แม่บอกแล้วไม่ฟังค่ะ

คือหนูเป็นคนคิดมากกกกกกกกค่ะ ไม่ค่อยใจกว้างเท่าไหร่ หนูชอบทะเลาะกับแฟนทุกครั้งเลยค่ะเวลาเขาไปกินเหล้ากับเพื่อน อันนี้เขาเคยสัญญาค่ะว่าจะไม่กินจนกว่าถึงปีใหม่ แต่สุดท้ายก็ไปกิน อันนี้เป็นวันที่เราทะเลาะแรงกันครั้งแรกค่ะ เพราะเขาตามใจเพื่อนผู้หยิงในกลุ่มมากๆค่ะ แต่เขาจะบอกว่าปกติค่ะ หนูชอบแอบร้องไห้ตลอดค่ะ แต่รอบนี้แม่มาเห็นตอนร้องค่ะ เขาบอกตลอดค่ะ "คบกับเขาได้ แต่อย่าเอาใจตัวเองไปให้เขาหมด แล้วตัวเองก็มาเจ็บที่หลังเอง" หนูกับเเฟนทะเลาะเรื่องเพื่อนผู้หญิงของเขาแถบทุกเดือนเลยค่ะ เพราะเขาโกหก แอบคุยในไลน์ ลบแชทหนี แล้วมาบอกหนูว่าที่ไม่บอก เพราะไม่อยากให้หนูไม่สบายใจค่ะ จนปัจจุบันหนุกับเขาทะเลาะ เลิกๆคบๆ แบบนี้จนจะเข้าปีที่ 4 แล้วค่ะ เขาเย็นชากว่าเดิม ไม่ใส่ใจ ไม่สนใจ ชอบหายๆ และเขาชอบบอกว่าเรื่องที่เขาทำทุกวันนี้ คือนิสัยปกติของเขาค่ะ และเขาก็บอกหนูด้วยว่า การที่เขาอยู่กับหนูมันไม่สนุกเท่ากับอยู่กับคนอื่นค่ะ ทั้งที่ไม่เคยเป้นแบบนี้จนเขามาเจอสังคมเพื่อนที่กินเหล้าค่ะ และเรื่องผู้หญิงด้วยค่ะ ทำไงดีค่ะ ร้ิองไห้ทุกวันเลยค่ะ รักเขามาก ตัดไม่ขาดค่ะ แต่เขาไล่ให้หนูไปเจอคนที่ดีกว่า และเขาบอกว่าเขารักหนูตลอด แต่เขาไม่แสดงให้เห็นว่ารักค่ะ ล่าสุดร้องไห้โดนแม่เตือนคำเดิมค่ะ     แม่บอกว่าหนูยังไปเจอคนอีกเยอะ อย่ามาคิดมากเรื่องผู้ชายคนเดียวเถอะ ตั้งใจเรียนและทำงานก็พอ เรื่องพวกนี้ให้เขาไปใช้ชีวิตกับเพื่อนบ้างจะให้เขามาอยู่กับเราตลอดไม่ได้หรอก เขาก็อยากมีชีวิตวัยรุ่นของเขา แม่บอกปล่อยเขาไปค่ะ เดี๋ยวเขาจะกลับมาหนูเอง แต่ล่าสุดเป็นหนูทุกครั้งค่ะที่กลับไปหาเขาค่ะ