เห็นประเด็นนี้คนพูดกันเหลือเกิน เคยได้อ่านบทความนี้
เลยคิดอีกแบบว่า จริงเหรอที่ลูกทุกคนจะพร้อม เสียสละดูแลเราตอนแก่ตอนป่วยได้จนตาย
อ่านบทความนี้ แล้วสลดใจ ไม่รู้จะออกความ เห็นยังไง สังคมไทยมาถึง ยุคที่ลูกเครียดจนต้อง ฆ่าพ่อแท้ๆที่ป่วยติดเตียงมานาน เพราะเหนื่อยจนดูแลไม่ไหวแล้ว
อยู่ใจนึงก็สงสาร ลูก ถ้า เราป◌่วยติดเตียงมานาน จนลูกต้องลาออก จากงานมาดูแลเรา โอกาสหาเงินทำงานแทบไม่มี แถมทั้งชีวิตยังต้องดูแลเรา24ชั่วโมง เวลานอนแทบไม่มี ไม่มีงานไม่มีเงิน แบบในบทความเราอาจจะไม่แค้นลูกที่อยากฆ่าเรา
ในไทยฆ่าคนตายติดคุกไม่กี่ปียังมีวันออกเป็นอิสระ แต่ดูแลเราที่ป่วยติดเตียงไม่รู้จะต้องดูแล อีกกี่ปี
สมมุติดูแลอีก10ปีกว่า จะตาย ถึงตอนนั้น เราไปสบาย
แต่ลูกต้องอยู่อย่างเงินเก็บไม่มีเพราะต้องดูแลเรา
โอกาสหางานก็ลำบาก เราป่วยมีลูกดูแล แล้วตอนลูกแก่
ถ้าออกจากงานมานาน ไม่มีเงินเก็บ เพราะเอาเงินเอาเวลามาดูแลเรา ตอนแก่ใครจะดูแล
แต่อีกใจนึงตามค่านิยมไทยจะว่าเขาเลวเนรคุณก็ได้
เราตัดสินไม่ลงจริงเรืองนี้ แต่ได้คิดว่าสมัยนี้ถ้าจะมีลูกต้องวางแผนสำรองไว้ว่า ถ้าลูกไม่เลี้ยงเราตอนแก่จะใีแผนสำรองยังไงต่อไปค่ะ
นี่บทความค่ะ
ความเหนื่อยล้า ฆ่าได้โดยไม่ต้องโกรธ
---
“ผมไม่ได้ตั้งใจฆ่า ผมแค่…อยากให้มันจบสักที”
คำสารภาพนี้ ไม่ได้ออกมาจากฆาตกรมืออาชีพ ไม่ได้ออกมาจากคนโหดเหี้ยม แต่มาจาก **ลูกชายคนหนึ่ง** ที่ดูแลพ่อป่วยติดเตียงมา 7 ปี
---
ผู้ตาย: ชายอายุ 79 ปี — พ่อที่ไม่รู้ตัวว่าลูกกำลังหมดแรง
ผู้ตายเป็นผู้ป่วยติดเตียงจากโรคหลอดเลือดสมอง พูดไม่ได้ กลืนลำบาก ต้องดูดเสมหะวันละหลายครั้ง
ภรรยาเสียชีวิตไปก่อนหลายปี ลูกชายคนเดียวลาออกจากงาน กลับมาดูแลเต็มเวลา
ไม่มีพี่เลี้ยง ไม่มีเงินจ้าง ไม่มีวันหยุด
ชีวิตของลูกชาย หยุดอยู่ข้างเตียงพ่อ
---
คืนก่อนตาย — ไม่มีเสียงทะเลาะ ไม่มีการทำร้าย
เพื่อนบ้านให้ข้อมูลตรงกัน
* ไม่มีเสียงทะเลาะ
* ไม่มีเสียงร้อง
* บ้านเงียบเหมือนทุกคืน
ลูกชายแจ้งเจ้าหน้าที่ว่า “พ่อหลับไปเฉย ๆ ครับ เหมือนทุกคืนที่ผ่านมา”
และถ้าไม่ตรวจละเอียด นี่จะเป็นอีกหนึ่ง **“ตายตามโรคประจำตัว”**
---
ตรวจสถานที่เกิดเหตุ — ความเงียบที่ผิดปกติ
สิ่งที่ทีมพบคือ
* เตียงสะอาด
* เครื่องดูดเสมหะถูกล้าง
* ไม่มีสายให้อาหารต่ออยู่
* หมอนถูกเปลี่ยนใหม่
* ยานอนหลับของลูกชาย วางอยู่ข้างเตียงพ่อ
คำถามสำคัญคือ **ทำไมอุปกรณ์ช่วยชีวิตหายไปพร้อมกัน?**
---
ตรวจศพภายนอก — ศพที่เหมือนหลับ แต่ไม่ใช่
ลักษณะศพ
* ใบหน้าเรียบ
* ปากปิดแน่น
* ใต้จมูกไม่มีคราบเสมหะ
* ใต้เปลือกตาพบจุดเลือดออกเล็ก ๆ
* ไม่มีบาดแผลต่อสู้
ศพสงบ แต่สงบเกินไป สำหรับผู้ป่วยที่ควรมีภาวะหายใจลำบากก่อนตาย
---
ผลผ่าชันสูตร — ความเหนื่อยที่ฆ่าคน
ผลตรวจพบว่า
* ปอดมีลักษณะขาดอากาศหายใจเฉียบพลัน
* กล้ามเนื้อคอมีรอยช้ำภายใน
* ไม่พบภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน
* ไม่พบเสมหะอุดกั้นตามกลไกโรคเดิม
สรุปทางนิติเวช: **เสียชีวิตจากการขาดอากาศ ไม่สอดคล้องกับโรคประจำตัว**
---
ความจริงที่ค่อย ๆ โผล่
เมื่อสอบสวนเชิงลึก
* ลูกชายไม่ได้หลับเกิน 3 ชั่วโมงต่อคืนมานานหลายปี
* ไม่มีรายได้
* มีหนี้
* มีอาการซึมเศร้า
* เคยพูดกับเพื่อนว่า “ผมไม่รู้จะอยู่ไปเพื่ออะไร”
คืนเกิดเหตุ ลูกชายให้ยานอนหลับกับตัวเอง นั่งข้างเตียง กดหมอนลงบนหน้าพ่อ เพียงไม่กี่นาที
ไม่มีความโกรธ ไม่มีการทะเลาะ มีแค่ **ความเหนื่อยล้าสะสม**
---
สิ่งที่ศพคดีนี้สอนเรา
* ความรัก ไม่ได้ชนะความล้าเสมอไป
* ผู้ดูแลต้องได้รับการดูแล
* ถ้าครอบครัวไม่ขอความช่วยเหลือ โศกนาฏกรรมจะขอเข้ามาแทน
* ศพที่เงียบ บางครั้งคือเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่ดังที่สุด
---
#หมอหมูพูดจริง “บางคดี ศพไม่ได้ฟ้องคนร้าย แต่ฟ้องสังคม ที่ปล่อยให้คนหนึ่ง แบกชีวิตอีกคน จนไม่มีแรงหายใจต่อ”
.
ปล. ทั้งหมดที่ผมเขียนเป็นเรื่องเล่าที่อ้างอิงข้อมูลจริงและแต่งเติมบางส่วน นะครับ
.
#หมอหมูวีระศักดิ์ #หมอหมูพูดจริง #ตีแผ่ทุกความจริงด้วยวิทยาศาสตร์ #บทเรียนจากชีวิตจริง
นี่เฟสหมอเขามีเรื่องเล่าสนุกๆเยอะมากค่ะ
https://www.facebook.com/share/17Ksxrhxoz/ 
มีคนพูดประเด็นไม่มีลูกใครจะดูแลตอนแก่กันเยอะจริงอ่านบทความของหมอ วีรศักดิ์ ทำให้คิดว่าสมัยนี้ลูกไม่ได้อยากดูแลเราเสมอไป
เลยคิดอีกแบบว่า จริงเหรอที่ลูกทุกคนจะพร้อม เสียสละดูแลเราตอนแก่ตอนป่วยได้จนตาย
อ่านบทความนี้ แล้วสลดใจ ไม่รู้จะออกความ เห็นยังไง สังคมไทยมาถึง ยุคที่ลูกเครียดจนต้อง ฆ่าพ่อแท้ๆที่ป่วยติดเตียงมานาน เพราะเหนื่อยจนดูแลไม่ไหวแล้ว
อยู่ใจนึงก็สงสาร ลูก ถ้า เราป◌่วยติดเตียงมานาน จนลูกต้องลาออก จากงานมาดูแลเรา โอกาสหาเงินทำงานแทบไม่มี แถมทั้งชีวิตยังต้องดูแลเรา24ชั่วโมง เวลานอนแทบไม่มี ไม่มีงานไม่มีเงิน แบบในบทความเราอาจจะไม่แค้นลูกที่อยากฆ่าเรา
ในไทยฆ่าคนตายติดคุกไม่กี่ปียังมีวันออกเป็นอิสระ แต่ดูแลเราที่ป่วยติดเตียงไม่รู้จะต้องดูแล อีกกี่ปี
สมมุติดูแลอีก10ปีกว่า จะตาย ถึงตอนนั้น เราไปสบาย
แต่ลูกต้องอยู่อย่างเงินเก็บไม่มีเพราะต้องดูแลเรา
โอกาสหางานก็ลำบาก เราป่วยมีลูกดูแล แล้วตอนลูกแก่
ถ้าออกจากงานมานาน ไม่มีเงินเก็บ เพราะเอาเงินเอาเวลามาดูแลเรา ตอนแก่ใครจะดูแล
แต่อีกใจนึงตามค่านิยมไทยจะว่าเขาเลวเนรคุณก็ได้
เราตัดสินไม่ลงจริงเรืองนี้ แต่ได้คิดว่าสมัยนี้ถ้าจะมีลูกต้องวางแผนสำรองไว้ว่า ถ้าลูกไม่เลี้ยงเราตอนแก่จะใีแผนสำรองยังไงต่อไปค่ะ
นี่บทความค่ะ
ความเหนื่อยล้า ฆ่าได้โดยไม่ต้องโกรธ
---
“ผมไม่ได้ตั้งใจฆ่า ผมแค่…อยากให้มันจบสักที”
คำสารภาพนี้ ไม่ได้ออกมาจากฆาตกรมืออาชีพ ไม่ได้ออกมาจากคนโหดเหี้ยม แต่มาจาก **ลูกชายคนหนึ่ง** ที่ดูแลพ่อป่วยติดเตียงมา 7 ปี
---
ผู้ตาย: ชายอายุ 79 ปี — พ่อที่ไม่รู้ตัวว่าลูกกำลังหมดแรง
ผู้ตายเป็นผู้ป่วยติดเตียงจากโรคหลอดเลือดสมอง พูดไม่ได้ กลืนลำบาก ต้องดูดเสมหะวันละหลายครั้ง
ภรรยาเสียชีวิตไปก่อนหลายปี ลูกชายคนเดียวลาออกจากงาน กลับมาดูแลเต็มเวลา
ไม่มีพี่เลี้ยง ไม่มีเงินจ้าง ไม่มีวันหยุด
ชีวิตของลูกชาย หยุดอยู่ข้างเตียงพ่อ
---
คืนก่อนตาย — ไม่มีเสียงทะเลาะ ไม่มีการทำร้าย
เพื่อนบ้านให้ข้อมูลตรงกัน
* ไม่มีเสียงทะเลาะ
* ไม่มีเสียงร้อง
* บ้านเงียบเหมือนทุกคืน
ลูกชายแจ้งเจ้าหน้าที่ว่า “พ่อหลับไปเฉย ๆ ครับ เหมือนทุกคืนที่ผ่านมา”
และถ้าไม่ตรวจละเอียด นี่จะเป็นอีกหนึ่ง **“ตายตามโรคประจำตัว”**
---
ตรวจสถานที่เกิดเหตุ — ความเงียบที่ผิดปกติ
สิ่งที่ทีมพบคือ
* เตียงสะอาด
* เครื่องดูดเสมหะถูกล้าง
* ไม่มีสายให้อาหารต่ออยู่
* หมอนถูกเปลี่ยนใหม่
* ยานอนหลับของลูกชาย วางอยู่ข้างเตียงพ่อ
คำถามสำคัญคือ **ทำไมอุปกรณ์ช่วยชีวิตหายไปพร้อมกัน?**
---
ตรวจศพภายนอก — ศพที่เหมือนหลับ แต่ไม่ใช่
ลักษณะศพ
* ใบหน้าเรียบ
* ปากปิดแน่น
* ใต้จมูกไม่มีคราบเสมหะ
* ใต้เปลือกตาพบจุดเลือดออกเล็ก ๆ
* ไม่มีบาดแผลต่อสู้
ศพสงบ แต่สงบเกินไป สำหรับผู้ป่วยที่ควรมีภาวะหายใจลำบากก่อนตาย
---
ผลผ่าชันสูตร — ความเหนื่อยที่ฆ่าคน
ผลตรวจพบว่า
* ปอดมีลักษณะขาดอากาศหายใจเฉียบพลัน
* กล้ามเนื้อคอมีรอยช้ำภายใน
* ไม่พบภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน
* ไม่พบเสมหะอุดกั้นตามกลไกโรคเดิม
สรุปทางนิติเวช: **เสียชีวิตจากการขาดอากาศ ไม่สอดคล้องกับโรคประจำตัว**
---
ความจริงที่ค่อย ๆ โผล่
เมื่อสอบสวนเชิงลึก
* ลูกชายไม่ได้หลับเกิน 3 ชั่วโมงต่อคืนมานานหลายปี
* ไม่มีรายได้
* มีหนี้
* มีอาการซึมเศร้า
* เคยพูดกับเพื่อนว่า “ผมไม่รู้จะอยู่ไปเพื่ออะไร”
คืนเกิดเหตุ ลูกชายให้ยานอนหลับกับตัวเอง นั่งข้างเตียง กดหมอนลงบนหน้าพ่อ เพียงไม่กี่นาที
ไม่มีความโกรธ ไม่มีการทะเลาะ มีแค่ **ความเหนื่อยล้าสะสม**
---
สิ่งที่ศพคดีนี้สอนเรา
* ความรัก ไม่ได้ชนะความล้าเสมอไป
* ผู้ดูแลต้องได้รับการดูแล
* ถ้าครอบครัวไม่ขอความช่วยเหลือ โศกนาฏกรรมจะขอเข้ามาแทน
* ศพที่เงียบ บางครั้งคือเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่ดังที่สุด
---
#หมอหมูพูดจริง “บางคดี ศพไม่ได้ฟ้องคนร้าย แต่ฟ้องสังคม ที่ปล่อยให้คนหนึ่ง แบกชีวิตอีกคน จนไม่มีแรงหายใจต่อ”
.
ปล. ทั้งหมดที่ผมเขียนเป็นเรื่องเล่าที่อ้างอิงข้อมูลจริงและแต่งเติมบางส่วน นะครับ
.
#หมอหมูวีระศักดิ์ #หมอหมูพูดจริง #ตีแผ่ทุกความจริงด้วยวิทยาศาสตร์ #บทเรียนจากชีวิตจริง
นี่เฟสหมอเขามีเรื่องเล่าสนุกๆเยอะมากค่ะ
https://www.facebook.com/share/17Ksxrhxoz/