จะรับมือกับนิสัยแบบนี้ของแฟนยังไงดี (ผมอยากให้อ่านดีๆก่อนค่อยตอบนะครับแล้วก็ใช้วิจารณญาณในการอ่านทำความเข้าใจดีๆ)

กำลังอยู่ในสถานการณ์ที่รู้สึกว่าเราผิดอะไร คุยกับแฟนอยู่ดีๆแล้วเขาไม่อ่านไม่ตอบอีกเลย ปัญหาอยู่ที่เราหรืออยู่ที่ใคร ประเด็นที่คุยมันก็ไม่น่าจะมีไรให้ทะเลาะได้เลย เขาจะให้ผมไปอยู่ด้วยสักอาทิตย์ พอดีผมหยุดงานพอดี ผมก็บอกเขาแหละว่าไปไม่ได้ ผมกับเขาก็ทำงานต่างจังหวัด เจอกันเดือนละครั้ง2ครั้ง บอกตรงๆอยู่ไกลกันมันลำบากอย่างนึงคือเวลาทะเลาะนี่แหละ ผมมีเหตุผลที่ว่าผมไม่อยากเปลืองเงินค่ารถเพราะไป2วันก็กลับมานี่แล้วก็ต้องกลับไปใหม่อีกรอบเพราะเขาจะมาสอบกับที่นี่กับผมเขาจะให้ไปอยู่ด้วย2วันแล้วกลับมาด้วยกันสอบเสร็จก็กลับไปด้วยกันอีกมันแค่2วันอ่ะ ผมเลยคิดดูแล้วคาารถไปกลับหลายรอบมันก็หมดเยอะ ผมเลยบอกว่าเราลองคิดดูกันใหม่ดีมั้ย ตอนนี้แหละเขาก็เริ่มพูดว่าไม่อยากมาหรอ ผมเลยบอกว่าคือไม่ได้อยากใช้เงินเยอะมันต้องไปๆมาๆหลายรอบรอไปทีเดียว ผมก็พึ่งจะเรียนจบมาได้ปี เขาเป็นรุานพี่ผมปีนึง เราก็กำลังจะสอบข้าราชการด้วยกัน ผมยังไม่มีเงินเก็บผมเลยบอกเขาว่าไม่อยากเป็นภาระเขา เขาก็บอกว่าไม่เป็น แต่ใจผมก็รู้ว่าเขาต้องว่าแน่ๆแหละ เพราะเคยว่าแล้วครั้งนึงเขาบอกเขาไม่ตั้งใจ เขาก็บอกว่าถ้าไม่ซื้อของไร้สาระก็ไม่บ่น ผมก็เลยแย้งว่าไม่ได้ซื้ออะไรอยู่แล้ว เขาก็บอกว่าโมเดลไง ผมเลยบอกว่าก็อันนั้นมันนานแล้วตอนนี้ไม่ได้ซื้อ เหมือนตอนนี้แหละที่เขาคงไม่พอใจ ซึ่งผมบอกเลยว่าผมใจเย็นมากตอนคุยแทบไม่มีหงุดหงิด เพราะผมก็ไม่ได้อยากมีปัญหา อันนี้ช็อตแรก ต่อมาเขาก็พูดมาเออช่างมันเถอะไม่อยากบอกละขี้เกียจ แล้วก็บอกว่าเอาของไปขายด้วย ผมมีพวกอะไหล่ที่มีรอยมีไรที่ถอดออกพอดี เขาก็บอกเอาไปขาย ผมเลยพูดว่าใจเย็นดิ ของอยู่บ้าน ตอนนี้ผมอยู่ที่ทำงาน กลับไปเอามันไกลมาก แล้วผมไม่มีรถขนของเยอะมาก เขาก็บอกก็กลับไปโพสต์ขายสิ ผมก็เลยบอกว่ามีวันหยุดแค่ 2 วันถ้าโพสต์ขายบางทีก็ต้องรอคนเห็นก่อนต้องดูคนซื้อด้วย ผมก็บอกว่าขอเวลาหน่อยจะขายอยู่ละ เขาก็บอกว่าถ้าไม่อยากขายก็ไม่ต้องขายหรอก ไม่รู้จะทำไง ประชดเก่งเหลือเกินอันนี้ช็อตที่สอง ผมก็ไม่ถือสา ไม่โวยวายดีที่สุด ปล่อยเขาประชดไป ผมก็เลิกงานมา ผมก็บอกตั้งแต่ที่ทำงานละว่าจะกลับละ พอถึงก็บอกว่าถึงละนะ ก็ยังไม่อ่านอีก พอผมอาบน้ำกินข้าวเสร็จผมก็บอกอีกรอบว่าเสร็จแล้วนะ ก็ไม่อ่านอีก จนเที่ยงคืน ผมมาเห็นออนผมก็ทักไปว่าตื่นตอนไหนไม่บอกเลย30นาทีก็ไม่ตอบอีก ไม่อ่านเลยตั้งแต่ผมยังไม่เลิกงาน ตอนแรกนึกว่าเหนื่อยแล้วคงเราเราก็ไม่อยากโทรกวน ผมเริ่มแปลกใจก็เลยโทรหาก็ไม่รับอีกสักพักผมก็ถามอีกว่าตื่นตอนไหนไม่บอกเลย ก็ไม่อ่านผมอีก ผมก็เลยบอกว่าเอ้า เป็นอะไรนิ ทำไมไม่อ่านไม่ตอบเลย แล้วสักพักก็มาตอบบอกว่า ไม่อยากคุย ผมก็ถามทำไม เขาบอกผมพูดไม่เข้าหู คือผมพูดดีตลอดเลยนะ อันนี้ปัญหามันอยู่ที่ใครว้า ถ้าเราพูดอะไรเล็กๆน้อยๆไม่ได้เลย มันจะอึดอัดมั้ยครับผมถามหน่อยถ้าจะมามัวกลัวว่าจะพูดอะไรไม่เข้าหูรึป่าวถ้าเป็นแฟนกันมันอึดอัดมั้ย ผมอยากรู้มาก เพราะผมทำอะไรหน่อยพูดอะไรหน่อยต่อให้พูดดีอธิบายดีๆ ถ้าเขาคิดว่าไม่เข้าหูเขาก็ไม่พอใจเรา มันอยู่กันยากจริงๆ ผมไม่เคยหงุดหงิดเขาเลยอ่ะ มีแต่พูดดีๆ แต่เขาเป็นหงุดหงิดง่าย ผมไม่ได้มีความคิดอยากจะเลิกนะแต่ผมอยากถามผู้หญิงหลายๆคนเลยว่า เป็นแบบนี้กันมั้ย ผมต้องรับมือเขาตลอด เขาบอกว่าเขาไม่เคยผิด มีแต่ผมผิดคนเดียวถึงเขาจะทำผิดแต่เขาก็ไม่ผิด ช่วงหลังๆมามันเหนื่อยตาม ผมก็อยากปล่อยแล้วจริงๆ แต่ก็ตามที่พูดไม่ได้มีความคิดจะเลิก แค่มันเริ่มถอดใจ ผมน่ะหยุดงานอาทิตย์นึงว่าจะไปช่วยเขาทำงานนู่นแหละ แต่รอสอบเสร็จกันก่อน แฟนเก่าเขาคบได้ตั้งนานแต่กับผมเขาขยันหาเรื่อง ผมก็ว่าผมอยู่ดีๆของผม เหล้าไม่กิน บุหรี่ผมไม่สูบ ไม่ใช้สารเสพติดทุกชนิด ผมก็ทำงานเลิกงานกลับบ้านไม่ได้ติดเพื่อน กลับมาก็โทรหา แต่ทำไมเขายังหาเรื่องทะเลาะกับผมอยู่เลย ผมละเหนื่อยใจ 555