My New Zealand Story

หากพูดถึงประเทศนิวซีแลนด์ หลายคนอาจจะจินตนาการถึงภาพทิวเขาสีเขียว ทะเลสาบ สีฟ้า และแกะนับร้อยนับร้อยนับตัวที่มีขนปุกปุยเหมือนก้อนเมฆ แต่สำหรับฉัน นิวซีแลนด์เป็นมากกว่านั้น นิวซีแลนด์ไม่ได้เป็นเพียงประเทศที่มีทัศนียภาพสวยงาม แต่ยังเป็นหม้อใบใหญ่ที่หลากหลายวัฒนธรรมได้มาเจอกัน ทั้งยังผสมผสานกันอย่างลงตัว และที่สำคัญที่สุด นิวซีแลนด์เป็นประเทศที่เปลี่ยนชีวิตของเด็กอายุ 16 ปีคนหนึ่งไปตลอดกาล บทความนี้ ผู้เขียนอยากเล่าถึงประสบการณ์และสิ่งที่ผู้เขียนได้พบเจอ ขณะที่ใช้เวลาอยู่ที่นิวซีแลนด์ในฤดูใบไม้ร่วงเมื่อ 3 ปีที่แล้ว

          เดือนมีนาคม ปี 2023 ฉันเดินทางออกจากทวีปเอเชียเป็นครั้งแรก บินข้ามซีกโลกไปยังนิวซีแลนด์ เพื่อเข้าร่วมโปรแกรมซัมเมอร์ระยะเวลา 1 เดือน โดยฉันจะได้เรียนภาษาอังกฤษในสถาบันสอนภาษา 2 สัปดาห์ และเข้าเรียนร่วมกับนักเรียนชาวกีวี่ในโรงเรียนมัธยม 2 สัปดาห์ เวลาเพียง 1 เดือน ฟังดูแล้วอาจจะเป็นระยะเวลาที่ไม่นาน แต่ในเวลานั้น ฉันเองก็ไม่คิดมาก่อนว่ามันจะเป็น 1 เดือนที่เปลี่ยนชีวิตฉันไปตลอดกาล ทั้งวิธีการมองโลก เป้าหมายในชีวิต และแนวคิดต่าง ๆ ที่ฉันซึมซับจากคนรอบตัว โฮสต์แฟมมิลี่ และเพื่อน ๆ ในโรงเรียน

          Nau mai, Haere mai ki Aotearoa! เป็นประโยคแรกที่ฉันได้ยินกัปตันประกาศ ขณะที่ล้อเครื่องบินแตะพื้นลงจอดที่สนามบินเมืองโอ๊กแลนด์ ในฐานะผู้ที่มีความสนใจในด้านภาษาและวัฒนธรรมท้องถิ่น ฉันรู้สึกว่านิวซีแลนด์เป็นประเทศที่เรายังสามารถเห็นภาษาและวัฒนธรรมท้องถิ่นได้อย่างชัดเจน ในที่นี้คือวัฒนธรรมของชาวเมารี ซึ่งสำหรับฉันนับว่าเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้นิวซีแลนด์พิเศษและไม่เหมือนที่ใดบนโลก ทั้งยังทำให้เราได้เห็นถึงความอบอุ่นและความเป็น ‘บ้าน’ สำหรับนักศึกษาในประเทศไทย คุณน่าจะคุ้นเคยกับชื่อทุน Manaaki ของรัฐบาลนิวซีแลนด์ ซึ่งคำว่า Manaaki ในภาษาเมารีแปลว่า การดูแลและสนับสนุนผู้อื่นด้วยความเมตตา ความเคารพ และไมตรีจิต ซึ่งฉันมองว่าเป็นตัวอย่างที่ดีที่ทำให้เราได้เห็นถึงความเอาใจใส่และความอบอุ่น ที่ซ่อนอยู่ในวัฒนธรรมของชาวเมารี

          ในด้านความเป็นอยู่ โฮสต์แฟมิลี่ของฉันให้การต้อนรับเป็นอย่างดี ฉันชอบแนวคิดและวิถีชีวิตของโฮสต์แฟมิลี่ของฉัน พวกเขาเชื่อว่าชีวิตคนเราไม่ต้องรีบร้อนตลอดเวลา เพราะ ‘เวลานั้น’ ของเราทุกคนไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกัน เราควรพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ แต่ไม่จำเป็นต้องเทียบกับคนอื่น ด้วยแนวคิดนี้ โฮสต์แฟมิลี่ของฉันจึงใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เมื่อมีเวลาว่างก็มักจะใช้เวลากับครอบครัวและธรรมชาติ ในตอนนั้น ฉันอาศัยอยู่ในย่านลินน์ฟิลด์ โฮสต์ของฉันจึงมักจะพาไปพักผ่อนที่วันทรีฮิลล์ ซึ่งเป็นพื้นที่สีเขียวขนาดใหญ่ในโอ๊กแลนด์ ที่คนมักจะมาใช้เวลาด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นการเดินเล่น ปิกนิก ทำบาร์บีคิว หรือเดินดูแกะ ฉันรู้สึกว่าการที่เราสามารถเข้าถึงธรรมชาติได้ง่ายนั้นเป็นเรื่องที่ดีอย่างยิ่ง เพราะธรรมชาติเป็นพื้นที่ที่เราปลอดภัยจากความเครียดทั้งปวง เป็นพื้นที่ที่ทำให้ครอบครัวได้มาใช้เวลาร่วมกัน เพื่อนนักเรียนได้มาเจอกัน และที่สำคัญ ธรรมชาติยังเป็นพื้นที่ปลอดภัยของสัตว์ที่ใช้ชีวิตร่วมกับพวกเราในเมืองใหญ่

          ในด้านสังคมและการเรียนในโรงเรียน ฉันขอเน้นไปที่โรงเรียนท้องถิ่นที่ฉันมีโอกาสได้ไปเข้าเรียนร่วมกับนักเรียนชาวกีวี่ ในที่นี้คือ Marcellin College ในย่านรอยัล โอ๊ก ในโรงเรียนมีนักเรียนจากหลายวัฒนธรรมเรียนร่วมกัน ทำให้ฉันไม่รู้สึกว่าตัวเอง ‘เป็นอื่น’ โดยรวม เพื่อน ๆ ทุกคนน่ารักและพูดคุยกับฉันอย่างเป็นมิตร ทำให้ความกังวลใจที่ฉันเคยมีลอยหายไปในอากาศ ส่วนบรรยากาศการเรียนในห้อง จะไม่ใช่การฟังครูแล้วจดอย่างเดียว แต่นักเรียนจะได้ทำกิจกรรมเป็นกลุ่มหรือลงมือปฏิบัติจริง เช่น ในวิชาวิทยาศาสตร์หรือวิชาเกี่ยวกับอาหาร ฉันรู้สึกว่านักเรียนชาวกีวี่ โดยรวม ไม่ได้เครียดกับเรื่องเรียนหรือพูดให้เห็นภาพคือ ‘ก้มหน้าก้มตาเรียน’ เหมือนที่ฉันในตอนนั้นเคยเป็น พอได้ใช้เวลาร่วมกับพวกเขาทั้งวัน ฉันก็เริ่มจะคิดได้ว่าชีวิตของคนเราไม่ได้อยู่แค่ในห้องเรียน บางครั้งเราอาจจะคิดถึงอนาคตมากเกินไปเสียจนลืมดื่มด่ำกับปัจจุบันซึ่งไม่มีวันย้อนกลับมาได้ หลังเลิกเรียน ฉันกับเพื่อน ๆ มักจะไปใช้เวลาด้วยกัน ไม่ว่าจะท่ามกลางธรรมชาติหรือในย่านธุรกิจของโอ๊กแลนด์ ซึ่งมีบริเวณชายน้ำที่สวยมากเช่นกัน ถึงทุกวันนี้ฉันก็ยังไม่ลืมความรู้สึกประหลาดใจในตอนนั้น ที่ได้เห็นน้ำทะเลสีฟ้าเฉดที่สวยแบบที่ไม่เคยเห็นที่อื่นในเมืองใหญ่อย่างโอ๊กแลนด์ ภาพธรรมชาติและการใช้ชีวิตของเพื่อน ๆ ยิ่งทำให้ฉันเข้าใจว่าเราสามารถมีชีวิตวัยเรียนที่ลงตัวได้ ถ้าเรารู้จักแบ่งเวลาและมีเวลาให้กับตัวเอง

          อีกประเด็นที่ฉันอยากพูดถึงเกี่ยวกับโรงเรียนคือเรื่องคุณครู ฉันมีความรู้สึกว่าคุณครูส่วนใหญ่มักจะเชื่อมั่นในตัวเด็กและปล่อยให้เด็กได้ลองใช้ความสามารถของตัวเองกับสิ่งต่าง ๆ ซึ่งฉันคิดว่าเป็นสิ่งที่ดีกับตัวเด็กเป็นอย่างยิ่ง เพราะความเชื่อใจที่ผู้ใหญ่ให้เด็กมานั้น ทำให้เด็กกล้าที่จะคิด กล้าที่จะลอง และกล้าที่จะทำ ไม่กลัวการคิดนอกกรอบ โฮสต์มัมของฉันเองก็เป็นคุณครู ฉันมักจะสังเกตวิธีการดูแลเด็ก ๆ ในบ้าน ทั้งลูกของเขา ตัวฉัน และเพื่อนอีกคนที่อยู่บ้านเดียวกับฉัน โฮสต์มัมของฉันมักจะปล่อยให้เด็ก ๆ ทำอะไรก็ตามเองก่อน แล้วเขาจะช่วยเหลือเมื่อเห็นสมควร ไม่ว่าจะเป็นเรื่องง่าย ๆ อย่างการทำอาหารหรือการเติมเงินเข้าบัตร AT HOP Card และเรื่องที่อาจจะยากขึ้นมาสักนิดอย่างการหลงทางหรือเมื่อแผนการเดินทางไม่เป็นไปตามคาด สำหรับหลายคน สิ่งเหล่านี้อาจจะฟังดูเป็นเรื่องเล็ก ๆ แต่สำหรับฉัน สิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เด็กคนหนึ่งโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด กล่าวคือสามารถดูแลตัวเองและแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้

          ในด้านการท่องเที่ยว ณ เวลานั้นฉันมีโอกาสได้ไปเที่ยวที่ต่าง ๆ ในเกาะเหนือ ไม่ว่าจะเป็นเมืองโรตัวรัว ถ้ำไวโตโม เมืองมาตาคาน่า Te Hāwere-a-Maki และเกาะไวฮีกิ ซึ่งเป็นที่ที่ฉันชอบที่สุด ที่ต่าง ๆ ที่กล่าวมานั้นไม่ไกลจากเมืองใหญ่อย่างโอ๊กแลนด์มากนัก แต่ก็มีธรรมชาติที่อลังการ ไม่เหมือนที่อื่น คุณสามารถเห็นฝูงแกะใช้ชีวิตอย่างอิสระบนทุ่งหญ้าสีเขียว แสงอาทิตย์ที่สะท้อนเป็นประกายบนผิวน้ำของแม่น้ำไวกาโต้ และกลุ่มวัยรุ่นที่รวมตัวกันสังสรรค์ในย่านกลางเมืองได้ภายในหนึ่งวัน ทั้งหมดทั้งมวลนี้เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่นิวซีแลนด์พิเศษสำหรับฉัน กล่าวคือเป็นพื้นที่ที่ชีวิตส่วนตัว ธรรมชาติ และวัฒนธรรมผสมผสานกันได้อย่างลงตัว

          ฉันยังรู้สึกอบอุ่นเสมอเมื่อนึกถึงนิวซีแลนด์ ทั้งผู้คน การศึกษา วัฒนธรรม และสิ่งเล็ก ๆ อย่าง ผลฟิโจว่า ไอศกรีม Hokey Pokey หนังสือดี ๆ สักเล่มของ Kate Camp หรือแม้แต่แนวคิด Wairua o te whānau ว่าด้วยสายใยทางจิตวิญญาณของครอบครัว ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่นึกถึง ฉันเชื่อว่านิวซีแลนด์เป็นประเทศที่เปลี่ยนฉันจริง ๆ ถึงแม้ว่าจะเป็นเวลาสั้น ๆ แต่ฉันก็สัมผัสได้ถึงความแตกต่างของตัวเองในวันแรกที่เดินทางไปถึงและคืนสุดท้ายก่อนเดินทางกลับ นับว่าเป็นช่วงเวลาที่ฉันได้รู้จักตัวเองมากขึ้นและได้พัฒนาตัวเองทั้งในด้านการเรียน ภาษา และการใช้ชีวิต ท้ายที่สุดนี้ นิวซีแลนด์จะยังเป็นชิ้นส่วนเล็ก ๆ ที่ทำให้ฉันเป็น ‘ฉัน’ ไปตลอด