ่านเราเสมอ อีกเรื่องคือเรามองว่าแฝดพี่ค่อนข้างเอาตัวเองเป็นที่ตั้งมากค่ะ ยกตัวอย่างถ้าคนน้องยอมคุยด้วย คนพี่จะไม่ตอบอะไรเลย หรือมีอยู่ครั้งหนึ่งเราเล่นเกมกับคนน้องอยู่ คนพี่ไม่พอใจที่ไม่ชวนเล่นด้วยก็โมโหใส่ ไม่ยอมคุยกับเราด้วยคน ประมาณนี้ค่ะ และเวลาที่คืนดีต้องเป็นแฝดพี่ที่เป็นคนเริ่มคุยด้วยก่อนทุกครั้ง ถึงจะเป็นสัญญาณว่าคืนดีกันแล้ว เป็นลูปแบบนี้มาหลายครั้งแล้วค่ะ
ตลอดช่วงที่อยู่ที่บ้านเราอยู่กับบรรยากาศแบบนี้จนเริ่มจะทนไม่ไหวค่ะ ครั้งล่าสุดที่น้องสองคนทะเลาะกัน เราเลยให้มาจับเข่านั่งคุยกันทั้งน้ำตาเลยค่ะว่ามีเรื่องไม่พอใจอะไรกัน ระบายมาให้หมด มีอะไรอยากให้อีกฝ่ายปรับปรุงมั้ย น้องๆ ก็คุยกันนะคะ แต่วันถัดมาแฝดพี่ก็ไม่คุยกับแฝดน้องอีกเลย กลับไปสู่ลูปเดิมที่เราต้องมาเป็นคนกลางระหว่างสองคน อยากให้แฝดคนพี่เลิกนิสัยทะเลาะแล้วเงียบใส่ ตอนทะเลาะจะเงียบก็ได้แต่ถ้านานเกินแล้วมันเดือดร้อนรอบข้าง ก็ควรแก้ กับอีกนิสัยคือเวลาทะเลาะคนพี่เลือกจะตัดทุกคนที่ทะเลาะด้วยออกหมดค่ะ ต่อให้เป็นคนในครอบครัวก็ตาม เรามองว่านี่ก็เป็นปัญหา
เราก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วค่ะ ยอมรับว่าไม่ได้เป็นพี่ที่ดีอะไร รับมือกับปัญหาในครอบครัวไม่ดีพอ แต่เหนื่อยใจมากเลยค่ะ จะเล่าให้พ่อแม่ฟังก็ไม่ได้ เราไม่สามารถพึ่งพ่อแม่ได้ค่ะ (แม่เป็นคนอารมณ์ร้อน ถ้ารู้เรื่องนี้จะด่าน้องค่ะ ส่วนพ่อทำงานหนักมาก เราไม่กล้าเอาปัญหาไปให้เพิ่ม) จะให้ทั้งสองคนมาคุยกันคนพี่ก็ไม่ยอมคุย ถ้าให้พูดตามตรงเหมือนเราต้องเอาใจแฝดพี่เพื่อให้ยอมมาคืนดีกับแฝดน้องมากกว่า แต่เรารู้สึกว่าวิธีนี้ไม่ถูกต้อง ไม่ใช่การแก้ปัญหาที่ดี เพราะยังไงมันเป็นการทะเลาะทั้งคู่ ฝ่ายที่ผิดก็ผิดกันทั้งคู่ จะให้คนใดคนหนึ่งยอมตลอดก็ไม่ใช่เรื่องดี
เราควรจัดการยังไงดีคะ