อาทิตย์บ่ายวานนี้ ขับรถเลียบทางด่วนสบายๆ ตั้งใจไปกินห่านพะโล้ เจ้าเก่า
ที่พ่อเคยพาเราตอนวัยรุ่น มากิน(ตอนนั้นร้านเดิมย่านพัฒนาการ) แล้วก็ติดอกติดใจ
กินกันมา เราผลัดพาพ่อมากินตอนท่านสูงวัยบ้าง เนื้อห่านเขานุ่มฉ่ำคงเส้นคงวาดี
น้ำพะโล้ก็หอมยาจีนมาตลอด ตอนสะพานพระรามห้า เปิดใหม่ๆ ก็ตามไปกินกันที่
สาขาถนนนนครอินทร์ก่อนถึงแยกเข้าบางกรวย รสชาดดีเนื้อห่านนุ่ม น้ำพะโล้หอม
ถูกสูตรดั้งเดิมถูกใจว่างั้นเฮอะ

กาลเวลาเปลี่ยนไป หรือว่าเป็นเพราะวัยเรามันมากขึ้นหว่า วานนี้กินเจ้าห่านพะโล้
ร้านใหญ่ที่เขาย้ายมาเปิดที่ใหม่นี่ 7-8 ปีละ  ไหงเจ้าเนื้อห่าน มันแข็งกระด้าง เหมือน
กินเป็ด กินไก่ ที่ ฟรี๊ซ แช่เย็นแข็งแล้วนำมาต้มเคี่ยว ซึ่งคนที่กินจนชินความนุ่มของเนื้อ
ห่าน ต้องนึกออกบอกได้เลยว่า เนื้อห่านมันแข็งกระด้างเหมือนเคี้ยวกระดาษไปซะแล้ว !
เพื่อนพ้องที่คอเดียวกัน ช่วยบอกให้ร้านเขารู้ด้วยกันหน่อย เผื่อเขาจะแก้ไขได้ ก่อนที่จะเลิก
กิน เสียขาประจำกันไปฮับ