ชื่อเรื่อง: อย่าคิดจะมาลองดี
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวต่อจากภาพยนตร์ จอมขมังเวทย์ ปี 2020 ครั้งที่ก๊อตปะทะกับวิน ในท้ายที่สุดก๊อตพ่ายแพ้ ถูกเหล็กแท่งใหญ่แทงทะลุร่าง และถูกกระแสไฟฟ้ามหาศาลดึงลอยหายไป วินคิดว่าก๊อตตายแน่นอน จึงเดินจากไป ภายหลังวินก็ถูกจับกุมติดคุกตามกฎหมาย
แต่ก๊อตไม่ได้ตาย เขาถูกส่งไปยังอีกมิติหนึ่ง เปลี่ยนชื่อเป็น เมฆา สร้างครอบครัวใหม่ มีความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อน จนกระทั่งคนร้ายบุกเข้ามาสังหารลูกเมียต่อหน้าต่อตา เพื่อดึงเขากลับมาสู่เส้นทางแห่งความแค้น
ก๊อตกลับมาด้วยพลังที่เข้มขึ้น เริ่มปิดบัญชีตั้งแต่ เสี่ยสมศักดิ์ และ อาจารย์ดำ จนหมดสิ้น ก่อนจะมาพบกับ สิงห์ ครั้งนั้น อิทธิ พ่อของสิงห์ ใช้วิชาถอดจิตมาหลอก ก๊อตหลงเชื่อคิดว่าเป็นร่างจริง หวังจะเอาเลือดมาสร้างกสิณไฟ แต่กลับเป็นกับดัก ถูกดูดจมลงสู่ หนังสือศาสตรา ทันที
ภายในนั้น เขาต้องเห็นภาพลูกเมียถูกฆ่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า จิตแทบแตกสลาย จนสุดท้ายดิ้นรนใช้พลังทั้งหมดหลุดออกมาได้ ทันทีที่รู้ตัว ก็รู้สึกได้ว่า — ระหว่างที่เขาติดอยู่ หนังสือศาสตราคงตกไปอยู่ในมือใครบางคนแน่นอน สืบจนทราบความจริงว่า คนที่ขโมยไปและวางแผนทั้งหมด คือ อานนท์ คนที่เคยร่วมงานด้วยกัน แต่พร้อมจะหักหลังได้ทุกเมื่อเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง
ก๊อตจึงออกเดินทางเพื่อปิดบัญชีสุดท้าย
บทพูด
อานนท์:
“ก๊อต… กูคิดว่าคงตายอยู่ในหนังสือเล่มนั้นไปแล้วเสียอีก กลับออกมาได้เร็วกว่าที่กูคิด”
ก๊อต:
“คิดว่าคนอย่างกูจะตายง่ายๆ เหรอ? กูผ่านความตายมาแล้วหลายรอบ ผ่านนรกทั้งเป็นมาแล้ว สิ่งที่ทำไว้ คิดว่ากูจะไม่รู้บ้างเหรอ?”
อานนท์:
“กูแค่ฉวยโอกาสที่มีมาให้ตัวเอง หนังสือเล่มนี้มีพลังที่ก็ใช้ไม่เป็นเต็มที่ ปล่อยให้มันเน่าอยู่ก็เสียของ”
ก๊อต:
“พลังในนั้นมันไม่ใช่ของเล่น ขโมยมาใช้โดยไม่รู้ที่มาและที่ไป มันก็เหมือนถือมีดคมๆ แทงตัวเองในที่สุด รู้ไหมว่าที่ลูกเมียกูตาย ที่กูต้องเจอกับกับดัก ทุกอย่างมันมีมืออยู่เบื้องหลังหมด”
อานนท์:
“ถ้ากูไม่ทำ ก็จะมีคนอื่นทำเหมือนกัน แก่เกินไปที่จะเข้าใจว่า ในโลกนี้ ใครเก่งกว่า ใครได้เปรียบกว่า ก็อยู่รอด”
ก๊อต:
“เก่งกว่าเหรอ? สิ่งที่มี มันเป็นแค่เปลือกที่ขโมยมา ไม่มีแก่น ไม่มีบุญคุณที่จะรับไว้ได้ คิดว่าแกร่งพอที่จะลองดีกับกูเหรอ?”
อานนท์:
“ลองดูสิ! วันนี้กูมีพลังจากหนังสือศาสตราแล้ว กูไม่กลัวอีกต่อไป!”
(อานนท์ระเบิดพลังมืดสนิทออกมาอย่างรุนแรง คลื่นอาคมปะทะกันทั่วบริเวณ ก้อนหินแตกกระจาย ลมพัดแรงจนแทบยืนไม่อยู่ เขาพยายามเรียกคาถาโบราณ แต่คำพูดติดขัด พลังสั่นไหวไม่นิ่ง เหมือนถูกต่อต้านจากภายใน)
ก๊อต:
“บอกแล้วไง วิชาที่ไม่ได้มาจากการฝึกฝน มันจะไม่ยอมอยู่กับคนอย่าง… มันจะกัดกินเจ้าของมันเองทีละนิด”
(พลังของอานนท์เริ่มย้อนกลับมาบีบรัดตัวเขาเอง ร่างกายเริ่มสั่นกระตุก ผิวหนังเปลี่ยนสี แสงมืดรัดรอบจนหายใจหอบเหนื่อย เจ็บปวดจนกรีดร้องโหยหวนดังลั่น)
อานนท์:
“ไม่จริง… พลังนี้เป็นของกู… มันต้องเชื่อฟังกู!”
ก๊อต:
“มันไม่ใช่ของ และมันไม่เคยยอมให้คนทรยศครอบครอง ต้องรู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดที่เคยทำให้คนอื่นไว้”
ตอนจบ
ก๊อตยกมือขึ้นช้าๆ พลังสีแดงฉานค่อยๆ แผ่เข้ามา ไม่ใช่ระเบิดทำลายทันที แต่ค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปควบคุมพลังมืดที่กำลังกัดกินร่างอานนท์
ก๊อต:
“ความเจ็บที่กูต้องทนเห็นคนรักตายซ้ำๆ ความทรมานที่ติดอยู่ในนรกนั้น จะได้ลิ้มรสทีละนิด ก่อนจะจบลง”
พลังทั้งสองผสานกันเกิดแรงกดดันบีบรัดทุกเส้นเอ็น ทุกอวัยวะ อานนท์ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดที่สุดขีด ร่างกายค่อยๆ เหี่ยวแห้ง ผิวหนังย่นย่อ เหมือนถูกดูดพลังชีวิตทีละน้อย ไม่ใช่จบอย่างรวดเร็ว แต่เป็นการชำระกรรมที่สมน้ำสมเนื้อกับสิ่งที่เขาทำไว้
เมื่อความเจ็บปวดลุกลามจนสิ้นแรง สุดท้ายแสงก็จางลง เหลือเพียงร่างที่แห้งผากนอนนิ่งกองกับพื้น ไม่มีลมหายใจอีกต่อไป
ก๊อตมองดูด้วยสายตาเรียบนิ่ง ไม่มีความสะใจ มีเพียงความว่างเปล่า
ก๊อต:
“เลือกทางเดินเอง กรรมจึงนำมาซึ่งผลเช่นนี้ วันนี้ปิดบัญชีเรื่องหักหลัง และหนังสือศาสตราให้จบลงอย่างสมบูรณ์”
เขาหันหลังเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบ และคำเตือนที่ยังคงก้องกังวาน — อย่าคิดจะมาลองดี กับคนที่ไม่มีอะไรต้องเสียอีกต่อไปเรื่องนี้เป็นเพียงผลงานแต่งเติมขึ้นเองเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่ใช่เนื้อเรื่องทางการ และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าของลิขสิทธิ์ต้นฉบับทั้งสิ้น
เล่าเรื่องเวทมนต์ไสยศาสตร์มนต์ดำคาถาอาคม
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวต่อจากภาพยนตร์ จอมขมังเวทย์ ปี 2020 ครั้งที่ก๊อตปะทะกับวิน ในท้ายที่สุดก๊อตพ่ายแพ้ ถูกเหล็กแท่งใหญ่แทงทะลุร่าง และถูกกระแสไฟฟ้ามหาศาลดึงลอยหายไป วินคิดว่าก๊อตตายแน่นอน จึงเดินจากไป ภายหลังวินก็ถูกจับกุมติดคุกตามกฎหมาย
แต่ก๊อตไม่ได้ตาย เขาถูกส่งไปยังอีกมิติหนึ่ง เปลี่ยนชื่อเป็น เมฆา สร้างครอบครัวใหม่ มีความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อน จนกระทั่งคนร้ายบุกเข้ามาสังหารลูกเมียต่อหน้าต่อตา เพื่อดึงเขากลับมาสู่เส้นทางแห่งความแค้น
ก๊อตกลับมาด้วยพลังที่เข้มขึ้น เริ่มปิดบัญชีตั้งแต่ เสี่ยสมศักดิ์ และ อาจารย์ดำ จนหมดสิ้น ก่อนจะมาพบกับ สิงห์ ครั้งนั้น อิทธิ พ่อของสิงห์ ใช้วิชาถอดจิตมาหลอก ก๊อตหลงเชื่อคิดว่าเป็นร่างจริง หวังจะเอาเลือดมาสร้างกสิณไฟ แต่กลับเป็นกับดัก ถูกดูดจมลงสู่ หนังสือศาสตรา ทันที
ภายในนั้น เขาต้องเห็นภาพลูกเมียถูกฆ่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า จิตแทบแตกสลาย จนสุดท้ายดิ้นรนใช้พลังทั้งหมดหลุดออกมาได้ ทันทีที่รู้ตัว ก็รู้สึกได้ว่า — ระหว่างที่เขาติดอยู่ หนังสือศาสตราคงตกไปอยู่ในมือใครบางคนแน่นอน สืบจนทราบความจริงว่า คนที่ขโมยไปและวางแผนทั้งหมด คือ อานนท์ คนที่เคยร่วมงานด้วยกัน แต่พร้อมจะหักหลังได้ทุกเมื่อเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง
ก๊อตจึงออกเดินทางเพื่อปิดบัญชีสุดท้าย
บทพูด
อานนท์:
“ก๊อต… กูคิดว่าคงตายอยู่ในหนังสือเล่มนั้นไปแล้วเสียอีก กลับออกมาได้เร็วกว่าที่กูคิด”
ก๊อต:
“คิดว่าคนอย่างกูจะตายง่ายๆ เหรอ? กูผ่านความตายมาแล้วหลายรอบ ผ่านนรกทั้งเป็นมาแล้ว สิ่งที่ทำไว้ คิดว่ากูจะไม่รู้บ้างเหรอ?”
อานนท์:
“กูแค่ฉวยโอกาสที่มีมาให้ตัวเอง หนังสือเล่มนี้มีพลังที่ก็ใช้ไม่เป็นเต็มที่ ปล่อยให้มันเน่าอยู่ก็เสียของ”
ก๊อต:
“พลังในนั้นมันไม่ใช่ของเล่น ขโมยมาใช้โดยไม่รู้ที่มาและที่ไป มันก็เหมือนถือมีดคมๆ แทงตัวเองในที่สุด รู้ไหมว่าที่ลูกเมียกูตาย ที่กูต้องเจอกับกับดัก ทุกอย่างมันมีมืออยู่เบื้องหลังหมด”
อานนท์:
“ถ้ากูไม่ทำ ก็จะมีคนอื่นทำเหมือนกัน แก่เกินไปที่จะเข้าใจว่า ในโลกนี้ ใครเก่งกว่า ใครได้เปรียบกว่า ก็อยู่รอด”
ก๊อต:
“เก่งกว่าเหรอ? สิ่งที่มี มันเป็นแค่เปลือกที่ขโมยมา ไม่มีแก่น ไม่มีบุญคุณที่จะรับไว้ได้ คิดว่าแกร่งพอที่จะลองดีกับกูเหรอ?”
อานนท์:
“ลองดูสิ! วันนี้กูมีพลังจากหนังสือศาสตราแล้ว กูไม่กลัวอีกต่อไป!”
(อานนท์ระเบิดพลังมืดสนิทออกมาอย่างรุนแรง คลื่นอาคมปะทะกันทั่วบริเวณ ก้อนหินแตกกระจาย ลมพัดแรงจนแทบยืนไม่อยู่ เขาพยายามเรียกคาถาโบราณ แต่คำพูดติดขัด พลังสั่นไหวไม่นิ่ง เหมือนถูกต่อต้านจากภายใน)
ก๊อต:
“บอกแล้วไง วิชาที่ไม่ได้มาจากการฝึกฝน มันจะไม่ยอมอยู่กับคนอย่าง… มันจะกัดกินเจ้าของมันเองทีละนิด”
(พลังของอานนท์เริ่มย้อนกลับมาบีบรัดตัวเขาเอง ร่างกายเริ่มสั่นกระตุก ผิวหนังเปลี่ยนสี แสงมืดรัดรอบจนหายใจหอบเหนื่อย เจ็บปวดจนกรีดร้องโหยหวนดังลั่น)
อานนท์:
“ไม่จริง… พลังนี้เป็นของกู… มันต้องเชื่อฟังกู!”
ก๊อต:
“มันไม่ใช่ของ และมันไม่เคยยอมให้คนทรยศครอบครอง ต้องรู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดที่เคยทำให้คนอื่นไว้”
ตอนจบ
ก๊อตยกมือขึ้นช้าๆ พลังสีแดงฉานค่อยๆ แผ่เข้ามา ไม่ใช่ระเบิดทำลายทันที แต่ค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปควบคุมพลังมืดที่กำลังกัดกินร่างอานนท์
ก๊อต:
“ความเจ็บที่กูต้องทนเห็นคนรักตายซ้ำๆ ความทรมานที่ติดอยู่ในนรกนั้น จะได้ลิ้มรสทีละนิด ก่อนจะจบลง”
พลังทั้งสองผสานกันเกิดแรงกดดันบีบรัดทุกเส้นเอ็น ทุกอวัยวะ อานนท์ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดที่สุดขีด ร่างกายค่อยๆ เหี่ยวแห้ง ผิวหนังย่นย่อ เหมือนถูกดูดพลังชีวิตทีละน้อย ไม่ใช่จบอย่างรวดเร็ว แต่เป็นการชำระกรรมที่สมน้ำสมเนื้อกับสิ่งที่เขาทำไว้
เมื่อความเจ็บปวดลุกลามจนสิ้นแรง สุดท้ายแสงก็จางลง เหลือเพียงร่างที่แห้งผากนอนนิ่งกองกับพื้น ไม่มีลมหายใจอีกต่อไป
ก๊อตมองดูด้วยสายตาเรียบนิ่ง ไม่มีความสะใจ มีเพียงความว่างเปล่า
ก๊อต:
“เลือกทางเดินเอง กรรมจึงนำมาซึ่งผลเช่นนี้ วันนี้ปิดบัญชีเรื่องหักหลัง และหนังสือศาสตราให้จบลงอย่างสมบูรณ์”
เขาหันหลังเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบ และคำเตือนที่ยังคงก้องกังวาน — อย่าคิดจะมาลองดี กับคนที่ไม่มีอะไรต้องเสียอีกต่อไปเรื่องนี้เป็นเพียงผลงานแต่งเติมขึ้นเองเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่ใช่เนื้อเรื่องทางการ และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าของลิขสิทธิ์ต้นฉบับทั้งสิ้น