เราอายุ19ปี มาอยู่นอร์เวย์ได้1ปีกว่า แต่ก็มีความโชคดีอย่างนึงคือ เราได้ทำงานร้านซูชิ (เราไม่เคยมีประสบการณ์ทำงานหรือเรียนด้านทำซูชิมาก่อน)
เราทำงานแค่2วันต่อสัปดาห์ ทำมาได้1เดือน
ช่วงแรกก็เครียดมาก กดดัน มือสั่นตลอด กินข้าวก็รู้สึกอยากอ้วก ท้องเกร็งตลอด
พอทำงานมาได้สักพัก มันก็มีทำถูกทำผิดพลาดบ้าง ก็โดนหัวหน้าเชฟ ตำหนิ ดุบ้าง แต่ก็พยายามที่จะไตร่ตรองคำพูด ส่วนที่ต้องแก้ มาพัฒนางานต่อ
ช่วงแรกก็พยายามคุย ทำตัวไม่ดูเงียบจนเกินไป
พอมาช่วงที่ทำงานได้วันที่5-6 รู้สึกว่าตัวเองเริ่มเก็บตัว ไม่ค่อยพูด แต่ก็มีพูดบ้าง เงียบและทำงาน ฝึกงานต่อไป ตอนโดนหัวหน้าตำหนิ นี่ก็นิ่งและมองหน้า (แต่ในใจรู้สึก อยากร้องไห้ กลั้นหายใจและสูบหายใจเข้าลึกๆ พยายามคิดบวกกับตัวเอง พยยามเข้าใจในสิ่งที่หัวหน้าจะสื่อ เพราะแรงกดดันมันเยอะมากๆ และลูกค้าก็เยอะไปด้วยอีกทุกวัน)
เจ้าของร้านก็มาคุยกัยน้าคนไทยให้มาช่วยคุยกับเราเรื่องงาน เขาให้เวลาเราอีก1เดือน ให้เราทำงานเร็วขึ้น ถ้าไม่ได้ก็จะให้เราออก
และน้าคนไทยก็ถามอีกว่า ช่วงนี้เราเป็นอะไรหรือเปล่า เพราะโดยปกติคนที่มาทำงานช่วงแรกๆ จะเครียดแต่เป็นไม่กี่วันก็หาย แต่เราเป็นมาทุกวัน เพราะมือสั่นตลอด และถามเราว่าเรามีโรคประจำตัวอะไรหรือเปล่า
เราก็ตอบว่าไม่มี(แต่จริงๆมีคือ เรื่องสุขภาพจิตใจที่เวลาคนอื่นกดดันหรือใช้คำแรงๆ เรามักจะเอาแต่โทษตัวเอง จนเสียความมั่นใจในตัวเอง เราไม่เคยไปพบจิตแพทย์ เพราะคิดว่า เราสามารถรับแรงกดดันไหวหรือพยายามช่วยเยี่ยวยาจิตใจตัวเองได้)
ระบายเรื่องทำงาน
เราทำงานแค่2วันต่อสัปดาห์ ทำมาได้1เดือน
ช่วงแรกก็เครียดมาก กดดัน มือสั่นตลอด กินข้าวก็รู้สึกอยากอ้วก ท้องเกร็งตลอด
พอทำงานมาได้สักพัก มันก็มีทำถูกทำผิดพลาดบ้าง ก็โดนหัวหน้าเชฟ ตำหนิ ดุบ้าง แต่ก็พยายามที่จะไตร่ตรองคำพูด ส่วนที่ต้องแก้ มาพัฒนางานต่อ
ช่วงแรกก็พยายามคุย ทำตัวไม่ดูเงียบจนเกินไป
พอมาช่วงที่ทำงานได้วันที่5-6 รู้สึกว่าตัวเองเริ่มเก็บตัว ไม่ค่อยพูด แต่ก็มีพูดบ้าง เงียบและทำงาน ฝึกงานต่อไป ตอนโดนหัวหน้าตำหนิ นี่ก็นิ่งและมองหน้า (แต่ในใจรู้สึก อยากร้องไห้ กลั้นหายใจและสูบหายใจเข้าลึกๆ พยายามคิดบวกกับตัวเอง พยยามเข้าใจในสิ่งที่หัวหน้าจะสื่อ เพราะแรงกดดันมันเยอะมากๆ และลูกค้าก็เยอะไปด้วยอีกทุกวัน)
เจ้าของร้านก็มาคุยกัยน้าคนไทยให้มาช่วยคุยกับเราเรื่องงาน เขาให้เวลาเราอีก1เดือน ให้เราทำงานเร็วขึ้น ถ้าไม่ได้ก็จะให้เราออก
และน้าคนไทยก็ถามอีกว่า ช่วงนี้เราเป็นอะไรหรือเปล่า เพราะโดยปกติคนที่มาทำงานช่วงแรกๆ จะเครียดแต่เป็นไม่กี่วันก็หาย แต่เราเป็นมาทุกวัน เพราะมือสั่นตลอด และถามเราว่าเรามีโรคประจำตัวอะไรหรือเปล่า
เราก็ตอบว่าไม่มี(แต่จริงๆมีคือ เรื่องสุขภาพจิตใจที่เวลาคนอื่นกดดันหรือใช้คำแรงๆ เรามักจะเอาแต่โทษตัวเอง จนเสียความมั่นใจในตัวเอง เราไม่เคยไปพบจิตแพทย์ เพราะคิดว่า เราสามารถรับแรงกดดันไหวหรือพยายามช่วยเยี่ยวยาจิตใจตัวเองได้)