เเม่รักลูกไม่เท่ากันจิงหรอ!!!??

ทำไมเวลาแม่พูดถึงพี่ชายหรือคุยกะพี่ชายดูมีความสุขกว่าพูดกับเรา ทั้งที่พี่ชายหนีออกไปเช่าห้องเพียงเพราะแม่ชอบบ่น ทำให้แม่เดือดร้อนทุกข์ใจอยู่บ่อยๆ นานๆมาเจอแม่ทีนึง แต่แม่ก็ดูรักและเป็นห่วงพี่ชายมากๆ กลับกันเราอยู่บ้านกับแม่ ดูแลเอาใจอย่างดี ทำงานบ้าน ทำกับข้าว อะไรที่พอทำได้เราก็ทำหมด แต่แม่ก็ยังดูเบื่อเรา ไม่พอใจ หงุดหงิด ไม่ค่อยพูดค่อยจากับเรา ทั้งที่เราก็ไม่ได้ทำอะไรผิด บางทีทำงานมาเหนื่อยๆ กลับบ้านมาเจอหน้าแม่ที่ทำเหมือนไม่ชอบหน้าเรา มันรู้สึกท้อมากๆ เวลาแม่จะใช้เราแม่พูดจาดีมากสีหน้าอารมณ์ดีมากๆ พอผ่านไปซักแปบแม่ก็เป็นแบบเดิม
ทำไมกัน....😥