馄饨 Húntún หรือที่คนไทยคุ้นเคยกันในชื่อ "เกี๊ยวน้ำ" เป็นอาหารแป้งห่อไส้ที่มีประวัติยาวนานหลายพันปี
มีข้อสันนิษฐานว่าชื่อ 馄饨 พัฒนามาจากคำว่า 浑沌 ซึ่งหมายถึงสภาวะคลุมเครือหรือความวุ่นวายในยุคแรกเริ่มของโลกตามคติจีนโบราณ เพราะเกี๊ยวที่ห่อปิดสนิทนั้นมีลักษณะคล้ายก้อนกลมไร้ช่องเปิด จึงถูกนำมาเปรียบเปรยเช่นนั้น
ในอดีต 馄饨 และ 饺子 (เกี๊ยวต้ม) ยังไม่ถูกแยกออกจากกันอย่างชัดเจน จนถึงสมัยราชวงศ์ถังจึงเริ่มมีการเรียกชื่อและพัฒนารูปแบบที่แตกต่างกัน
เมื่อเวลาผ่านไป หุนตุ้นก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในแต่ละภูมิภาค
ปักกิ่ง — ไส้เนื้อแน่นเต็มคำ
ซานตง — นิยมแบบทอด
ซูโจว — ไส้หลากหลาย ทั้งกุ้ง ปู ปลา และเนื้อสัตว์
กวางตุ้ง — เรียกว่า 云吞 (หยุนทาน หรือวอนตัน)
เสฉวน — เรียกว่า 抄手 (เฉาโส่ว)
ในวัฒนธรรมอาหารจีน หุนตุ้นเป็นอาหารที่รับประทานง่าย อุ่นท้อง และย่อยง่าย จึงนิยมกินเป็นอาหารเช้าหรือมื้อเบา ๆ โดยเฉพาะในวันที่อากาศเย็น
ปัจจุบันมีทั้งหุนตุ้นน้ำ หุนตุ้นแห้ง หุนตุ้นพริกน้ำมันแบบเสฉวน และหุนตุ้นกุ้งแบบกวางตุ้ง จนกลายเป็นหนึ่งในอาหารแป้งห่อไส้ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของจีน
แล้วเพื่อน ๆ ล่ะคะ ชอบเกี๊ยวน้ำแบบไหนที่สุด?
หุนตุ้นกุ้งสไตล์กวางตุ้ง
หุนตุ้นพริกน้ำมันแบบเสฉวน
เกี๊ยวหมูน้ำซุปร้อน ๆ
หรือทีมบะหมี่เกี๊ยวคะ?
ที่มา
เมื่อฉันได้กลิ่นอาหารจากนิยาย Foods from novels
"เกี๊ยวน้ำ" เป็นอาหารแป้งห่อไส้ที่มีประวัติยาวนานหลายพันปี
ที่มา เมื่อฉันได้กลิ่นอาหารจากนิยาย Foods from novels