อยากเล่า..เฉยๆ....เอากี่วันตะ ?
นานมาแล้ว เข้าไปทำงานที่โรงงานชาย (เกือบล้วน-286 คน) พนักงานลาป่วย (มีใบรับรองแพทย์) กันเยอะมาก วันละ 25-30 % คนไม่พอทำงาน...สังเกตสักพักก็พบว่า
ใบรับรองแพทย์ 99 % มาจากคลีนิคเพียงแห่งเดียว ทั้งๆที่ ใน อ.กระทุ่มแบน มีคลีนิคอยู่เกือบ 10 แห่ง อยู่ไม่ไกลจากกันด้วย...
สงสัยครับสงสัย !
*ถ้าหมอไม่เก่งสุดๆ...พยาบาลก็คงต้องสวยเข้าขั้น หนุ่มๆทั้งโรงงานถึงไม่ยอมไปคลีนิคอื่นเลย...
ว่าแล้วก็ไป (หาพยาบาลคนสวย) สักหน่อย...พอเดินผ่านประตูคลีนิคเข้าไป...ได้ยินเสียงเหมือนยายผมเอ่ยช้าๆว่า
"เอากี่วันคะ?"
พอเงยหน้าขึ้นมอง เห็นยายถือ "ใบรับรองแพทย์" รออยู่แล้ว...เลยถามว่า "เท่าไหร่ครับ" "วันละ 25 บาทค่ะ" (2535-ค่าแรงวันละ 100 บาท)
กลับถึงที่ทำงาน ร่าง/พิมพ์ประกาศ ไม่รับใบรับรองแพทย์คลีนิคนี้อีกต่อไป...
เซ็นฉับ (ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้างถูกต้อง) แล้วให้ผู้ช่วยเอาไปแปะ/เวียนทุกแผนก...
แต่เกิดกลัวหมอจะฟ้องเอา...กระฟัดกระเฟียดอยู่สัก 5 นาที...กัดฟันบอกผู้ช่วยดังๆ...พอให้คนอื่นๆได้ยินว่า
"ช่วยไปบอกคนที่ลาอยู่-กำลังคิดจะลาว่า "โรงงานจะไม่รับ..ใบรับรองแพทย์จากร้านหมอคนนี้อีกต่อไป....
ข่าวกระจายไปเร็วกว่าไฟลามทุ่ง...
ใบลา....น้อยลงไปจนเกือบหมด.....
จนวันหนึ่งไม่นานหลังจากนั้น ผู้จัดการฝ่ายผลิตที่เป็นชาวญี่ปุ่นเดินมาถามว่า ที่ Shop ข้างล่าง ทำไมดูแน่น (So Crowded) จัง ?
...เงยหน้าบอกไปว่า "No Absentee" (มาทำงานครบ 286 คนครับ...)
ผลผลิต(กรอบ(โครง)อลูมิเนยม ทั้งกรอบเปล่า และกรอบติดกระจก-นำไปติดตั้งตามอาคาร/ตึกสูง)
การประกอบโครง ต้องใช้คนงานโต๊ะละ 4 คน จัดกรอบ เจาะรู ใส่น๊อต พร้อมกัน..ขาด 1-2 คน เสียเวลาจัด-เจาะ-ใส่กันยากมาก เบี้ยวนิดก็ไม่ได้
โต๊ะที่ใส่กระจก เวลา "ยิงซิลิโคน-อัดร่อง" ก็ต้องใช้ 4 คนอีกเหมือนกัน ยิงพร้อมๆกัน งานจึงจะออกมาดี และทันเวลามาตรฐาน
นอกจากคุยกับคนที่หายบ่อยๆแล้ว ว่างก็ลงไป "ยุแยง" คนที่มาทำงาน เปรยๆว่า ขาดไปคน เหนื่อยขึ้นนะ...
คนที่หายไปบ่อย กลับมาเจอเพื่อนเขม่น...เลิกป่วยกันเป็นส่วนมาก
ไม่ได้สังเกตแต่อย่างใด...วันหนึ่งผู้ช่วยแจ้งว่า แทบไม่มีใบรับรองแพทย์จากคลีนิคนั้นอีกเลย...เป็นเดือนตุลาคม 2535....
ทำงานไปตามปกติ...จนกระทั่งวันสิ้นปี...รปภ.ป้อมหน้าโรงงาน..โทรฯ มาแจ้งว่า มีคุณหมอมาขอพบ..
ชะโงกหน้าจากห้องชั้น 2... เห็นชายกลางคน แต่งกายสะอาด ในมือถือกล่องของขวัญขนาดย่อมๆ..ไม่รู้จัก...ถามผู้ช่วยดูจึงรู้ว่า เป็นหมอจากคลีนิคเจ้าประจำของพนักงานนั่นเอง....ลองเดาๆดูสิครับ...หมอจะได้เข้ามาพบไหม ?
อย่าเดาเลย...เพียงถ้ากล่องในมือหมอจะใบใหญ่ๆหน่อย...บางที..เด็กๆของผมอาจได้ไปเป็น "คนไข้" ของหมอคนเดิมอีกก็ได้...
เอากี่วันตะ ?
อยากเล่า..เฉยๆ....เอากี่วันตะ ?
นานมาแล้ว เข้าไปทำงานที่โรงงานชาย (เกือบล้วน-286 คน) พนักงานลาป่วย (มีใบรับรองแพทย์) กันเยอะมาก วันละ 25-30 % คนไม่พอทำงาน...สังเกตสักพักก็พบว่า
ใบรับรองแพทย์ 99 % มาจากคลีนิคเพียงแห่งเดียว ทั้งๆที่ ใน อ.กระทุ่มแบน มีคลีนิคอยู่เกือบ 10 แห่ง อยู่ไม่ไกลจากกันด้วย...
สงสัยครับสงสัย !
*ถ้าหมอไม่เก่งสุดๆ...พยาบาลก็คงต้องสวยเข้าขั้น หนุ่มๆทั้งโรงงานถึงไม่ยอมไปคลีนิคอื่นเลย...
ว่าแล้วก็ไป (หาพยาบาลคนสวย) สักหน่อย...พอเดินผ่านประตูคลีนิคเข้าไป...ได้ยินเสียงเหมือนยายผมเอ่ยช้าๆว่า "เอากี่วันคะ?"
พอเงยหน้าขึ้นมอง เห็นยายถือ "ใบรับรองแพทย์" รออยู่แล้ว...เลยถามว่า "เท่าไหร่ครับ" "วันละ 25 บาทค่ะ" (2535-ค่าแรงวันละ 100 บาท)
กลับถึงที่ทำงาน ร่าง/พิมพ์ประกาศ ไม่รับใบรับรองแพทย์คลีนิคนี้อีกต่อไป...
เซ็นฉับ (ได้รับมอบอำนาจจากนายจ้างถูกต้อง) แล้วให้ผู้ช่วยเอาไปแปะ/เวียนทุกแผนก...
แต่เกิดกลัวหมอจะฟ้องเอา...กระฟัดกระเฟียดอยู่สัก 5 นาที...กัดฟันบอกผู้ช่วยดังๆ...พอให้คนอื่นๆได้ยินว่า
"ช่วยไปบอกคนที่ลาอยู่-กำลังคิดจะลาว่า "โรงงานจะไม่รับ..ใบรับรองแพทย์จากร้านหมอคนนี้อีกต่อไป....
ข่าวกระจายไปเร็วกว่าไฟลามทุ่ง...
ใบลา....น้อยลงไปจนเกือบหมด.....
จนวันหนึ่งไม่นานหลังจากนั้น ผู้จัดการฝ่ายผลิตที่เป็นชาวญี่ปุ่นเดินมาถามว่า ที่ Shop ข้างล่าง ทำไมดูแน่น (So Crowded) จัง ?
...เงยหน้าบอกไปว่า "No Absentee" (มาทำงานครบ 286 คนครับ...)
ผลผลิต(กรอบ(โครง)อลูมิเนยม ทั้งกรอบเปล่า และกรอบติดกระจก-นำไปติดตั้งตามอาคาร/ตึกสูง)
การประกอบโครง ต้องใช้คนงานโต๊ะละ 4 คน จัดกรอบ เจาะรู ใส่น๊อต พร้อมกัน..ขาด 1-2 คน เสียเวลาจัด-เจาะ-ใส่กันยากมาก เบี้ยวนิดก็ไม่ได้
โต๊ะที่ใส่กระจก เวลา "ยิงซิลิโคน-อัดร่อง" ก็ต้องใช้ 4 คนอีกเหมือนกัน ยิงพร้อมๆกัน งานจึงจะออกมาดี และทันเวลามาตรฐาน
นอกจากคุยกับคนที่หายบ่อยๆแล้ว ว่างก็ลงไป "ยุแยง" คนที่มาทำงาน เปรยๆว่า ขาดไปคน เหนื่อยขึ้นนะ...
คนที่หายไปบ่อย กลับมาเจอเพื่อนเขม่น...เลิกป่วยกันเป็นส่วนมาก
ไม่ได้สังเกตแต่อย่างใด...วันหนึ่งผู้ช่วยแจ้งว่า แทบไม่มีใบรับรองแพทย์จากคลีนิคนั้นอีกเลย...เป็นเดือนตุลาคม 2535....
ทำงานไปตามปกติ...จนกระทั่งวันสิ้นปี...รปภ.ป้อมหน้าโรงงาน..โทรฯ มาแจ้งว่า มีคุณหมอมาขอพบ..
ชะโงกหน้าจากห้องชั้น 2... เห็นชายกลางคน แต่งกายสะอาด ในมือถือกล่องของขวัญขนาดย่อมๆ..ไม่รู้จัก...ถามผู้ช่วยดูจึงรู้ว่า เป็นหมอจากคลีนิคเจ้าประจำของพนักงานนั่นเอง....ลองเดาๆดูสิครับ...หมอจะได้เข้ามาพบไหม ?
อย่าเดาเลย...เพียงถ้ากล่องในมือหมอจะใบใหญ่ๆหน่อย...บางที..เด็กๆของผมอาจได้ไปเป็น "คนไข้" ของหมอคนเดิมอีกก็ได้...