>>>เงาฝน <<<

ทึบทะมึนทึมเทาเงาเมฆฝน
รอผจญน้ำตาจากฟ้านั่น
เย็นยะเยือกพร่างพรายกำจายพลัน
ใบไม้สั่นส่ายขั้วกลัวปลิดปลิว

หยาดพิรุณหยดแล้วนะแก้วตา
ชะเมฆาคราเศร้าเสียงหวีดหวิว
ซ่าเม็ดฝนชลสายกรายลายริ้ว
ความเหงาทอทอดทิวทาบทับใจ

ยังจะมีไหมสัมพันธ์ฉันกังขา
หวั่นอุราคราไกลให้วูบไหว
เสียงฝนหม่นปนน้ำตาเหว่ว้าใด
คนแดนไกลจะมีไหมคิดถึงกัน

เมฆสีเทาเคล้าสะพรึงขึงฟากฟ้า
หลับตาใจเปียกปอนคลอนหวั่นหวั่น
ที่รู้สึกดีดีมีให้นั้น
ฤาถูกฝนกางกั้นกีดกันไกล

เมฆสีเทาตั้งเค้าอีกคราแล้ว
คงไม่แคล้วหน่วงเวลาฟ้าวันใหม่
กึ่งคิดถึงกึ่งกังวลสับสนใจ
ฝนหนใหม่ราวจะเร้าเงาหมางเมิน