ช่วงหลังมานี่เรารู้สึกว่าตัวเองคิดผิดค่ะ ที่ยื่นมือเข้าไปช่วยคนใกล้ตัว
1. ช่วยเรื่องเงิน สุดท้ายชีวิตเขาก็ไม่พัฒนาตัวเอง และเล่นพนัน วนมาหา content ยืมเงินซ้ำๆ จนน่ารำคาญ

2. ให้เราไปช่วยบุคคลที่ 3 โดยไม่ได้ถามเขาก่อนว่าอยากให้ช่วยไหม พอเราเดินไปถึงเขาบอกไม่ต้อง (รู้สึกทำไมไม่โทรคุยกันก่อนจะให้เสียเวลาเดินตากแดดไปเพื่อ?)

3. อันนี้เราโง่เอง อยากช่วยเขาเพราะอยากช่วยจริงๆ แต่มันไม่เป็นเหมือนที่คุยกันไว้ (เกี่ยวกับการขายของ)

เรารู้สึกโกรธ และรู้สึกเสียเวลากับเรื่องพวกนี้มากๆ เลยค่ะ ทำยังไงดีให้เรื่องพวกนี้จบแบบบัวไม่ให้ช้ำน้ำไม่ให้ขุ่นดีคะ?

ปล. เราอายุประมาณหนึ่งแล้ว ไม่ได้ต้องการการยอมรับจากใคร แต่ที่ทำไปทั้งหมดเพราะอยากช่วยจริงๆ แต่ตอนนี้ไม่อยากช่วยแล้วค่ะ เหนื่อย