มุกราตรี

มุกราตรีคลี่แสงแจรงฟ้า
อันธิกาอารักษ์ฟักฟูมเฝ้า
เคลียคลอข้างเคียวจันทร์พันผูกเงา
ไม่เปล่าเปลี่ยวเดียวดายหน่ายกมล

ค่ำคืนนี้คล้ายดื่มด่ำจำนงหวาน
อับซาบซ่านขานขับทุกแห่งหน
ละอองดาวพราวฝันใฝ่ทุกคน
ที่ทุกข์ทนก็หมุดหมายคลายโศกใจ

วามวับแวมแนมแนบแถบเมฆา
ดาริกาแกมจันทร์ผันวันใหม่
รอต้อนรับไออุ่นอรุโณทัย
ปลุกปราศัยสัมผัสตื่นฟื้นนิทรา

มุกราตรีคืนนี้หายไปไหน
ทิ้งให้ใครคิดถึงคะนึงหา
จะรอนะ..รอวันเจ้ากลับมา
สู่เคหาแคว้นฟ้าฟั่นรำพัน